Αντίπαλός μου μόνο το χρονόμετρο

«ΕΙΜΑΙ έτοιμος να κερδίσω τα 100 μέτρα και γιατί όχι να πετύχω και παγκόσμιο
ρεκόρ. Άλλωστε, σε αυτούς τους αγώνες όλοι οι αθλητές ανεβαίνουμε σε ένα άλλο
επίπεδο ποιότητας και η κούρσα θα είναι πολύ κοντά στο παγκόσμιο ρεκόρ.
Συνεπώς, όλα είναι πιθανά».

Ο Μάικλ Μαρς, ένας από τους ταχύτερους ανθρώπους του πλανήτη και από τους
μεγαλύτερους αθλητές που θα λάβουν μέρος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αθήνας,
φτάνει την Τρίτη στην ελληνική πρωτεύουσα, από τα Χανιά, όπου στο Εθνικό
Στάδιο της πόλης πραγματοποίησε το βασικό στάδιο της προετοιμασίας του,
απολαμβάνοντας παράλληλα και τις ομορφιές της Κρήτης.

Λίγο πριν από τους αγώνες μίλησε στην «ΟΜΑΔΑ» για τους στόχους του, τους
αντιπάλους του, αλλά και για την πιο συναρπαστική κούρσα αυτών των αγώνων, τα
100 μέτρα.

­ Την Κυριακή είναι ο τελικός των 100 μέτρων. Σου ταιριάζει το
χρυσό μετάλλιο;

«Γνωρίζω πώς να προετοιμάζομαι για τους μεγάλους αγώνες, αλλά και πώς να
βρίσκομαι σε φόρμα την κατάλληλη στιγμή. Είμαι έτοιμος να παρουσιάσω τον
καλύτερό μου εαυτό στην Αθήνα».

­ Ποιον θεωρείς βασικό σου αντίπαλο;

«Σε μία τέτοια κούρσα, όπου έχεις να κερδίσεις τους γρηγορότερους ανθρώπους
στη Γη, δεν μπορείς να ξεχωρίσεις κάποιον αντίπαλο. Αν ο Μπέιλι, για
παράδειγμα, δεν πάρει μέρος ή ακόμα και να λείψει ο Φρέντερικς ή και εγώ, η
κούρσα και πάλι θα έχει τρομερό συναγωνισμό, αφού υπάρχουν τόσοι πολλοί
γρήγοροι άνθρωποι. Βασικός αντίπαλός μου πάντως θα είναι μόνο το χρονόμετρο».

­ Μήπως θα έπρεπε η IAAF να μοιράσει 3-4 χρυσά μετάλλια σε αυτή την κούρσα;

«Όχι, διότι αν κερδίσω το θέλω όλο δικό μου το χρυσό μετάλλιο (γέλια)».

­ Το Ολυμπιακό Στάδιο, πάντως, προσφέρεται για παγκόσμιο ρεκόρ.

«Μακάρι. Ο καιρός λογικά θα είναι θαυμάσιος, η έξτρα πίεση που θα υπάρχει
στους αθλητές θα δώσει το έναυσμα, και έτσι το ρεκόρ μπορεί να σπάσει».

­ Τελικά, γιατί πάντα στους μεγάλους αγώνες ο κόσμος θεωρεί την
κούρσα των 100 μέτρων ως την πιο συναρπαστική;

«Μα είναι η καλύτερη κούρσα. Πιστεύω ότι ο κόσμος ταυτίζεται με αυτή την
κούρσα, αφού όλοι κάποια στιγμή, όταν ήταν παιδιά, προσπαθούσαν να τρέξουν όσο
πιο γρήγορα μπορούσαν και πάντα τα 100 μέτρα ήταν το πιο συνηθισμένο για
κάποια δοκιμή ή αγώνα. Όμως και τα υπόλοιπα αγωνίσματα είναι συναρπαστικά.
Αναλόγως με το κριτήριο που τα βλέπει ο καθένας».

­ Αυτοί οι αγώνες μπορεί να είναι οι τελευταίοι σου;

«Είναι πολύ νωρίς για να σταματήσω. Μπορεί να είμαι από τους πιο παλιούς, αλλά
το 2000 θα είμαι ακόμα… μωρό. Μόλις 32 χρόνων, που δεν είναι τίποτα μπροστά
στον Κρίστι, στον Λιούις ή την Ότι. Εγώ νιώθω ακόμα 20άρης και αυτό παίζει
μεγάλο ρόλο. Έφτασα πολύ νεαρός στην κορυφή και αυτό με βοήθησε. Ο στόχος μου
είναι να μείνω στους στίβους μέχρι το 2000, ενώ αν ακολουθήσω το παράδειγμα
του φίλου μου του Καρλ, θα πρέπει να φτάσω μέχρι το 2004».