[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΑΛΛΗ μια φορά η ελληνική μειονότητα βρέθηκε ουσιαστικά απομονωμένη στην
Αλβανία. Ελάχιστοι Έλληνες πέτυχαν να εκλεγούν βουλευτές.

Δεν είναι, φυσικά, η πρώτη φορά που κάτι τέτοιο συμβαίνει. Αντί οι Έλληνες,
που έχουν επιδείξει μεγάλη δραστηριότητα στην Αλβανία, να δρουν στα υπάρχοντα
εκεί κόμματα και να επηρεάζουν έτσι, από καλύτερες θέσεις, τις εξελίξεις στη
γειτονική χώρα, «σπρώχθηκαν» να περιορισθούν σε ένα μειονοτικό κόμμα.

Και, δυστυχώς, ευθύνονται γι’ αυτό πολλοί στην Ελλάδα. Από τότε που τον «χορό»
άνοιξε η Ν.Δ., όταν ο υπουργός Εξωτερικών κ. Αντώνης Σαμαράς καλούσε τους
Έλληνες της Αλβανίας να έρθουν στην Ελλάδα, στον «παράδεισο».

Όσοι είδαν την πετυχημένη ταινία του Γκορίτσα «Απ’ το χιόνι», θα θυμούνται
ασφαλώς πως ο ένας από τους δύο ήρωες Βορειοηπειρώτες, που ήρθαν στην Ελλάδα,
αυτοκτόνησε τελικώς, με τη συμπεριφορά που συνάντησε στη μητέρα-πατρίδα.

Άλλωστε, η ταινία δεν κατέγραψε παρά την πραγματικότητα. Την τραγική
πραγματικότητα, σαν αυτή που έζησε ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Γιώργος
Παπανδρέου όταν πέρυσι έψαχνε με το… φανάρι να βρει Ελληνόπουλα για να
δημιουργήσει τρία ελληνικά σχολεία στον Νότο της Αλβανίας, κάτι που ήταν πάγιο
ελληνικό αίτημα.

Οι Έλληνες της Αλβανίας αντιμετωπίσθηκαν ­ όποτε τους θυμηθήκαμε ­ ως Έλληνες
δεύτερης κατηγορίας. Κι όταν πολλούς από αυτούς τους φέραμε στην Ελλάδα για τα
φτηνά τους εργατικά χέρια, δεν έμειναν παρά πολύ λιγότεροι στις πατρογονικές
εστίες για να ψηφίσουν το μειονοτικό κόμμα…

Η «λογική» για μειονοτικό κόμμα, για στήριξη άλλοτε του Μπερίσα και άλλοτε του
Νάνο δεν αποτελεί, εν κατακλείδι, σοβαρή εξωτερική πολιτική.

Άλλωστε, οι εκλογές δεν έλυσαν το πρόβλημα στη γειτονική χώρα, στην οποία
σταθμεύουν χιλιάδες ξένοι στρατιώτες για να τηρούν την τάξη.

Και ας μην ξεχνάμε πόσο προφητική είναι η ταινία (με άποψη) του Γιουγκοσλάβου
Σρνταν Ντραγκόγεβιτς ότι «Τα όμορφα χωριά όμορφα καίγονται»…