[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΤΙ ΛΕΤΕ, μπορεί να έχουν κάποια σχέση ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης με τον
μπασκετμπολίστα Ντέιβιντ Ρίβερς;

Οι περισσότεροι θα βιαστούν και κατηγορηματικά θ’ απαντήσουν ­ καμία. Είναι
όμως έτσι;

Ο Πρωθυπουργός, και στη Σύνοδο Κορυφής του Άμστερνταμ, ξεκαθάρισε ότι
ανεξάρτητα από το τι θα γίνει με τα κριτήρια της σύγκλισης με τη Συνθήκη του
Μάαστριχτ, η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης δεν πρόκειται να αλλάξει.

Μάλιστα. Κι άλλη τρύπα στο ζωνάρι «μεταφράζει» ο αναγνώστης και συνεχίζει στις
επόμενες σελίδες.

Φτάνει γρήγορα-γρήγορα στα αθλητικά. Περισσότερα από 1,2 δισ. προσφέρει ο
Ολυμπιακός στον κ. Ρίβερς για να συνεχίζει να ιδρώνει την ερυθρόλευκη φανέλα.
Και προσοχή. Παναθηναϊκός και ΑΕΚ καραδοκούν για την υπογραφή του Αμερικανού
παίκτη, αφού βεβαίως προσθέσουν στον λογαριασμό του μερικές επιπλέον δεκάδες εκατομμυρίων.

Μήπως, τελικά, Σημίτης και Ρίβερς (ο όποιος Ρίβερς σε όποιο άθλημα…) είναι
οι δύο όψεις του «νομίσματος Ελλάδα»; Από τη μία, δηλαδή, τα σκληρά οικονομικά
μεγέθη και από την άλλη η υπερβολή και η παραοικονομία.

Χωρίς πρόγραμμα, χωρίς μέτρο, χωρίς υποδομή και χωρίς όραμα για την αξιοποίηση
των ταλαντούχων Ελλήνων αθλητών, η Ελλάδα βιάζεται να περάσει από τον
αθλητισμό στον πρωταθλητισμό. Εγκαταλείπει το Φολκς Βάγκεν και γλυκοκοιτάζει
την αστραφτερή και γρήγορη Πόρσε.

Καταχρεωμένοι παράγοντες με ποινικά μητρώα, για τα οποία θα ντρέπονταν αρκετοί
βαρυποινίτες, υποθηκεύουν το μέλλον του ελληνικού αθλητισμού.

Όλοι αυτοί σκιαμαχούν με την πραγματικότητα. Τα ιλιγγιώδη ποσά για έναν
αμφιβόλου ποιότητος και ανύπαρκτου βάθους πρωταθλητισμό είναι μία προκλητική
ανορθογραφία για την Ελλάδα του σήμερα.

«Το Μάαστριχτ απαιτεί θυσίες», δεν παύει να μας υπενθυμίζει ο Κώστας Σημίτης.
«Ναι, μα όχι από μένα», θα μπορούσε να του απαντήσει ο Ντέιβιντ Ρίβερς και θα
συμπλήρωνε: «Άλλωστε, είμαι Αμερικανός, σε δύο χρόνια θα φύγω από την Ελλάδα.
Έπρεπε να είχατε φροντίσει νωρίτερα».