Νέο δόγμα με κομάντος – αστραπή

Σούπερ οπλισμός. Με όπλα και εξαρτύσεις εφάμιλλες των Αμερικανών και Άγγλων κομάντος επιχειρούν από τη θάλασσα με το ταχύπλοο οι άνδρες της Ζ’ ΜΑΚ

Τα 400 άλογα των μηχανών σπρώχνουν το σκάφος με 60 μίλια την ώρα. Οι διόπτρες
νυκτός πολλαπλασιάζουν εκατομμύρια φορές το ελάχιστο φως των αστεριών και
κάνουν τη νύχτα – μέρα για τους αμφίβιους κομάντος της ειδικής δύναμης «Ζ»,
που είναι γαντζωμένοι στο ταχύπλοο.

ΛΙΓΑ λεπτά μετά έχουν αποβιβαστεί στην ακτή της μικρής νησίδας και, ένα με τα
βράχια, περιμένουν τους εισβολείς με το δάκτυλο στη σκανδάλη των Μ-16 τους.

Τέτοιες αστραπιαίες επιχειρήσεις είναι ήδη καθημερινότητα για τους άνδρες των
Μονάδων Αμφίβιων Καταδρομέων και ιδιαίτερα τους «Ζητάδες» του Στρατού Ξηράς,
αλλά και τους βατραχανθρώπους του Ναυτικού. Με την υλοποίηση της νέας δομής
των Ενόπλων Δυνάμεων, που ενέκρινε το ΚΥΣΕΑ πριν από λίγες ημέρες, η άμεση
αντίδραση και η ταχεία μεταφορά από το ένα σημείο της Ελλάδας στο άλλο
μηχανοκίνητων ή και τεθωρακισμένων σχηματισμών θα είναι υπόθεση ωρών.

Αυτή την ώρα, ο μεγάλος «πονοκέφαλος» για τον υπουργό Άμυνας Άκη Τσοχατζόπουλο
είναι όχι πώς θα «μακρύνει το χέρι» των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά πόσο
γρήγορα θα γίνει αυτό. Και σ’ αυτό το σημείο έχει αφιερώσει όλη την
προσπάθεια, θέτοντας ως όριο στους συνεργάτες του και τους επιτελείς η νέα
δομή να έχει αναπτυχθεί πλήρως μέχρι το τέλος του 1998.

Η νύχτα της 30ής Ιανουαρίου 1996, η νύχτα των Ιμίων, ήταν ιδιαίτερα διδακτική
σε πολλούς τομείς και στο υπουργείο Άμυνας. Οι βασικές αρχές της νέας
πολιτικής εθνικής άμυνας είναι η αποτροπή της τουρκικής απειλής κατά της
Ελλάδας και της Κύπρου, σε συνδυασμό με τη συστηματική πολιτική αποκλιμάκωσης
των εντάσεων. Τρία στοιχεία περιλαμβάνειτο (νέο) αμυντικό δόγμα, που ομόφωνα
ενέκρινε το ΚΥΣΕΑ: αμυντική επάρκεια, δυνατότητα ευέλικτης αντίδρασης για
δημιουργία ισοδύναμου ή μεγαλύτερου τετελεσμένου και ικανότητα πλήρους κάλυψης
του ενιαίου αμυντικού χώρου Ελλάδας – Κύπρου.

Οι νέες συνθήκες συνεχούς ή έρπουσας έντασης, που επιδιώκει να διατηρεί η
Τουρκία, σε συνδυασμό με την απειλή ή τη χρήση βίας (καταλήψεις εδαφών –
Ίμια), οδήγησε τους επιτελείς στον σχεδιασμό των αναγκαίων προσαρμογών του
δόγματος με προοπτική 15ετίας, αλλά και πρόβλεψη αναθεώρησης σε 3-4 χρόνια.
Βέβαια, το όλο εγχείρημα, εκτός από τις εθνικές αναγκαιότητες, είχε να
«εξυπηρετήσει» τη φιλοσοφία του (νέου) ΝΑΤΟ, αλλά και τα τεχνολογικά δεδομένα
που επηρεάζουν καθοριστικά τις τακτικές.

