Οι ρίζες της προπονητικής

ΤΟ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ προπονητική λίγο πολύ όλοι το ξέρουν. Από την απλή θεμελίωση
του νεαρού αθλουμένου μέχρι ακόμη και τις ακρότητες και τους κινδύνους
εφαρμογών (θεμιτών και αθέμιτων) στο ανελέητο κυνήγι της νίκης, του ρεκόρ και
όσων από εκεί εκπορεύονται. Και να που ένας γνωστός αθλητικός επιστήμονας και
παλιός αθλητής, ο Δημήτρης Κομιτούδης, έρχεται με μια πολυσήμαντη ερευνητική
εργασία του (διδακτορική διατριβή) να μας παρουσιάσει σε μια πανοραμική και
εκτεταμένη μορφή πληθώρα στοιχείων από την «Κλασική Ελληνική Γραμματεία» για
τα όσα γνώριζαν, και ήσαν πολλά, οι αρχαίοι Έλληνες για την προπονητική, ως
φιλοσοφία και ως πρακτική. Και τι δεν υπάρχει σ’ αυτήν την ερευνητική και
σχολιαστική περιπλάνηση που αρχίζει από τα βάθη των αιώνων και τον κόσμο των
μύθων και θρύλων για να φθάσει στην ωριμότητα του 2ου π.Χ. αιώνα.

Το συμπέρασμα είναι ότι πλείστα όσα πράγματα που σήμερα αποτελούν βασικά
στοιχεία της προπονητικής οι αρχαίοι πρόγονοί μας και τα γνώριζαν και τα
εφήρμοζαν, στο πλαίσιο βέβαια κάθε εποχής.

Από τις περίφημες και επαναστατικές για την εποχή τους «Γυμναστικές Τετράδες»
(σύστημα προπόνησης τεσσάρων ημερών) και την «Παμμερή άσκηση» (έναν κύκλο
προπόνησης μεγάλης ποικιλίας) μέχρι τη διατροφή ­ ειδική κατ’ άθλημα ­, την
ψυχολογική υποστήριξη, τη μουσική και τόσα άλλα, ώστε μέσα από τα συστήματα
της προπόνησης και την τέλεση ακόμη και «προπονητικών αγώνων» να επιτυγχάνεται
το τρίπτυχο αυτό που έχει θεμελιώδη αθλητική έννοια και σήμερα: δύναμη και
αντοχή ­ ταχύτητα και ευλυγισία ­ τεχνική και τακτική…