30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Χρειαζόμαστε περισσότερους Έλληνες

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα.

ΣΠΟΥΔΑΣΕ: Νομική Αθηνών.

ΤΗΝ ΕΝΟΧΛΕΙ: Η λογιστική πολιτική.

ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ: Να ‘χουν όλοι οι νέοι δουλειά.

ΔΙΑΚΟΠΕΣ: Στη Σκόπελο βεβαίως.

ΔΕΧΕΤΑΙ: Τις αξίες.

Η Φάνη Πάλλη-Πετραλιά με το βιβλίο της «Η Άτεκνη Χώρα» διαπιστώνει την
πληθυσμιακή συρρίκνωση της Ελλάδας και τις επιπτώσεις που θα έχει τόσο για τα
σύνορα μας όσο και για τα ασφαλιστικά μας ταμεία και «απειλεί» με τη λήψη νέων
μέτρων, που θα στηρίζουν την οικογένεια και θα διασφαλίζουν τη συνέχεια του
ελληνικού έθνους. Πώς; Δανειστήκαμε, λέει, 35 τρισεκατομμύρια τα τελευταία 15
χρόνια για να πολλαπλασιάσουμε τις ταβέρνες και τις τηλεοράσεις. Δεν αξίζει
τον κόπο να δαπανήσουμε άλλα τρία τρισεκατομμύρια για να διατηρήσουμε τον
ελληνικό πληθυσμό;ΕΡ.: «Άτεκνη Χώρα», από πολύτεκνη μητέρα; Σκοπός;

ΑΠ.: Καταγράφει το μέγεθος του δημογραφικού προβλήματος, απαριθμεί τις συνέπειες.

ΕΡ.: Είναι πολιτικό το δημογραφικό πρόβλημα;

ΑΠ.: Κάτι πολύ περισσότερο: Εθνικό και, μάλιστα, το πρώτο!

ΕΡ.: Δεν είναι λίγο υπερβολικό;

ΑΠ.: Όχι. Προϋπόθεση επίλυσης κάθε προβλήματος είναι να υπάρχουν Έλληνες.

ΕΡ.: Δεν υπάρχουμε…;

ΑΠ.: Με τους σημερινούς ρυθμούς γεννητικότητας οδεύουμε στην αυτοεξαφάνιση.

ΕΡ.: Μήπως είναι θεωρητική εκτίμηση;

ΑΠ.: Αντίθετα, είναι μαθηματική! Μόνο πέρυσι, καταργήθηκαν 128 Δημοτικά Σχολεία.

ΕΡ.: Δηλαδή, οι μαθητές λιγοστεύουν…

ΑΠ.: Τραγικά! Το 1986-87 είχαν εγγραφεί στην Α’ Δημοτικού 144.571 μαθητές.
Πέρυσι, δέκα χρόνια μετά, μόλις 109.000!

ΕΡ.: Και οι λιγότεροι θα κάνουν λιγότερα παιδιά;

ΑΠ.: Ακριβώς.

ΕΡ.: Όλες οι ευρωπαϊκές χώρες αντιμετωπίζουν υπογεννητικότητα.

ΑΠ.: Μόνο που η Ελλάδα δεν συνορεύει με το Λουξεμβούργο!

ΕΡ.: Δηλαδή, δεν θα έχουμε στρατό να φυλάξουμε τα σύνορα;

ΑΠ.: Αυτό το έχει ήδη προβλέψει ο κ. Αρσένης ως υπουργός Άμυνας για το 2003!

ΕΡ.: Τότε;

ΑΠ.: Σε 15-20 χρόνια η Τουρκία θα είναι πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΕΡ.: Κατάληψη δίχως πόλεμο;

ΑΠ.: Το ‘χε πει ο Οζάλ. Η Τουρκία θα νικήσει την Ελλάδα πληθυσμιακά…

ΕΡ.: Και θα μπορεί να αγοράζει ελληνική γη;

ΑΠ.: Φυσικά…

ΕΡ.: Αγορές δεν γίνονται σήμερα από τους εταίρους μας;

ΑΠ.: Βεβαίως.

