Γενίτσαροι του Ατατούρκ

Στρατιωτική προέλαση. Τουρκικά άρματα μάχης σε μια από τις επιχειρήσεις κατά των Κούρδων ανταρτών

Η πρόσφατη διαμάχη ανάμεσα στον τουρκικό στρατό και τους ισλαμιστές και το
«δυνάμει πραξικόπημα» που έχει κάνει ο πρώτος εντυπωσίασαν τον διεθνή Τύπο.
Αυτήν την εβδομάδα η «Φιγκαρό» δημοσίευσε σε τρεις συνέχειες τη «ραδιογραφία
του τουρκικού στρατού» με τον χαρακτηριστικό τίτλο: οι γενίτσαροι του
Ατατούρκ. Γράφει η «Φιγκαρό»:

ΕΝ ΑΡΧΗ ην ο στρατός. Στην Κωνσταντινούπολη υπάρχει και το μουσείο του, με τα
κράνη και τις χάλκινες φαρέτρες, το πορτρέτο ενός γενίτσαρου, τα κειμήλια της
μάχης των Δαρδανελίων. Ο τουρκικός στρατός έχει μακρά ιστορία, που συγχέεται
συχνά με την ιστορία της χώρας.

1 ΕΚΑΤ. ΑΝΔΡΕΣ

Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις εντυπωσιάζουν κατ’ αρχήν με τον αριθμό τους:
600.000 άνδρες, που ξεπερνούν ασφαλώς το ένα εκατομμύριο αν συνυπολογίσει
κανείς τις πολιτοφυλακές που έχει εγκαταστήσει η Άγκυρα στα χωριά της
Ανατολίας για να πολεμούν τους Κούρδους αντάρτες. Ο στρατός αποτελείται κυρίως
από κληρωτούς, οι οποίοι υποβάλλονται σε σκληρή ­ αν όχι άγρια ­ εκπαίδευση.
Το τεχνικό τους επίπεδο δεν φτάνει όμως εκείνο των δυτικών στρατών, που είναι
πιο επαγγελματικοί. Η ποικιλία του εξοπλισμού του τουρκικού στρατού (τέσσερις
τύποι αρμάτων, επτά τύποι πυροβολικού), καθώς και η απροθυμία των αξιωματικών
να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες πλήττουν την αποτελεσματικότητά του.

ΠΕΙΘΑΡΧΗΜΕΝΟΙ

Τα μειονεκτήματα αυτά αντισταθμίζονται από τον πατριωτισμό και την πειθαρχία
των στρατιωτών. «Ο τουρκικός στρατός είναι ο πιο πειθαρχημένος στον κόσμο»,
λέει ο βουλευτής Γιουντζέλ Σετσκινέρ, ένας από τους επτά απόστρατους
αξιωματικούς που έχουν εκλεγεί στο Κοινοβούλιο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα
είναι οι φρουροί έξω από τα γενικά επιτελεία, που δεν διαφέρουν σε τίποτα από αγάλματα…

«Η Τουρκία είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο όπου η η αναχώρηση των κληρωτών
εξακολουθεί να γιορτάζεται στα χωριά», επισημαίνει ο Σετσκινέρ. Η αφοσίωση
είναι τόσο μεγάλη που ένας υπάλληλος του οποίου ο μεγάλος γιος σκοτώθηκε
πολεμώντας το ΡΚΚ έβαλε μέσον για να μπορέσει να στείλει και τον άλλο του γιο
στον στρατό.

ΠΡΟΝΟΜΙΑ

Σε μια χώρα χωρίς αριστοκρατία, όπως είναι η Τουρκία, η στρατιωτική καριέρα
είναι μια αναγνωρισμένη μέθοδος κοινωνικής ανόδου. Οι οικογένειες των
στρατιωτικών ζουν σε ένα περιβάλλον που το ζηλεύουν πολλοί συμπατριώτες τους.
Υπάρχουν στρατιωτικές κατοικίες, στρατιωτικά σούπερ μάρκετ, στρατιωτικές
διακοπές. Όπως είναι φυσικό, η επιλογή των σπουδαστών των στρατιωτικών σχολών
είναι πολύ αυστηρή και τα κριτήρια δεν είναι μόνο ακαδημαϊκά. Οι υπεύθυνοι
στρατολόγησης έχουν «ξεσκαρτάρει» τους αριστερούς και τους Κούρδους
αυτονομιστές, ενώ ένας υποψήφιος που είναι ύποπτος για ισλαμικές πεποιθήσεις
δεν έχει καμιά ελπίδα να γίνει δεκτός στις σχολές των αξιωματικών ή των υπαξιωματικών.

ΚΩΔΙΚΑΣ ΕΝΔΥΣΗΣ

Εδώ και λίγο καιρό, βεβαιώνει ένας δημοσιογράφος, ορισμένες από τις σχολές
αυτές ζητούν φωτογραφίες των γονέων των υποψηφίων. Όταν ο μπαμπάς έχει μούσι ή
η μαμά φοράει φουλάρι, ο γιος είναι αυτομάτως ύποπτος. Ένας ειδικός εξηγεί:
«Σε κάθε στρατιωτικό ίδρυμα δεν υπάρχει μόνο κώδικας συμπεριφοράς, αλλά και
κώδικας ένδυσης. Ακόμη και ο γιος ενός στρατηγού δεν μπορεί να παρουσιαστεί
στον κουρέα της στρατιωτικής μονάδας φορώντας μπλουτζίν…»