[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ Γεννηματάς έκανε συχνά διακοπές στο νησί της μητέρας του, τη Σύμη.
Εκεί, ένα ηλιόλουστο πρωινό, γνώρισε την Κάκια, η οποία έμενε στο νησί με τους
γονείς της.

Ο πατέρας της εργαζόταν στα ΕΛΤΑ.

Της πρόσφερε τα πρώτα τους γιασεμιά που έκοψε από τη χαραμάδα ενός
νεοκλασικού, στην παραλία με τα αρχοντικά.

Πέρασαν χρόνια, ο Γιώργος και η Κάκια έκαναν παιδιά και εγγόνια, αλλά τη Σύμη
δεν την ξέχασαν.

Κατέβηκαν πολλές φορές και «κατέβασαν» στο νησί πολλούς, από τον σημερινό
Πρωθυπουργό έως και πολλούς υπουργούς.

Ο θάνατος χτύπησε νωρίς την πόρτα των Γεννηματάδων.

Έφυγε πρώτα η Κάκια και μετά ο Γιώργος, όταν μάλιστα η δημοτικότητά του ήταν
στο ζενίθ.

Άλλοι συμφώνησαν κι άλλοι διαφώνησαν με τις πολιτικές θέσεις του Γεννηματά.

Όλοι πάντως τον αγάπησαν και, τουλάχιστον, συμμερίστηκαν την αγωνία για μια
εθνική συνεννόηση για τα κορυφαία ζητήματα αυτού του τόπου.

Άλλωστε, από το παλιό σπίτι του Γεννηματά στη Σύμη τα βουνά της Τουρκίας είναι
σε απόσταση αναπνοής. Κι αυτό γεννά άλλες σκέψεις απ’ αυτές της μιζέριας, που
πολλές φορές κυριεύει την Αθήνα.

Ένα χρόνο μετά το θάνατό του, στη γωνιά της Ελλάδας που αγάπησε, οργανώθηκε το
πρώτο Φεστιβάλ.

Και η επίσημη πρεμιέρα του, με τον Δημήτρη Σγούρο να παίζει στην κεντρική
πλατεία, αφιερώθηκε στη μνήμη του.

Σήμερα, δύο χρόνια από τότε, στα πλαίσια του 3ου Φεστιβάλ, ο υπουργός Εθνικής
Άμυνας Άκης Τσοχατζόπουλος θα κάνει τα αποκαλυπτήρια της προτομής του,
παρουσία εκπροσώπων όλων των κομμάτων.

Ίσως αυτό, ότι όλοι θα είναι εκεί, αποτελεί και τη μεγαλύτερη τιμή στη μνήμη του.

Μόνο που αν ήταν μαζί μας, θα μας έλεγε να μη ζούμε μόνο με αναμνήσεις, αλλά
να βλέπουμε μπροστά και απέναντι…