[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

«ΣΕΒΑΣΜΟΣ στις συνυποψήφιες αντίπαλες πόλεις. Χαμηλοί τόνοι μέχρι τέλους.
Συγκρατημένη αισιοδοξία, αλλά μ’ ελπίδες για το τελικό αποτέλεσμα. Όλοι μαζί,
ως μια γροθιά, για την κρίσιμη μάχη της Λωζάννης».

Μ’ αυτά τα μηνύματα, η Αθήνα θα βρεθεί σε λίγα εικοσιτετράωρα στην έδρα της
Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, για να διεκδικήσει τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004.

Πέρασαν κιόλας επτά χρόνια από την προσπάθεια για το 1996 και το Τόκιο
παραμένει ακόμα ως μακρινός απόηχος μιας κακής ανάμνησης. Ένα μακρινό όνειρο,
που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Η Ατλάντα κέρδισε την τελική μάχη και στο
πέρασμα του χρόνου κανείς δεν θα ξεχάσει το παρασκήνιο, τις
πολιτικοοικονομικές πιέσεις προς τα μέλη της ΔΟΕ, τα συμφέροντα τηλεόρασης και
μάρκετινγκ. Όλα λειτούργησαν εναντίον της αθηναϊκής υποψηφιότητας. Κι έμεινε η
παρηγοριά της ανγνώρισης ότι «έκλεψαν την Ολυμπιάδα από την Αθήνα»…

Αν όμως ψάξουμε τις λεπτομέρειες, στο βάθος θα διακρίνουμε και θα ομολογήσουμε
με ειλικρίνεια ότι «η ελληνική πλευρά έκανε λάθη, λίγα μέτρα μόλις πριν από
την κοπή του νήματος».

Αυτά που πρέπει ν’ αποφύγουμε στη Λωζάννη καταγράφουμε τώρα, που πλησιάζει το πρόκριμα:

Μας ενδιαφέρει τι κάνουμε εμείς κι όχι οι αντίπαλοί μας.

Μακριά από δηλώσεις και συνεντεύξεις, ιδιαίτερα πολιτικών και «ειδικών».

Δεν απαντάμε στις προβοκάτσιες οποιουδήποτε είδους και απ’ όπου κι αν προέρχονται.

Καλή παρουσίαση και παρουσία στη Λωζάννη, καταδεκτικοί και ευγενείς στην
κρίσιμη τελευταία συνέντευξη Τύπου, αμέσως μετά την παρουσίαση ενώπιον των
μελών της ΔΟΕ, σημαίνει μισή νίκη.

Ψίθυροι, σχόλια και «γλέντια» ανήκουν στο παρελθόν.

Διακριτική ενημέρωση για την πορεία των άλλων είναι σημαντική, όχι όμως προς εκμετάλλευση.

Η έκπληξη – πρόταση της τελευταίας στιγμής είναι εκείνη που τα μέλη της
Επιτροπής Διεκδίκησης θ’ ανακοινώσουν στην αίθουσα παρουσιάσεων. Κι αυτή που
κερδίζει τους αναποφάσιστους.

Λειτουργούμε ως «ομάδα» μέχρι τέλους, χωρίς μεμψιμοιρίες και υπεροψία.

Με σύνεση και ομοψυχία για την επιστροφή στο ολυμπιακό ιδεώδες που η Αθήνα εγγυάται.