Το νέο σχήμα βρήκε σύμφωνα όλα τα συναρμόδια μέλη της κυβέρνησης και απέσπασε
τα εγκωμιαστικά σχόλια ακόμη και του υπουργού Εξωτερικών κ. Θ. Πάγκαλου ­
γνωστού για τις εκρήξεις του κατά στρατιωτικών.

Ήδη, ένα από τα στοιχεία της νέας δομής, όσον αφορά τον Στρατό Ξηράς, η
κατάργηση των περισσοτέρων Μεραρχιών και των Συνταγμάτων και η καθιέρωση της
Ταξιαρχίας ως κύριας μονάδας μάχης, έχει προχωρήσει αρκετά. Από 7 οι
Ταξιαρχίες έγιναν ή θα γίνουν 17 με μεγάλη δύναμη πυρός, αυτονομία δράσεως και
ευελιξία κινήσεων, δεν έχουν όμως λυθεί ακόμα πλήρως τα θέματα των
επιχειρησιακών σχεδίων των εγκαταστάσεων αλλά και της ιεραρχίας (οργανική
σύνθεση, στρατηγεία κ.ά.).

Η μεγάλη, όμως, καινοτομία ­ κατά τους επιτελείς του υπουργείου Άμυνας ­ είναι
η δημιουργία της Δύναμης Ταχείας Αντίδρασης στο Β’ Σώμα Στρατού. Θα διαθέτει
μηχανοκίνητες μονάδες, ειδικές δυνάμεις, αλεξιπτωτιστές, καταδρομείς,
αμφίβιους καταδρομείς, πεζοναύτες και μονάδες Αεροπορίας Στρατού με επιθετικά
και μεταγωγικά ελικόπτερα. Σε περίοδο κρίσεως ή πολέμου η Δύναμη Ταχείας
Αντίδρασης θα υπάγεται απευθείας στον αρχιστράτηγο, δηλαδή τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ.
Αιχμή του δόρατος η ειδική μονάδα «Ζ» αμφίβιων καταδρομών ­ οι «σούπερ
κομάντος» των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΚΛΑΔΩΝ

Σύμφωνα με συνεργάτη του υπουργού Άμυνας, εκτός από την πίεση του χρόνου, αυτό
που έχει να αντιμετωπίσει ο κ. Α. Τσοχατζόπουλος, είναι η αλλαγή νοοτροπίας
των στελεχών, πολλά από τα οποία είναι «κουμπωμένα» με τους συναδέλφους τους
των άλλων κλάδων, αφού έχουν ως θέσφατο τη μοναδικότητα του δικού τους κλάδου.

Στο πλαίσιο αυτό θα έχει να αντιμετωπίσει πρόσθετες δυσκολίες να προωθηθεί η
εντολή του υπουργού Άμυνας προς τα Γενικά Επιτελεία να εργασθούν ταχέως στο
πλαίσιο της νέας πολιτικής εθνικής άμυνας, στην κατεύθυνση της ανάπτυξης:

Πρώτον, ελληνικού δόγματος μεικτών (διακλαδικών) επιχειρήσεων και

Δεύτερον, στην κατάρτιση σχεδίων για τοπικά θέατρα επιχειρήσεων.

Το όλο εγχείρημα βεβαίως έχει να λάβει υπόψη του μια σειρά εγγενών αδυναμιών
της ελληνικής πραγματικότητας, όπως για παράδειγμα η παραμονή των πεζοναυτών
στον Στρατό Ξηράς.

ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ-ΝΑΥΤΙΚΟ

Για την Πολεμική Αεροπορία τα πράγματα, όσον αφορά τη δομή, είναι πιο εύκολα
και το πρόβλημα εντοπίζεται στον ρυθμό απόκτησης των νέων μέσων που θα
στηρίζουν τη νέα πολιτική άμυνας: νέων μαχητικών αεροσκαφών τρίτης και
τέταρτης γενιάς, αεροσκαφών καταστολής της εχθρικής αεράμυνας, ανεφοδιασμού εν
πτήσει, καθώς και αερομεταφερόμενου συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης
(ιπτάμενα ραντάρ).

