[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΕΡΙΞΑΝ λέει 100.000.000 στον Antenna για το «Κεντρί»… Και ακόμα επέβαλαν την
προβολή μιας κάρτας την ώρα της εκπομπής που, ούτε λίγο ούτε πολύ, θα
προτρέπει τους τηλεθεατές να αλλάξουν κανάλι!

Και η ποινή αυτή έγινε αποδεκτή ­ με ελάχιστες εξαιρέσεις ­ από το κοινωνικό σύνολο..

«Καιρός ήταν», «από κάπου έπρεπε να ξεκινήσουν», έλεγαν πολλοί εκείνες τις
μέρες της τιμωρίας…

Όμως, αλήθεια, ποιο ήταν το έγκλημα της κ. Νατάσας Ράγιου;

Ότι «έβγαλε» (χωρίς πρόσωπο και όνομα) ένα παιδί που έλεγε ότι ήθελε να φύγει
από το σπίτι επειδή το βίαζε ο πατέρας του;

Αυτό ήταν το έγκλημα;

Ήταν έγκλημα ότι έδειξε στην TV αυτό που μια κωμόπολη γνώριζε αλλά το άφηνε
σκεπασμένο στη λήθη και στη βαριεστιμάρα;

Ο πατέρας ­ πριν ακόμα βγει η εκπομπή ­ αυτοκτόνησε γιατί ένιωθε προσβεβλημένος…

Και τότε, ο εύκολος στόχος, δηλαδή η μανία μας για την TV, έγινε ακόμη πιο
εύκολος: «Αυτή φταίει» ­ δηλαδή η Ράγιου.

Και βγήκε ένα Όργανο, το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης ­ που θα έπρεπε να
είχε παραιτηθεί όσες φορές δεν κατάφερε να επιβάλει τις ποινές του ­ με την
ευκολία αυτού που ξεμπερδεύει παρά ερευνά.

Και καταδίκασε τι; Το μικρό κορίτσι που ήταν δακτυλοδεικτούμενο στην κωμόπολη,
επειδή είπε ότι δεν αντέχει άλλο στο σπίτι του;

Και επειδή ο βιαστής πατέρας αυτοκτόνησε;

Δηλαδή τι έκανε η Ράγιου που δεν κάνουν χιλιάδες δημοσιογράφοι σ’ όλον τον
κόσμο; Τι χειρότερο (ή καλύτερο) από το να αποκαλύψει μια υπαρκτή πτυχή της
κοινωνίας μας και ν’ ανοίξει ένα δρόμο για να μη μείνει ένα παιδί στα χέρια
ενός «πατέρα»;

Κι όμως, αυτή, η της μόδας, «αντί-TV» υστερία οδήγησε στην πιο επικίνδυνη
μορφή λογοκρισίας: «Αφού όλοι όσοι κάνουν τέτοιες εκπομπές είναι άθλιοι, τι
σημασία έχουν οι αθλιότητες;»…Ε, μερικές φορές έχουν… Γιατί αλλιώς κάποιοι
δεν θα εμπιστεύονται τους κρίνοντες…