Διάλογος… περί διαλόγου

Υπερθεματίζει το ΠΑΣΟΚ στην πρόταση διαλόγου του Συνασπισμού, θέτοντας όμως το
δικό του πολιτικό πλαίσιο.ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΟΣ ΧΩΡΟΣ για την ανάπτυξη του διαλόγου και
της συνεργασίας μπορεί να είναι οι δημοτικές εκλογές, τόνισε το μέλος του
Εκτελεστικού Γραφείου κ. Θ. Τσουκάτος, ενώ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Δ.
Ρέππας υπογράμμισε ότι με την πρότασή του ο πρόεδρος του ΣΥΝ «παραβιάζει
ανοικτές θύρες».

Ωστόσο, από το ΠΑΣΟΚ γινόταν σαφές ότι σε αυτήν τη διαδικασία πρέπει να δοθεί
ιδιαίτερη έμφαση στις συζητήσεις και τις κινήσεις της βάσης και των πολιτών
και τονιζόταν ότι ο διάλογος δεν μπορεί να γίνει με προαπαιτούμενα, όπως είναι
η εκλογική σύμπραξη, με ηγεμονισμούς και εκβιασμούς, όπως είναι το θέμα του
εκλογικού νόμου.

Οι απαντήσεις που δόθηκαν από την κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ στην πρόταση που
διατύπωσε μέσω του «Έθνους» ο κ. Ν. Κωνσταντόπουλος για προγραμματική συμφωνία
των κομμάτων ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΣΥΝ και ΔΗΚΚΙ, εισπράχθηκαν από τον ΣΥΝ ως «αμήχανη
άρνηση». Μάλιστα, ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος κ. Δ. Παπαδημούλης
χαρακτήρισε «περιφραστική υπεκφυγή» και «προσχηματικές δικαιολογίες» τις
απαντήσεις του κ. Δ. Ρέππα. Αλλά και ο πρόεδρος του ΔΗΚΚΙ κ. Δ. Τσοβόλας
απέρριψε με κατηγορηματικό τρόπο την πρόταση του κ. Κωνσταντόπουλου
τονίζοντας, ουσιαστικά, ότι δεν μπορεί να γίνει «συνομιλητής» για να στηριχθεί
η αντιλαϊκή και εθνικά επικίνδυνη πολιτική της κυβέρνησης.

Από την πλευρά του ΣΥΝ, τονιζόταν ότι θα επιμείνει στην προβολή της πρότασής
του, διότι αντιστοιχεί σε μια εντεινόμενη κοινωνική δυναμική, η οποία ασκεί
πίεση σε όσους αρνούνται ή αποφεύγουν τον διάλογο.

Αλλά και από το ΠΑΣΟΚ και την κυβέρνηση θα επιχειρηθεί να αναδειχθεί η δική
του πρόταση διαλόγου είτε μέσα από τον κοινωνικό διάλογο που βρίσκεται σε
εξέλιξη είτε μέσα από τις συζητήσεις στη Βουλή, όπως τη σημερινή προ ημερησίας
διατάξεως που επικαλέστηκε ο κ. Ρέππας. Πάντως, επί της ουσίας της οικονομικής
πολιτικής, η κυβέρνηση δεν φαίνεται διατεθειμένη να συζητήσει, καθώς θεωρεί
ότι «είναι η μοναδική πολιτική που δίνει καρπούς».

ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ

Ωστόσο, ο διάλογος για τις εξελίξεις στην Ευρώπη και την Κεντροαριστερά δεν
πυροδότησε συζητήσεις και αντιπαραθέσεις μόνο μεταξύ των κομμάτων. Χθες, με
αφορμή την επικείμενη Νομαρχιακή Συνέλευση της μεγαλύτερης οργάνωσης του
ΠΑΣΟΚ, της Α’ Αθήνας, αναδείχθηκε και η εσωκομματική πτυχή του «διαλόγου».

Οι δύο εισηγήσεις που έχουν κατατεθεί, της Νομαρχιακής Επιτροπής, που
ελέγχεται από την λεγόμενη «εσωκομματική αντιπολίτευση», και της μειοψηφίας
που ελέγχεται από τους «εκσυγχρονιστές», έφεραν ουσιαστικά στην επιφάνεια «δύο
ΠΑΣΟΚ», με διαφορετικές ή αντικρουόμενες απόψεις για μια σειρά κορυφαίων θεμάτων.

ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ

Στο κείμενο της Ν.Ε. Α’ Αθήνας είναι διάχυτη μια συνολική αμφισβήτηση τόσο των
γενικών απόψεων του κ. Κ. Σημίτη για την Κεντροαριστερά και τον κοινωνικό
διάλογο όσο και της κυβερνητικής πολιτικής, με έμφαση στα εθνικά θέματα και
την οικονομία.

«Το ΠΑΣΟΚ, αναφέρεται, βρίσκεται σε μια πορεία επανακαθορισμού των βασικών
ιδεολογικών και πολιτικών του χαρακτηριστικών» και με έμμεσο τρόπο το
κατηγορεί ότι αποδέχεται νεοσυντηρητικές πολιτικές.

Ευθεία είναι η αναφορά στην επανεμφάνιση φαινομένων «ήθους και ύφους» και
αποκλεισμών με στόχο μέσω της κομματικής ανασυγκρότησης τον έλεγχο του
μηχανισμού του κόμματος. Εκφράζεται διαφωνία για το ενδεχόμενο διαλόγου με την
Τουρκία, αλλά και για την ακολουθούμενη οικονομική πολιτική. Για το
περιεχόμενο του κοινωνικού διαλόγου, όπως έχει τεθεί, τονίζεται ότι οδηγεί σε
επιλογές που δημιουργούν προβλήματα φυσιογνωμίας στο ΠΑΣΟΚ.

Συνολικά, η θέση της Ν.Ε. Α’ Αθήνας στηρίζεται στη λογική ότι πρέπει να πάψει
η αντίληψη της μίας και μοναδικής άποψης και ότι το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται μία και
ενιαία πολιτική που θα εφαρμόζει και η οποία θα προέρχεται από τη σύνθεση των
πολλών απόψεων και των διαφορετικών τρόπων σκέψης.

Η ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ

Στο κείμενό της, η μειοψηφία ασκεί κριτική στη λογική του παρελθόντος και
τονίζει την ανάγκη προώθησης του κοινωνικού εκσυγχρονισμού. Υπογραμμίζει,
ακόμη, ότι η αριστερή απάντηση για τον 21ο αιώνα δεν μπορεί να γίνει με
αναβίωση του μοντέλου του ’70 και του ’80, που αναπαρήγαγε γραφειοκρατίες.
Υπεραμύνεται της κυβερνητικής πολιτικής στα εθνικά θέματα και στην οικονομία
υπογραμμίζοντας, μάλιστα, ότι ο διαχωρισμός σε πατριώτες και μη θα επιφέρει
τυφλή σύγκρουση. Το σημερινό ΠΑΣΟΚ το χαρακτηρίζει, ουσιαστικά, δέσμιο του
συνδρόμου των νικητών και των ητττημένων του Συνεδρίου και ζητεί από την
ηγεσία να συγκρουστεί με αυτούς, που τόσα χρόνια καθήλωσαν οργανωτικά το
κόμμα. Ζητεί, τέλος, αλλαγή της Νομαρχιακής Επιτροπής.