[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Αυτή η «αστυνομο-λύση», που τελευταία παρουσιάζεται ως η μητέρα όλων των
λύσεων σ’ όλα τα προβλήματά μας, θυμίζει λίγο τους κομπογιαννίτες του
Μεσαίωνα, που θεράπευαν κάθε αρρώστια με αφαίμαξη.

Έτσι, όταν το κράτος θέλει να δείξει στις κάμερες (εκεί πλέον δίνουν εξετάσεις
οι περισσότεροι κρατικοί λειτουργοί) ότι το ποτήρι ξεχείλισε με τους
λαθρομετανάστες, στέλνει τις κλούβες στην Ομόνοια και τις γεμίζει Αλβανούς.
(Αργότερα, αυτοί επιστρέφουν όπως είχαν έρθει ­ αλλά οι εικόνες από την
Ομόνοια κερδίζουν τις εντυπώσεις).

Όταν πάλι το κράτος θέλει να δείξει πως ελέγχει τις πιάτσες των ναρκωτικών,
στέλνει τους «Ζιτάδες» πάλι στην Ομόνοια, κάτω στο Μετρό, και μαζεύουν καμιά
30αριά δυστυχείς. (Αυτοί θα επιστρέψουν σε λίγες ώρες, αλλά είπαμε: η εικόνα
είναι το παν).

Όταν θέλουμε να δείξουμε στους ξένους ότι δεν είμαστε όπως είμαστε αλλά
αλλιώς, τότε ερημώνουμε την επαρχία από τροχονόμους και τους φέρνουμε στην
πρωτεύουσα για να δείξουμε τι ωραία που περνάμε. Μόλις φύγουν οι ξένοι,
ξαναστέλνουμε τους τροχονόμους στις περιοχές τους ή στη Σχολή τους!

Τελευταίο κρούσμα αυτής της αντίληψης είναι η χρήση του αλκοτέστ και οι
κατασχέσεις των Ι.Χ..

Όλοι ξέρουμε ότι είναι θέμα ημερών να ξεφουσκώσει και αυτό το «μέτρο». Αν
υποθέσουμε ότι σε 12ωρη βάση χρειάζονται τουλάχιστον 50 μπλόκα στην Αθήνα και
άλλα 100 στην υπόλοιπη Ελλάδα, αυτό σημαίνει πρακτικά περίπου 1.000
αστυνομικοί να ασχολούνται μόνο με το τι έχουμε πιει…

Άλλοι 10.000 αστυνομικοί χρειάζονται για τους λαθρομετανάστες (όταν έχεις
περίπου 450.000 λαθραίους εργάτες η αναλογία ελέγχου δεν μπορεί παρά να είναι
1/45), άλλοι τόσοι χρειάζονται για τα ναρκωτικά και την πορνεία, άλλοι τόσοι
για τις ληστείες (τουλάχιστον ένας ανά δύο οικοδομικά τετράγωνα) και άλλοι και
άλλοι και άλλοι…

Οι επιλογές, λοιπόν, είναι δύο: είτε οι μισοί Ελληνες θα αστυνομεύουν τους
άλλους μισούς είτε οι κρατικοί λειτουργοί θα μείνουν μακριά από τον εύκολο
εντυπωσιασμό και θα κάνουν αυτό για το οποίο πληρώνονται: θα δώσουν σύγχρονες
λύσεις σε σύγχρονα προβλήματα…