Ακόμη πιο εύκολα είναι τα πράγματα για το Πολεμικό Ναυτικό, που εκ της φύσεώς
του έχει ευέλικτη διοίκηση και σχηματισμούς. Πρώτος στόχος για το Ναυτικό
είναι, όπως και για την Πολεμική Αεροπορία, η ενίσχυση της δυνατότητας για
διεύρυνση του χώρου δράσης πέραν των στενών ορίων του Αιγαίου. Στο πλαίσιο
αυτό εντάσσεται η αγορά αριθμού υποβρυχίων και μονάδων κρούσεως (φρεγατών).

Παράλληλα, για να διευκολυνθούν οι προβλεπόμενες κινήσεις για την αντιμετώπιση
κρίσεων και θερμών επεισοδίων αυξάνεται ο αριθμός των περιπολικών και
αποκτώνται για πρώτη φορά (κορβέτες).

Η ανάγκη ταχείας μεταφοράς μονάδων της Δύναμης Ταχείας Αντίδρασης και στο πιο
απόμακρο σημείο του Αιγαίου ­ και όχι μόνο ­ οδήγησε στην απόφαση για αγορά,
για πρώτη φορά, αερόστρωμνων (hovercraft). Πρόκειται για πλοία αμφίβιων
επιχειρήσεων, τα οποία μπορούν να μεταφέρουν και να αποβιβάζουν άνδρες και
τεθωρακισμένα σε σημεία των ακτών… στεγνά!

ΟΙ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΙ τους υπερηφανεύονται ότι δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτε από τους
Αμερικανούς SEALS και τους Άγγλους SAS. Είναι εκπαιδευμένοι σε μάχες σώμα με
σώμα και χειρίζονται όλα τα όπλα, από το μαχαίρι μέχρι το ρουκετοβόλο, ημέρα
και νύχτα, στη στεριά και στο νερό.

Κανένα διακριτικό στη στολή τους δεν προδίδει τη μονάδα τους, τη Ζ’ ΜΑΚ. Η
έδρα τους είναι… παντού.

Από την Αττική στο Καστελλόριζο, από τον Έβρο στο… άγνωστο, ίσως μέσα και
στην ίδια ημέρα.

Και μ’ όλο το ατομικό φόρτο τους μαζί, για μάχη και επιβίωση.

Η μονάδα των «σούπερ κομάντος» του Ελληνικού Στρατού άρχισε να «χτίζεται» από
τα μέσα του περασμένου χρόνου, αλλά η ουσιαστική συγκρότηση και εκπαίδευσή της
ξεκίνησε από τον Ιανουάριο του 1997.

Οι άνδρες της είναι όλοι μόνιμοι αξιωματικοί ή υπαξιωματικοί, καθώς και
οπλίτες 5έτους υποχρέωσης, όλοι προερχόμενοι από τις Ειδικές Δυνάμεις.

Για τον λόγο αυτό, αποφεύγουν να φωτογραφίζονται. Η εκπαίδευσή τους είναι σ’
όλες τις ειδικότητες των Ειδικών Δυνάμεων: χρήση αλεξίπτωτου, αμφίβιες και
ορεινές καταδρομές, υποβρύχιες καταστροφές, περιπολίες μακράς ακτίνας δράσεως.

Η έμφαση, όμως, δίνεται σε ό,τι έχει σχέση με τη θάλασσα, η μετακίνηση στην
οποία γίνεται με όλα τα μέσα.

Στον οπλισμό τους περιλαμβάνεται ό,τι πιο σύγχρονο υπάρχει στο διεθνές οπλοστάσιο.

Το ίδιο είναι και οι εξαρτύσεις τους και τα συστήματα επικοινωνίας (ή
ενδοεπικοινωνίας) που έχουν.

Πολλά από τα στελέχη έχουν ήδη φοιτήσει σε ειδικά σχολεία στις ΗΠΑ και τη
Γερμανία, ενώ ­ όπως υπερηφανεύεται στέλεχος της μονάδας ­ «περνούν κάθε μέρα
το πραγματικό σχολείο της εκπαίδευσης, στο Αιγαίο».

Ο αριθμός τους ξεπερνά τους 300 και φιλοδοξία των επιτελών του ΓΕΣ είναι
σταδιακά να αυξηθεί.

Οι αποδοχές τους είναι όπως όλων των ομοιοβάθμων τους, συν κάποιο επίδομα
ειδικών συνθηκών.