ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ «Αυλώνα, σ’ ευχαριστούμε!»

Νικητήριες μπαταριές. Οπαδοί του Σοσιαλιστικού Κόμματος πανηγυρίζουν με τον τρόπο τους την εκλογική νίκη

Ο χαμένος κάνει επίδειξη δύναμης, οι κερδισμένοι κάνουν υπομονή και ένας
ποιητής απευθύνει έκκληση: αυτήν τη φορά να μην υπάρξει τουλάχιστον βεντέτα.

ΦΟΒΟΥΣ για προεδρικό πραξικόπημα προκάλεσε η εντολή του προέδρου Μπερίσα προς
τους πραιτωριανούς του να αποκλείσουν το κέντρο των Τιράνων για να
«προστατεύσουν» την αλβανική πρωτεύουσα μετά την αιφνίδια αναχώρηση του
υπουργού Εσωτερικών. Ο πρωθυπουργός Μπασκίμ Φίνο επιμένει ότι δεν υπήρξε
κίνηση στρατευμάτων, αλλά ξένοι δημοσιογράφοι είδαν μια μονάδα νοτίως των
Τιράνων και Δυτικοί διπλωμάτες δηλώνουν στη «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» ότι το
ενδεχόμενο πραξικοπήματος δεν μπορεί να αποκλειστεί. Τα νεύρα είναι τεντωμένα,
η ένταση μεγάλη, οι συμβιβασμοί αναγκαίοι. Προϊόν ενός τέτοιου συμβιβασμού
πρέπει να είναι και ο χθεσινός διορισμός ως νέου υπουργού Εσωτερικών του Αλί
Καζάζι, που είναι μεν άνθρωπος του Δημοκρατικού Κόμματος, αλλά δεν υπήρξε η
πρώτη επιλογή του Μπερίσα.

Μηνύματα συμβιβασμού και συμφιλίωσης στέλνουν και οι διανοούμενοι. Ο Ισμαήλ
Κανταρέ, πρώτα απ’ όλα, που περιμένει από τους νικητές των εκλογών να αλλάξουν
τις σχέσεις ανάμεσα στο κράτος και την αντιπολίτευση. Ο Ντριτέρο Αγκόλι,
έπειτα, ο μεγαλύτερος ποιητής της χώρας, που το όνομά του συζητήθηκε αυτές τις
μέρες ακόμη και για το αξίωμα του προέδρου. «Αν εμείς οι Αλβανοί θέλουμε
πραγματικά να γίνουμε αναπόσπαστο μέρος της Ευρώπης», λέει σε συνέντευξή του
στην «Ουνιτά», «πρέπει να εγκαταλείψουμε για πάντα την ιδέα της βεντέτας.
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι έξι τελευταίοι αρχηγοί του κράτους κατέληξαν στη
φυλακή ­ με εξαίρεση τον Χότζα, που πέθανε πριν προλάβει να έχει την ίδια
τύχη. Αυτή η ιστορία πρέπει να τελειώσει. Ας δώσουν μια σύνταξη στον Μπερίσα
και ας ανεχθούν την παρουσία του. Ή, ας του δώσουν ένα εισιτήριο για να
μεταναστεύσει στην Ελβετία ή τη Βόρεια Ευρώπη. Την Αφρική καλύτερα να την
αποφύγει, γιατί έχει κροκοδείλους».

Ο Αλβανός ποιητής είναι αισιόδοξος για το μέλλον. Πριν από λίγους μήνες,
θυμίζει, οι Αλβανοί ήταν εξαντλημένοι, ανήμποροι, στο έλεος του καθεστώτος που
είχε δημιουργήσει ο πρόεδρος της δημοκρατίας. Και ξαφνικά γεννήθηκε ένα κίνημα
δυνατό και υπέροχο. «Την εξέλιξη αυτή τη χρωστάμε στην εξέγερση της Αυλώνας.
Και πρέπει να ευχαριστήσουμε αυτή την πόλη και τους κατοίκους της, που μας
απήλλαξαν από τη δικτατορία του Μπερίσα». Ο διάδοχός του θα είναι μήπως ο
ίδιος ο Αγκόλι; «Όχι, ευχαριστώ, δεν θα ήμουν πια ελεύθερος άνθρωπος. Έχω
συνηθίσει στη διαλεκτική της κριτικής και θα μ’ έπιανε μελαγχολία». Ο Φάτος
Νάνο τότε; «Ούτε αυτός θα πετύχαινε στο έργο του. Ιδανικός πρόεδρος θα ήταν ο
γραμματέας του Σοσιαλιστικού κόμματος, ο Ρετζάπ Μεϊντάνι. Είναι μετριοπαθής,
διδάσκει Φυσική στο πανεπιστήμιο και τα άρθρα του δημοσιεύονται σε έγκυρα
επιστημονικά περιοδικά του εξωτερικού. Με λίγα λόγια, παρέχει όλες τις
δημοκρατικές εγγυήσεις. Μόνο να κάνει ανοίγματα και στα άλλα κόμματα. Να
γίνουμε, επιτέλους, πλουραλιστές».