Πιο… καυτά τσίπουρο – τσικουδιά

ΤΟ ΤΣΙΠΟΥΡΟ και η τσικουδιά σύντομα θα… ζαλίζουν περισσότερο αυτούς που τα
γεύονται. Αιτία η τροπολογία που κατέθεσε το υπουργείο Οικονομικών στην Βουλή,
σύμφωνα με την οποία επιβάλλεται φόρος 100 δραχμών ανά λίτρο. Οι παραγωγοί και
οι συνεταιριστές, κυρίως της Κρήτης, της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας,
αντιδρούν στις προθέσεις αυτές, που υπολογίζεται ότι θα φέρει αρχικά ένα δισ.
στα ταμεία του κράτους. Και αν πιστέψουμε στο μύθο που λέει ότι τσίπουρο
πίνουν όσοι έχουν δύναμη και θάρρος, τότε οι εξελίξεις αναμένονται με ακόμα
μεγαλύτερο ενδιαφέρον…

Η κατανάλωσή τους τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί πολύ και έχει φτάσει τα 12
εκατομμύρια λίτρα έναντι περίπου 18 εκατομμυρίων λίτρων, που υπολογίζεται ότι
είναι περίπου η κατανάλωση του ούζου.

ΚΑΙ ΤΟ ΧΥΜΑ

«Φορολογία υπήρχε εδώ και καιρό για όσους εμφιαλώνουν το ποτό. Όμως, τώρα θα
εισπράττονται χρήματα και από αυτούς που διαθέτουν τσίπουρο και τσικουδιά
χύμα. Υπολογίζουμε ότι η τελική τιμή με την οποία αγοράζει ο καταναλωτής τα
ποτά αυτά θα επιβαρυνθεί κατά εκατό δραχμές», λέει ο κ. Αστέριος Πάπρας, που
είναι χημικός-οινολόγος και διευθυντής στον Οινοποιητικό Συνεταιρισμό Τυρνάβου.

Με τα νέα δεδομένα, η τσικουδιά και το τσίπουρο ­ το οποίο, όπως λένε οι
ειδικοί, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως… ασπιρίνη, αλλά και για εντριβή ­
αναμένεται από τον επόμενο χρόνο να κοστίζει 150 δραχμές παραπάνω και στη
συνέχεια 200 δραχμές περισσότερο. Οι ειδικοί λένε ότι ένα «ισορροπημένο»
τσίπουρο ή τσικουδιά περιέχει 46% αλκοόλ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει χωρίς να
επηρεάζεται από τις κλιματολογικές συνθήκες και τον χρόνο διατηρώντας το
χαρακτηριστικό του άρωμα και γεύση.

«Η βασική διαφορά της τσικουδιάς (και όχι ρακή, ονομασία που δεν μας
επιτρέπεται να χρησιμοποιούμε) με το τσίπουρο είναι ότι το τελευταίο είναι πιο
ελαφρύ, αφού περιέχει γλυκάνισο», εξηγεί ο χονδρέμπορος ποτών στην Κρήτη κ.
Μάρκος Γαλανάκης.

Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Η διαδικασία είναι σχετικά απλή: στο μίγμα που έχει προκύψει από την πρώτη
επεξεργασία των σταφυλιών προστίθεται γλυκάνισο, όταν μπει στο καζάνι για
δεύτερη φορά, ώστε να προκύψει τσίπουρο. «Η τιμή του λίτρου δεν ξεπερνάει τις
1.500 δραχμές», λέει ο κ. Θεοδόσης Βαλκανιώτης, που φτιάχνει τσίπουρο εδώ και
χρόνια στο Βόλο.

Εκτός από αυτούς που φτιάχνουν και εμφιαλώνουν επαγγελματικά τσίπουρο ή
τσικουδιά, υπάρχουν και εκείνοι που κάνουν παραγωγή για ιδία χρήση, ενώ δεν
λείπουν και οι παραλλαγές των ποτών.

Οι άδειες, πάντως, που δίνονται για απόσταξη είναι τέσσερα διήμερα τον χρόνο.
Και όποιος προλάβει… «Η απόσταξη γίνεται από τα υπολείμματα των σταφυλιών.
Αυτά με λίγο κρασί μπαίνουν σε ένα καζάνι που χωράει μέχρι 130 κιλά. Λόγω της
φωτιάς που καίει, δημιουργούνται αλκοολούχοι ατμοί, οι οποίοι με σωληνώσεις
περνούν σε μια στέρνα με κρύο νερό, ψύχονται και υγροποιούνται. Αν επιθυμούμε
καλύτερη ποιότητα τσίπουρου, γίνεται δεύτερη απόσταξη», λέει ο κ. Παπράς.

ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ

Το ούζο, από την άλλη πλευρά, θεωρείται ένας εξελιγμένος απόγονος των
αποσταγμάτων σταφυλιών και άλλων σακχαρούχων πρώτων υλών, αρωματισμένων με
σπόρους από γλυκάνισο, μάραθο, μαστίχα κ.λπ. Η βασική διαφορά του ούζου, σε
σχέση με τα άλλα ποτά της ίδιας κατηγορίας, είναι ο τρόπος αρωματισμού του. Οι
ειδικοί λένε ότι το μακεδονικό τσίπουρο, όπως και το ούζο, μπορούμε να το
πιούμε σκέτο ή με πάγο. Συνήθως, συνοδεύονται από παραδοσιακά ορεκτικά και
παίζουν ρόλο απεριτίφ. Με τον τρόπο αυτό, το άρωμα του γλυκάνισου
απελευθερώνεται. Το τσίπουρο, από την άλλη πλευρά, χωρίς το γλυκάνισο, είναι
ένα θαυμάσιο χωνευτικό ποτό, που μπορεί να συνδυαστεί με ξηρούς καρπούς.