Έριδες και «ειδύλλια»…

Όταν η υπουργός Ανάπτυξης Βάσω Παπανδρέου τοποθετήθηκε προ ημερών δημόσια για
τα ζητήματα της ανεργίας, αλλά και της γενικότερης οικονομικής πολιτικής,
ασφαλώς δεν ανέμενε ότι θα δημιουργούσε ενδοκυβερνητικό πρόβλημα.

ΤΟ ΙΔΙΟ πίστευε και για την ανάμειξή της στο θέμα της απεργίας στην Ολυμπιακή
Αεροπλοΐα. Είχε άλλωστε έναν λόγο παραπάνω, ως υπουργός Τουρισμού, που γνώριζε
από πρώτο χέρι τις επιπτώσεις της απεργίας. Ακολούθησε όμως η άμεση αντίδραση
του υπουργείου Μεταφορών, η οποία αποκάλυψε ότι στο εσωτερικό της κυβέρνησης,
κάτω από τη φαινομενική ηρεμία, υπάρχει έντονος διαγκωνισμός μεταξύ των
κυβερνητικών στελεχών.

Η κυβέρνηση Σημίτη, που δοκιμάστηκε πρόσφατα από την υπόθεση του καζίνο και τη
διαμάχη της υπουργού Ανάπτυξης Βάσως Παπανδρέου με τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ Κώστα
Λαλιώτη, είναι εξαιρετικά προσεκτική απέναντι σε αυτού του είδους τα θέματα,
φοβούμενη ότι μπορεί να μετατραπούν σε μείζονα πολιτικά ζητήματα. Συνεργάτες
του Πρωθυπουργού επισήμαιναν ότι «δεν είναι η πρώτη φορά που η κ. Παπανδρέου
παρεμβαίνει δημόσια για θέματα γενικότερης πολιτικής», τόνιζαν όμως ότι ο κ.
Σημίτης «δεν ενοχλείται από την “πολυπραγμοσύνη” τής κ. Παπανδρέου», διότι
θεωρεί ότι «έχει δικαίωμα να εκφράζει τις απόψεις της». Προσέθεταν, ωστόσο,
πως αυτό πρέπει να γίνεται «μέχρι ενός σημείου. Ως εκεί, δηλαδή, που οι
απόψεις αυτές δεν συνιστούν παρέμβαση στο έργο άλλων υπουργείων».

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Πρόκειται πράγματι για συμπεριφορά που συνιστά «πολυπραγμοσύνη»; «Καθόλου»,
απαντούν οι σύμβουλοι της υπουργού Ανάπτυξης και προσθέτουν ότι η κ.
Παπανδρέου, στην παρέμβασή της για την ανεργία και την οικονομική πολιτική
έχει ως αφετηρία ένα σημείο στο οποίο συναντώνται κι άλλα στελέχη του ΠΑΣΟΚ,
την ανάγκη δηλαδή να γίνει φανερό ότι «εκτός από τους αριθμούς, υπάρχουν και
οι άνθρωποι». Μια θέση που, βέβαια, παραπέμπει ευθέως στην κριτική που γινόταν
στην κυβέρνηση, ότι ρίχνει υπερβολικό βάρος στην επιτυχία των όρων σύγκλισης
με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και θέτει σε δεύτερη μοίρα αυτό που στο παρελθόν
αποκλήθηκε κοινωνικό πρόσωπο του ΠΑΣΟΚ. Αν η κυβέρνηση είχε περισσότερη
φαντασία ­ υποστηρίζουν ­ θα μπορούσε να θεωρήσει τις παρεμβάσεις της κ.
Παπανδρέου ως προσπάθεια να επανέλθει η κυβερνητική οικονομική πολιτική σε πιο
«ελληνικά» πλαίσια. Και το εξειδικεύουν περισσότερο λέγοντας ότι η υπουργός
Ανάπτυξης διαβλέπει πως η ακολουθούμενη σκληρή δημοσιονομική πολιτική έχει
βαρύ πολιτικό κόστος και θεωρεί ότι θα έπρεπε να γίνει λιγότερο επαχθής.

