ΜΑΤΙΕΣ Τα σκουπίδια

ΑΡΓΑ τη νύχτα, το Σάββατο, ήρθε το φορτηγό και πήρε τα σκουπίδια ­ ένα βουνό ­
μπρος από την πόρτα του σπιτιού μου. Η μπόχα, όμως, εξακολουθεί να καίει τα
ρουθούνια μου. Και, συνεχώς, αναρωτιέμαι: Κανείς δεν θα πληρώσει γι’ αυτό το
έγκλημα εις βάρος της υγείας μας; Κανείς δεν θα δώσει μια επαρκή εξήγηση,
έστω, γι’ αυτή τη δοκιμασία, που, για πολλοστή φορά, περάσαμε; (Πολλοί, όπως
διαπίστωσα, την περνάνε ακόμη…).

Στα χρόνια του αστυνομικού κράτους του Καραμανλή, ο έξοχος λυρικός, αλλά και
μέγας σαρκαστής, Κώστας Βάρναλης, έγραφε: «Φόνοι, κλεψιές, μπαγαποντιές και
μίση / στο βασιλίκι, εδώ, του πολιτσμάνου / κι ελεύθερο μονάχα το γ… / είτε
από κάτου θες, είτε από πάνου!».

Εκείνη την εποχή, πράγματι, βασίλευε ο χωροφύλακας. Τώρα, ευτυχώς, έχει πάει
στην μπάντα. Η «μαγκιά», όμως, το «νταηλίκι» και η «αυθαιρεσία» δεν
υποχώρησαν. Κι έχουμε και ένα καινούργιο φρούτο: κάποιους συνδικαλιστές, που,
όπως διαβάζω («Βήμα» 8/6), εκβιάζουν, δέρνουν, παίρνουν μίζες και, επιπλέον,
αναστατώνουν την Αθήνα και όλη τη χώρα όποτε τους καπνίσει!

Μπορούν να μας πουν, αλήθεια, οι συνδικαλιστές του Δήμου, γιατί έγινε η
απεργία; Γιατί τη μια μέρα δήλωναν πως «οι εργάτες απεργούν επειδή δεν
πιστεύουν ότι θα υλοποιηθεί η τροπολογία που ψηφίστηκε στη Βουλή για τις
μονιμοποιήσεις» και ζητούσαν, επιπλέον, γραπτές εγγυήσεις, και την άλλη, πως
αφήνουν τα σκουπίδια στους δρόμους «γιατί δεν τους δίνονται… διευκρινίσεις
επί της τροπολογίας»; Και πώς, ξαφνικά, τη νύχτα της Παρασκευής, με τη
μεσολάβηση… παρουσιαστή της τηλεόρασης, σταμάτησαν την απεργία; Τι άλλαξε
στο μεταξύ;

Την Παρασκευή, επίσης, άκουσα στην TV τον κ. Ε. Κουλουμπή, που είναι σοβαρός
άνθρωπος και αρχινομάρχης, να λέει πως οι δήμαρχοι προσλαμβάνουν, κάθε τόσο,
έκτακτους υπαλλήλους για εργάτες καθαριότητας. Ύστερα από λίγο καιρό, οι
εργάτες αυτοί, με την απειλή των σκουπιδιών, κατεβαίνουν σε απεργία για να…
μονιμοποιηθούν! Και μόλις νομιμοποιούνται, σκορπίζονται, από τους δημάρχους,
σε διάφορα γραφεία! Οπότε, προσλαμβάνονται νέοι εργάτες καθαριότητας! Που, με
το ίδιο κόλπο, νομιμοποιούνται και, κατόπιν, μπαίνουν κι αυτοί σε γραφεία! Και
ο χορός καλά κρατεί!..

Πληρώνουμε τους φόρους μας, πληρώνουμε τα τέλη μας, καθόμαστε «προσοχή» στις
προσταγές του κράτους και δεν μπορούμε να εξασφαλίσουμε το ελάχιστο: να ζούμε
σε μια καθαρή πόλη! Πού θα πάει αυτή η κατάσταση; Μέχρι πού θα τραβήξει αυτό
το αίσχος, με τα εργοστάσια ανακύκλωσης που δεν γίνονται, με τις χωματερές που
κλείνουν και με τους εργάτες, που, κάθε δυο μήνες, απεργούν;