3η ΚΑΡΤΑ Η «χρυσή» Σπυριδούλα

«ΓΙΑΤΙ οι εφημερίδες προβάλλουν μόνο το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ;» με ρώτησε
η 16χρονη μαθήτρια από την Κοινότητα Πάγων της Κέρκυρας, Σπυριδούλα Πιθαμίτση,
κατά τη διάρκεια ημερίδας για τη βία στον αθλητισμό, που οργάνωσε το Λύκειό
της, της Αγρού.

Η απορία της Σπυριδούλας με ξάφνιασε κι όταν μου είπε ότι είναι μια πικραμένη
αθλήτρια με διακρίσεις στο καράτε, ομολογώ ότι βρέθηκα σε δύσκολη θέση. Δεν
είχα να της δώσω ολοκληρωμένη απάντηση ή έστω δεν τόλμησα να της πω όσα
σκεπτόμουν. Αρκέστηκα να της πω: «Έχεις δίκιο».

Η Σπυριδούλα Πιθαμίτση είναι το μεγαλύτερο παιδί (η αδελφή της Χαρούλα είναι
13 ετών) της οικογένειας του βιοπαλαιστή Κωνσταντίνου και της Ιωάννας. Άρχισε
να γυμνάζεται σε ηλικία 7 ετών. Αγάπησε το καράτε. Παίρνει δύο συγκοινωνίες
για να πάει στην πόλη της Κέρκυρας, Σάββατο και Κυριακή, για προπόνηση.

Με συγκίνησαν τα λόγια της Σπυριδούλας: «Ξέρετε, τον Οκτώβριο του 1996,
κατέκτησα χρυσό μετάλλιο στους Βαλκανικούς, στην Αθήνα. Πλήρωσα τα έξοδα
ταξιδίου και το ξενοδοχείο, προσπάθησα και νίκησα. Την άλλη ημέρα αγόρασα με
λαχτάρα εφημερίδες. Στην πρώτη σελίδα είχαν θέματα μπάλας, για τον Ολυμπιακό
και τον Παναθηναϊκό. Για το καράτε είχαν διαθέσει μικρό χώρο σε εσωτερική
σελίδα. Κατακτήσαμε μετάλλια για την Ελλάδα και έπρεπε να μας δώσουν μια
σελίδα ολόκληρη. Ένιωσα πίκρα. Μας αδίκησαν, μας αδικούν. Θα συνεχίσω όμως,
ίσως αλλάξουν τα πράγματα».

Μία εβδομάδα φορούσε το χρυσό μετάλλιο στο στήθος η Σπυριδούλα, πηγαίνοντας
στο Λύκειο Αγρού, που την τίμησε σε ειδική εκδήλωση. Τώρα το μετάλλιο, μαζί με
άλλα τέσσερα από Πανελλήνιους Αγώνες, τα έχει κρεμασμένα στο τοίχο και καμαρώνει.

Ακούω ακόμα και θα ακούω το παράπονο της «χρυσής» Σπυριδούλας.