Κακός μαθητής ίσον κακός καθηγητής

«ΚΑΚΟΣ μαθητής ίσον κακός καθηγητής». Ο τελευταίος μάλιστα θα απολύεται! Με τη
διαφορά ότι αυτό δεν είναι πρόταση του κ. Γ. Αρσένη αλλά το νέο εκπαιδευτικό
δόγμα που ψηφίστηκε πρόσφατα στη Βρετανία. Η σύμπτωση όμως της εγχώριας
αναστάτωσης γύρω από την Παιδεία το έκανε να περάσει εδώ απαρατήρητο.

Μάλιστα το μέτρο αυτό είχε εισηγηθεί η προηγούμενη υπουργός Παιδείας κ.
Τζίλιαν Σέφαρντ, της Συντηρητικής κυβέρνησης Μέιτζορ, αλλά το εφάρμοσε η
κυβέρνηση των Εργατικών με τον νέο υπουργό Παιδείας Ντέιβιντ Μπλάνκετ,
ξεσηκώνοντας θύελλα διαμαρτυριών στην εκεί εκπαιδευτική κοινότητα οι οποίες
όμως δεν απέδωσαν.

Στο εξής καθηγητές και δάσκαλοι στην Αγγλία θα παίρνουν προαγωγές, αυξήσεις,
αλλά και οι χειρότεροι θα απολύονται, με βάση αυστηρότατη αξιολόγηση του έργου
τους και της συνολικής επίδοσης του σχολείου που θα γίνεται από ειδικά
συμβούλια. Βασικά ­ άλλα όχι μοναδικά ­ κριτήρια θα είναι το ποσοστό επιτυχίας
των μαθητών τους στις εξετάσεις και οι απουσίες τους στο σχολείο. Η αξιολόγηση
προχωρεί ακόμη περισσότερο: με τα ίδια κριτήρια θα κατανέμονται τα κρατικά
κονδύλια στα δημόσια σχολεία. Τα χειρότερα θα γίνεται προσπάθεια να διασωθούν
με απόσπαση ενός… «υπερκαθηγητή!» (Superprof), δηλαδή ενός εκπαιδευτικού που
κρίθηκε άριστος, αλλά αν και αυτός δεν τα καταφέρει σε έναν χρόνο, θα κλείνουν!

Πρώτη φορά στην ιστορία του αγγλικού εκπαιδευτικού συστήματος τον περασμένο
μήνα ο υπουργός κ. Μπλάνκετ έστειλε στον Τύπο κατάλογο με τα 18 χειρότερα
σχολεία της χώρας και δήλωσε ότι θα συνεχίσει γιατί: «Εδώ μέσα μερικοί
ασυνείδητοι παράγουν τούβλα…».

Ο κ. Μπλάνκετ έδωσε προθεσμία στα σχολεία αυτά να βελτιωθούν και αμέσως
έστειλε την ομάδα των «υπερκαθηγητων» να βοηθήσουν. Μάλιστα η ομάδα αυτή
ονομάζεται… «Έξυπνη» ­ τα αρχικά της ονομασίας της σχηματίζουν τη λέξη
«Smart» ­ και τα μέλη της αμείβονται με 400 λίρες (περίπου 180.000 δραχμές)…
την ημέρα, προκειμένου να σώσουν τα σχολεία αυτά! Αν όμως και οι «Έξυπνοι» δεν
κατορθώσουν μέσα στην προθεσμία να ανεβάσουν την επίδοση των μαθητών σε
αξιοπρεπή επίπεδα, τότε τα σχολεία που θα αποτύχουν εκ νέου θα κλείσουν και
ίσως ανοίξουν πάλι με νέο όνομα και ­ φυσικά ­ νέους καθηγητές.

Η δημοσιοποίηση των «σχολείων της αποτυχίας» προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση στην
αγγλική εκπαιδευτική κοινότητα και οι ενώσεις των καθηγητών κατηγόρησαν τον κ.
Μπλάνκετ ότι κρατώντας μια δαμόκλειο σπάθη συνεχώς πάνω από τα κεφάλια αυτών
των αδύνατων μαθητών διακινδυνεύει να έχει αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που
περιμένει. Όμως ο υπουργός Παιδείας απάντησε: «Δεν ήταν εύκολη απόφαση. Την
πήραμε όμως γιατί το μέγεθος της αποτυχίας δεν επιτρέπει άλλη ανοχή…».

