Η αναπαράσταση ενός χρυσού

Οι θριαμβευτές του ’87 χαιρετούν τους φιλάθλους που τους αποθέωσαν

«ΔΕΝ ΘΑ ξεχάσω ποτέ εκείνες τις στιγμές. Στις βολές αισθανόμουν απόλυτα
σίγουρος ότι θα ευστοχήσω και ήμουν τρομερά ήρεμος. Το θέμα είναι ότι μπήκαν
τότε οι σωστές βάσεις, αλλά καταφέραμε και να κρατηθούμε στην κορυφή. Τα νέα
παιδιά μπορούν να συνεχίσουν το έργο που ξεκινήσαμε, αφού έχουν το ταλέντο και
τη διάθεση που χρειάζεται». Ο Αργύρης Καμπούρης ήταν ένα απο τα πρόσωπα που
βραβεύτηκε το Σάββατο απο την ΕΟΚ στην όμορφη τελετή για την ομάδα του 1987.

Όλα ήταν… μαγικά, όπως εκείνη τη βραδιά της 14ης Ιουνίου του 1987. Δέκα
χρόνια μετά, ήταν σχεδόν όλοι εκεί και «ζωντάνεψαν» τις μνήμες στους
παλαιότερους, αλλά και έδωσαν την ευκαιρία να τους μάθουν οι νεώτεροι. Στα
πρότυπα του ΝΒΑ, λοιπόν, η «χρυσή» δωδεκάδα της Εθνικής μας ομάδας και το
προπονητικό τιμ παρέλασαν υπό το φώς των προβολέων και ανέβηκαν εκ νέου στο
βάθρο (στο ίδιο σημείο όπου είχαν ανέβει και το 1987) για να πάρουν το
αναμνηστικό κύπελλο από τους ανθρώπους της ΕΟΚ. Ήταν ένα μικρό ομοίωμα (ένα
για τον καθένα) του βαρύτιμου επάθλου του 1987. Μοναδικοί απόντες ο Νίκος
Γκάλης (επικαλέστηκε επαγγελματικές υποχρεώσεις και ευχαρίστησε με τηλεγράφημα
την ΕΟΚ για την τιμή που του έκανε) και ο κόουτς Κώστας Πολίτης (πρόσφατα είχε
περάσει μία περιπέτεια με την υγεία του).

Στο μικρόφωνο κατά την παρουσίαση των παικτών ήταν ο Δημήτρης Ρουνιός, ο
άνθρωπος που και το 1987 έκανε όλες τις ανακοινώσεις. Εκφώνησε τα ονόματα ένα
ένα με τον αριθμό της φανέλας τους: Νίκος Γκάλης (4), Νίκος Σταυρόπουλος (5),
Παναγιώτης Γιαννάκης (6), Αργύρης Καμπούρης (7), Νίκος Λινάρδος (8),
Παναγιώτης Καρατζάς (9), Μιχάλης Ρωμανίδης (10), Νίκος Φιλίππου (11), Λιβέρης
Ανδρίτσος (12), Παναγιώτης Φασούλας (13), Μέμος Ιωάννου (14), Φάνης
Χριστοδούλου (15).