ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Οι στρατιωτικοί

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες: Ο Ν. Δεληγιάννης και ο Ν. Ζαρκάδας, πρόεδρος και
γραμματέας του Πανελληνίου Συνδέσμου Αποστράτων Αξιωματικών, παράρτημα
Θεσσαλονίκης, γράφουν:

«Τελευταία, σε φύλλο της έγκριτης εφημερίδας σας “ΤΑ ΝΕΑ”, δημοσιεύτηκε στη
στήλη “ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ” επιστολή του αναγνώστη κ. Πέτρου Μαυροφρύδη υπό
τον τίτλο “Οι στρατιωτικοί”.

Μεταξύ των άλλων, ο επιστολογράφος θεωρεί απαράδεκτη τη συμπεριφορά ορισμένων
σε ενέργεια και αποστρατεία αξιωματικών και προσπαθεί, με διάφορους
αναιτιολόγητους συλλογισμούς, να καταδείξει ότι οι ισχυρισμοί τους περί
μειωμένων αποδοχών, δυσμενών συνθηκών διαβίωσης, ωρών εργασίας κ.λπ. είναι αβάσιμοι.

Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αποστράτων Αξ/κων, Παράρτημα Θεσσαλονίκης, σέβεται τις
προσωπικές θέσεις του επιστολογράφου σας και μάλιστα, αν ληφθεί υπόψη και η
ηλικία του, αυτές γίνονται πιο αξιοσέβαστες, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι
και τις αποδέχεται.

Είναι αφέλεια να επικαλείται ο κ. Μαυροφρύδης Πέτρος ότι τα στελέχη των Ε.Δ.
και Σ.Α. επέλεξαν με τη θέλησή τους την ένταξη στον χώρο αυτό, ωσάν στους
λοιπούς χώρους να ισχύει η βιαία στρατολόγηση ή κάτι διαφορετικό ή να
συγκρίνει τη θέση αυτών με την υποχρεωτική στράτευση και υπηρέτηση των νέων.

Τα στελέχη των Ε.Δ. και Σ.Α., αυτά που κατά το Σύνταγμα ούτε το δικαίωμα να
διαμαρτυρηθούν έχουν, δεν επιδιώκουν από την Πολιτεία καμία ειδική μεταχείριση
και δεν διαμαρτύρονται για την απόκτηση προνομίων, αλλά επιζητούν τη βελτίωση
των αποδοχών τους και στη συνέχεια των συντάξεων, σ’ ένα ανάλογο επίπεδο
αξιοπρεπούς διαβίωσης αυτών και των οικογενειών τους».

Ο πρόεδρος (Γ. Καρούσος) και ο γ. γραμματέας (Δ. Παππάς) του Πανελληνίου
Συνδέσμου Εθνικής Αντιστάσεως «Ναπ. Ζέρβας», γράφουν: «Το ερώτημα “τι απέγινε
το κεφάλι του Άρη;”, που διατύπωσε ο καθηγητής Ν. Παπανικολάου, από τη στήλη
σας, στις 11/4/97, πού απευθύνεται; Στους συνεργάτες του Ζέρβα; Τότε, ο Ζέρβας
ούτε υπουργός ήταν, ούτε είχε σχέση με τη δίωξη του Άρη και τον αποκεφαλισμό του.

Σεβόμαστε τις απόψεις και τα φρονήματα όλων. Συμβάλαμε άλλωστε και εμείς στην
ελεύθερη έκφρασή τους με τους αγώνες μας. Τα βιώματα εκείνα που κατατρύχουν
ακόμη τους επιζώντες της εποχής του διχασμού δεν πρέπει να είναι οδηγός
κανενός. Όλοι πολεμήσαμε τον εχθρό και όλοι είχαμε τους νεκρούς μας που
αξίζουν τον σεβασμό αυτών που πορεύονται τον δρόμο της γνώσεως και της λογικής».