Πράγματι σε πολλές περιοχές της Βρετανίας, τόσο αστικές όσο και αγροτικές, τα
ποσοστά των αναλφαβήτων ξεπερνούν το 30%, ενώ η πλειονότητα των μαθητών που
τελειώνει το σχολείο αποδεικνύεται ότι έχει μεγάλες ελλείψεις και πέρασε «χαριστικά».

Ο κ. Μπλάνκετ όρισε ακόμη ότι στο εξής κάθε σχολείο οφείλει να θέτει ένα
δύσκολο στόχο για κάθε χρονιά, όπως η εκτέλεση μιας μελέτης που θα βοηθήσει
την πόλη, η έκδοση βιβλίου, κ.ά. Αν όμως ο στόχος κρίνεται ασήμαντος από το
υπουργείο, το σχολείο οφείλει να επιλέξει άλλον. Και τέλος μπήκε και στην
τριτοβάθμια εκπαίδευση: στο εξής όλοι οι φοιτητές από οικογένειες με
εισοδήματα άνω των 500.000 δρχ. τον μήνα θα καλούνται να καταβάλλουν δίδακτρα
στα αγγλικά πανεπιστήμια τα οποία θα καθορίζονται ανάλογα με το εισόδημα και
θα μπορεί να πληρωθούν σε πολλές δόσεις.

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΙ που δεν γνωρίζουν το… θεώρημα του Πυθαγόρα, καθηγητές Γεωγραφίας
που δεν ξέρουν την πρωτεύουσα της Ιρλανδίας ή της Γερμανίας, φιλόλογοι που δεν
μπορούν να εκφραστούν και πολλοί άλλοι εκπαιδευτικοί, κυριολεκτικά άσχετοι με
το ίδιο τους το αντικείμενο, ήταν η αιτία της αυστηρότατης αξιολόγησής τους
που θέσπισε η αγγλική κυβέρνηση.

Επιθεωρητές του υπ. Παιδείας της Βρετανίας εντόπισαν δεκάδες περιπτώσεις
δασκάλων και καθηγητών που δεν καταλάβαιναν οι ίδιοι τα μαθήματα που δίδασκαν,
με αποτέλεσμα να εκτιμηθεί ότι περίπου ένα στα πέντε μαθήματα κάθε είδους
διδάσκεται με απαράδεκτο τρόπο και συχνά λάθος, στα αγγλικά Δημοτικά και
Γυμνάσια, γεγονός που συντελεί ­ όταν δεν την προκαλεί ­ στη φτωχή απόδοση
πολλών σχολείων…

Όπως αναφέρει η εφημερίδα «Independent», οι επιθεωρητές ανακοίνωσαν ότι μεταξύ
άλλων εντόπισαν:

­ Φιλόλογο στο Λονδίνο που δεν γνώριζε τον… Μάκβεθ. Κάτι είχε ακούσει για
τον Σαίξπηρ, πάντως.

­ Δασκάλους στη Ν. Αγγλία, που τα μόνα βιβλία για παιδιά που ήξεραν ήταν αυτά
του Ρ. Νταλ (συγγραφέων παιδικών βιβλίων).

­ Είκοσι δασκάλους σε σχολεία του Μίντλαντ που έκαναν λάθη συλλαβισμού και γραμματικής.

­ Δασκάλους Γεωγραφίας ανίκανους να κατονομάσουν τις πρωτεύουσες χωρών όπως η
… Ιρλανδία (!), η Γερμανία, η Αυστραλία.

­ Μαθηματικούς, που ο ένας δίδασκε λάθος στους μαθητές του το Πυθαγόρειο
θεώρημα, αφού δεν το καταλάβαινε κι ο ίδιος, ενώ ο δεύτερος δεν κατάφερε να
λύσει απλή εξίσωση πρώτου βαθμού.

Ένα από τα μαθήματα που διδάσκεται με τον χειρότερο τρόπο βρέθηκε να είναι
αυτό της Τεχνολογίας και Σχεδιασμού (design). Σε πολλά σχολεία οι μαθητές
κατέληγαν να κάνουν… χαρτοκολλητική, γιατί έτσι αντιλαμβάνονταν το μάθημα οι
καθηγητές τους!