Οι θέσεις αυτές της κ. Β. Παπανδρέου αποτέλεσαν και τη βάση της προσέγγισης
της υπουργού με στελέχη της εσωκομματικής αντιπολίτευσης στην τελευταία
συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής. Πρόκειται για προσέγγιση συγκυριακή ή για
την αρχή ενός ειδυλλίου;

Οι άμεσοι συνεργάτες της κ. Παπανδρέου αποφεύγουν να δίνουν οποιαδήποτε
προέκταση: «Η συμφωνία των στελεχών, που τοποθετούνται στη λεγόμενη
εσωκομματική αντιπολίτευση, με τις θέσεις της κ. Παπανδρέου, δεν είναι κάτι
που πρέπει να προκαλέσει απορίες, διότι οι θέσεις αυτές ήταν προϊόν επίπονης
εσωκομματικής διαδικασίας, στην οποία έλαβαν μέρος και τα στελέχη αυτά». Στο
ίδιο μοτίβο κινούνται και στελέχη της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, που
υποστήριζαν με δηλώσεις τους στα «ΝΕΑ» ότι «η συμφωνία με τις θέσεις της κ.
Παπανδρέου, εν όλω ή εν μέρει, είναι μια απόδειξη ότι δεν κάνουμε
αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση. Δεν ψάχνουμε δηλαδή αφορμή για να
αντιπολιτευθούμε την κυβέρνηση ή συγκεκριμένους υπουργούς. Η εισήγηση τής
υπουργού Ανάπτυξης είχε πολλά θετικά σημεία και δεν παρείχε στοιχεία για
αντιπολίτευση. Το ότι πολλά στελέχη που έχουμε τις ίδιες απόψεις συμφώνησαν
μαζί της, σημαίνει πολύ απλά ότι η εισήγηση είχε τα στοιχεία να γίνει αποδεκτή
από αρκετούς. Τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο από αυτό».

ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Όσο όμως κι αν όλες οι πλευρές επιθυμούν να εμφανίσουν τη «συμφωνία» Β.
Παπανδρέου – εσωκομματικής αντιπολίτευσης ως συγκυριακή, πολλοί πιστεύουν ότι
«θα υπάρξει συνέχεια, μια και είναι γνωστό ότι οι φιλοδοξίες της κ. Παπανδρέου
δεν εξαντλούνται σε ένα υπουργείο, έστω και αν αυτό είναι το υπερυπουργείο
Ανάπτυξης». Το ζήτημα είναι με ποιον τρόπο η κ. Παπανδρέου, που κατά το
παρελθόν ταυτίσθηκε με τον Πρωθυπουργό Κ. Σημίτη, θα επιχειρήσει να εκφράσει
αυτές τις δυνάμεις μέσα στο ΠΑΣΟΚ. Οι προσωπικές της σχέσεις σήμερα με τον
Πρωθυπουργό παραμένουν πολύ καλές. Ωστόσο, είναι γνωστό ότι και η ίδια, αλλά
και άλλα στελέχη, έχουν συγκρουστεί κατ’ επανάληψη με στελέχη του
πρωθυπουργικού περιβάλλοντος. Στους ΠΑΣΟΚικούς κύκλους, εξάλλου, δεν έχει
διαφύγει της προσοχής ότι τον τελευταίο καιρό ο κ. Σημίτης έχει αναπτύξει
ιδιαίτερα στενές σχέσεις με τον κ. Λαλιώτη. Παρ’ ότι η υπόθεση του καζίνο έχει
πλέον περάσει, οι σχέσεις της κ. Παπανδρέου με τον κ. Λαλιώτη ουδέποτε
εξομαλύνθηκαν. Πρόσφατα, μάλιστα, στέλεχος του Ε.Γ. του ΠΑΣΟΚ αφηγείτο ένα
περιστατικό που συνέβη στο Ε.Γ. αμέσως μετά την εκλογή του Κώστα Καραμανλή
στην ηγεσία της Ν.Δ. Τότε, σε μια συνεδρίαση από την οποία απουσίαζε η Β.
Παπανδρέου, ο Κ. Λαλιώτης δήλωσε ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να αντιμετωπίσει
συγκροτημένα τον Κ. Καραμανλή, διότι η εκλογή του θα συσπειρώσει τον κόσμο της
Ν.Δ. και δεν πρέπει το ΠΑΣΟΚ να εφησυχάσει λόγω του νεαρού της ηλικίας του και
της απειρίας του. Στην επόμενη συνεδρίαση, αφηγείται το ίδιο στέλεχος,
προσήλθε η κ. Παπανδρέου, που είχε πληροφορηθεί τις θέσεις Λαλιώτη, και με οξύ
τόνο επιτέθηκε στους… ηττοπαθείς, που ενσπείρουν πανικό και δεν έχουν σχέση
με την πραγματικότητα! «Ήταν μια επίθεση προσωπικού χαρακτήρα, ντυμένη με
πολιτικούς όρους», θυμάται το στέλεχος…