ΕΡ.: Το δημογραφικό έχει επιπτώσεις και στα ασφαλιστικά ταμεία…

ΑΠ.: Δραματικές.

ΕΡ.: Αναμένεται χειροτέρευση των συντάξεων και της περίθαλψης;

ΑΠ.: Με μαθηματική ακρίβεια, αν δεν ληφθούν ριζοσπαστικά μέτρα τώρα.

ΕΡ.: Σαν ποια; Μείωση συντάξεων, αύξηση εισφορών;

ΑΠ.: Όχι, βέβαια! Χρειάζεται μια ολοκληρωμένη δημογραφική πολιτική…

ΕΡ.: Που στοιχίζει πανάκριβα.

ΑΠ.: Ναι.

ΕΡ.: Και πού θα βρεθούν λεφτά;

ΑΠ.: Τα τελευταία 15 χρόνια οι Έλληνες δανείστηκαν 35 τρισεκατομμύρια δραχμές
για να πολλαπλασιάσουν τις ταβέρνες, τις τηλεοράσεις, τα τηλέφωνα. Δεν αξίζει
τον κόπο να ξοδέψουν το 1/10 για να διασφαλίσουν την επιβίωσή τους;

ΕΡ.: Ποιος θα είναι ο στόχος;

ΑΠ.: Κανονικά, το τρίτο παιδί. Ωστόσο άμεσος στόχος πρέπει να είναι το δεύτερο παιδί.

ΕΡ.: Είναι θέμα χρημάτων μια τέτοια πολιτική;

ΑΠ.: Όχι μόνο.

ΕΡ.: Δηλαδή;

ΑΠ.: Ένα νέο ζευγάρι για να αποκτήσει παιδιά πρέπει να έχει εργασία, ασφάλεια,
περίθαλψη, βρεφονηπιακούς σταθμούς, στέγη, αποδοχή από τον κοινωνικό περίγυρο,
τα ΜΜΕ κ.λπ.

ΕΡ.: Είναι αναστρέψιμοι οι δημογραφικοί δείκτες της χώρας μας;

ΑΠ.: Πιστεύω ναι.

ΕΡ.: Δεν είναι η πρώτη δημογραφική απειλή…

ΑΠ.: Σήμερα είναι η κρισιμότερη.

ΕΡ.: Γιατί;

ΑΠ.: Επειδή στην απαιδία προστίθεται η παγκοσμιοποίηση που δρα ως οδοστρωτήρας
για τα μικρά έθνη.

ΕΡ.: Ο αρχηγός σας δεν είναι ανύπανδρος;

ΑΠ.: Μα είναι νέος! Έχει περιθώρια να δημιουργήσει οικογένεια.

ΕΡ.: Νεότητα και απειρία του καταμαρτυρούν…

ΑΠ.: Η μεν νεότητα είναι προσόν, η δε «απειρία» στη σημερινή ελληνική πολιτική
πραγματικότητα είναι ακόμα μεγαλύτερο προσόν.

ΕΡ.: Στο κόμμα σας ακούγονται ψίθυροι…

ΑΠ.: Δεν είνα παρά ο θόρυβος που κάνουν οι τουρμπίνες του αεροπλάνου λίγο πριν
από την απογείωση…

ΕΡ.: Πότε προβλέπεται απογείωση;

ΑΠ.: Αρχές φθινοπώρου.

ΕΡ.: Θα φέρετε στη Βουλή το δημογραφικό;

ΑΠ.: Έχω καταθέσει πρόταση νόμου από το 1994, που απέρριψε η κυβερνητική πλειοψηφία.

ΕΡ.: Γιατί;

ΑΠ.: Επειδή το δημογραφικό δεν έχει άμεσα κομματικά οφέλη. Αφορά το «εμείς»
και όχι το εγώ.