ΑΚΗΣ ΤΣΟΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ Ας μην ξεχνούν οι Τούρκοι τα Στενά του Βοσπόρου

Με ρελάνς για τα Στενά του Βοσπόρου και την επισήμανση του κινδύνου να ανοίξει
μόνη της η Τουρκία θέμα αναθεώρησης του καθεστώτος που τα διέπει, απαντά ο κ.
Α. Τσοχατζόπουλος στις αβάσιμες αμφισβητήσεις και διεκδικήσεις 131 νησίδων από

τον κ. Ντεμιρέλ, αλλά και στις αιτιάσεις της Άγκυρας ότι η Ελλάδα επιδιώκει να
κάνει το Αιγαίο «ελληνική λίμνη».ΜΕ σκληρή γλώσσα ο υπουργός Άμυνας αποκρούει
μέσα από τη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» ένα προς ένα τα σημεία που έθεσε ο
Τούρκος πρόεδρος και χαρακτηρίζει «προπέτασμα καπνού» τα όσα περί διάθεσης
διαλόγου και προσεγγίσεων προβάλλει η Άγκυρα. Ενώ αποκαλύπτει ότι μελέτη του
Γενικού Επιτελείου του Τουρκικού Ναυτικού κάνει λόγο για ­ ακριβώς! ­ 131
νησιά και βραχονησίδες, των οποίων η Άγκυρα αμφισβητεί το αναγνωρισμένο νομικό
καθεστώς «βάσει σχεδίου».

ΤΑ 12 ΜΙΛΙΑ

ΕΡ.: Ο κ. Ντεμιρέλ επανέλαβε ότι η Τουρκία δεν μπορεί να δεχθεί την
επέκταση των ελληνικών υδάτων σε 12 ναυτικά μίλια και άφησε ξανά να αιωρείται
η απειλή πολέμου γι’ αυτό. Υποστηρίζει ότι, έτσι, το Αιγαίο θα γίνει «ελληνική λίμνη».

ΑΠ.: «Η Ελλάδα ασφαλώς και δεν θεωρεί το Αιγαίο “ελληνική λίμνη”. Μια μεγάλη
ναυτιλιακή δύναμη όπως η Ελλάδα, έχει κάθε συμφέρον στην εμπέδωση της
ελεύθερης ναυσιπλοΐας και στον σεβασμό των διεθνών υδάτων και διεθνών στενών.
Και αυτό αφορά τόσο τα διεθνή ύδατα του Αιγαίου όσο και τα Στενά του Βοσπόρου».

ΕΡ.: Σας διακόπτω, αν επιτρέπετε… Θέσατε θέμα Στενών του Βοσπόρου.
Αποτελεί αντιπερισπασμό ή άνοιγμα της Ελλάδας στις παρευξείνιες χώρες;

ΑΠ.: «Απλά καταθέτω τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου! Και το μήνυμα στην
Άγκυρα είναι να προσέξει μήπως οι επιδιώξεις της για αναθεώρηση του status quo
στο Αιγαίο γίνουν μπούμερανγκ και ανοίξουν “τους ασκούς του Αιόλου” και για
αναθεώρηση του διεθνούς καθεστώτος των Στενών. Και μάλιστα, όχι κατ’ ανάγκην
από την Ελλάδα… Για εμάς οι “δρόμοι” στις θάλασσες αφορούν όλες τις χώρες,
όχι μόνο τις γειτονικές όσο και βέβαια ­ γιατί όχι ­ στην περίπτωσή μας τις
υπερατλαντικές. Δεν θα επεκταθώ όμως σ’ αυτό ­ κι ο νοών νοείτω. Εμείς λέμε
απλά ότι όσοι θέλουν και τυπική κατοχύρωση αβλαβούς διέλευσης στο Αιγαίο, δεν
έχουν παρά να αποδεχθούν εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου της Θαλάσσης, που, ως
γνωστόν, κατοχυρώνει το δικαίωμα της επέκτασης σε 12 ναυτικά μίλια, που πάει
μαζί και με την καθιέρωση και εξασφάλιση διαύλων ελεύθερης διέλευσης, στη
θάλασσα, στον αέρα και υποθαλάσσια.

Θέλω να υπογραμμίσω όμως ετούτο: Ουδέποτε η Ελλάδα θα θέσει περιορισμούς
οικονομικούς, νομικούς ή πολιτικούς στην ελευθερία θαλασσών ή στενών. Τούτο
ισχύει βέβαια και όταν, κάποτε, αποφασίσει να ασκήσει ­ όπως έχει ήδη πράξει η
Τουρκία ­ το αναφαίρετο δικαίωμά της να επεκτείνει, σύμφωνα με το Διεθνές
Δίκαιο, τα χωρικά της ύδατα σε 12 ναυτικά μίλια».

ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ

Από τη θέση αυτή του Τούρκου προέδρου προκύπτει όμως και κάτι άλλο και
σημαντικό: η Τουρκία, στην προσπάθειά της να εγκαταστήσει με αυθαίρετο τρόπο
τουρκική κυριαρχία εκεί που νόμιμα δεν έχει, παραγνωρίζει τη σημασία του
Αιγαίου για την ελληνική ασφάλεια. Σύμφωνα με τις Διεθνείς Συνθήκες, με
εξαίρεση τα νησιά Ίμβρο και Τένεδο, το σύνολο των νησιωτικών εδαφών του
Αιγαίου αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του ελληνικού κράτους. Αποτελεί, εξάλλου,
γι’ αυτό, εδώ και χιλιάδες χρόνια, την κοιτίδα του ελληνικού πολιτισμού και
του ελληνικού έθνους. Καμιά ελληνική κυβέρνηση δεν θα επιτρέψει ποτέ να
παρεμβληθεί ξένη δύναμη ­ και μάλιστα εις βάρος της ελληνικής κυριαρχίας
νησιωτικών εδαφών του Αιγαίου ­ ανάμεσα στην ηπειρωτική και τη νησιωτική
Ελλάδα, διακόπτοντας την επικοινωνία και τη συνοχή του ελληνικού κράτους. Η
Ελλάδα, ας το ξέρουν οι πάντες, θα απαντήσει αποφασιστικά σε κάθε στρατιωτική
απόπειρα μεταβολής του διεθνούς εδαφικού καθεστώτος του Αιγαίου,
υπερασπιζόμενη την εθνική της κυριαρχία».

ΒΑΘΙΑ ΝΥΧΤΩΜΕΝΟΙ

ΕΡ.: Και τα 130 νησιά που ονειρεύονται οι στρατοκράτες της Άγκυρας και ο κ. Ντεμιρέλ;

ΑΠ.: «Ονειρεύονται για την ακρίβεια 131 νησιά και βραχονησίδες ­ και αυτό το
λένε σε έκθεση του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού της Τουρκίας. Είναι όμως βαθιά
νυχτωμένοι και τα όνειρά τους είναι, θα έλεγα, “θερινής νυκτός…”. Όλη αυτή η
ιστορία είναι μια σκόπιμη κατασκευή, “τραβηγμένη απ’ τα μαλλιά”, προκειμένου
να αμφισβητήσει την εδαφική κυριαρχία της Ελλάδας. Το νομικό καθεστώς όλων των
νησιών, νησίδων και βραχονησίδων που είναι υπό ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο
και τη Ν.Α. Μεσόγειο, είναι αδιαμφισβήτητο όσο καμία άλλη θαλάσσια περιοχή
στον κόσμο. Οι διεθνείς συμβάσεις είναι καθαρές και ευανάγνωστες…».

Στην πολιτική της Άγκυρας ο υπουργός Άμυνας διαπιστώνει μια σειρά αντιφάσεων
για τις οποίες, όπως λέει «υπάρχουν εξηγήσεις». «Πώς μπορεί να συμβιβάζονται,
αναρωτιέται, τα όσα περί συμφώνων μη επιθέσεως λέει ο κ. Ντεμιρέλ με τις
σαφείς απειλές πολέμου και την αμφισβήτηση κυριαρχικών μας δικαιωμάτων μέσα
από “γκρίζες” περιοχές που προσπαθούν να διαμορφώσουν; Δεν πρέπει να
παρασυρθούμε από την τάση της Τουρίας να προτάσσει αυτή τη στιγμή, λόγω των
εσωτερικών δικών της προβλημάτων, την ανάγκη δήθεν ενός διαλόγου. Είναι
προπέτασμα καπνού, είναι γιατί έχει ανάγκη την Ευρωπαϊκή Ένωση για στήριξη στα
εσωτερικά της».

ΔΥΟ ΚΛΕΙΔΙΑ

Για τον κ. Τσοχατζόπουλο, όμως, η πόρτα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανοίγει για την
Τουρκία με δύο «κλειδιά»: «Πρέπει να το κάνουμε σαφές, με κάθε ειλικρίνεια και
πέρα από κάθε διάθεση πολεμικής. Δεν θα υπάρξει δρόμος της Τουρκίας προς την
Ευρώπη, αν δεν αποδεχθεί την επιταγή του Διεθνούς Δικαίου να συμβάλει στην
επίλυση του Κυπριακού και στην ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή
Ένωση. Αν δεν εγκαταλείψει οριστικά τις αμφισβητήσεις των κυριαρχικών
δικαιωμάτων της Ελλάδας στο Αιγαίο, που είναι διεθνώς κατοχυρωμένα. Αυτά είναι
δύο κρίσιμα δεδομένα, τα “κλειδιά”, θα έλεγα, για την εξέλιξη των σχέσεων της
Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση».

ΕΡ.: Ωστόσο, η Τουρκία υποστηρίζει ότι δεν μπορεί να ενταχθεί η Κύπρος στην
Ευρωπαϊκή Ένωση. «Αν αυτό γίνει, δεν θα λυθεί το Κυπριακό», είπε προχθές ο κ.
Ντεμιρέλ στον Antenna…

ΑΠ.: «Η θέση του κ. Ντεμιρέλ αποκαλύπτει με τον πλέον εντυπωσιακό τρόπο ότι η
στρατηγική της Άγκυρας και στο Κυπριακό παραμένει το ίδιο επιθετική και
αποσταθεροποιητική. Μάλιστα, χρησιμοποιεί και τις όποιες διεθνείς πρωτοβουλίες
γι’ αυτόν της τον στόχο: τη νομιμοποίηση, δηλαδή, της εισβολής και κατοχής.

Είναι αδιανόητο ο κ. Ντεμιρέλ να υποστηρίζει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία ­ ένα
ανεξάρτητο κράτος – μέλος του ΟΗΕ ­ δεν έχει δικαίωμα να ενταχθεί ελεύθερα στη
νέα προοπτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ως εγγυήτρια δύναμη, όπως η Ελλάδα και η
Βρετανία, η Τουρκία είχε κάποια δικαιώματα βάσει της Συμφωνίας της Ζυρίχης.
Δεν προκύπτει όμως από πουθενά ότι μια δύναμη εισβολής και κατοχής είναι
δυνατόν να στηρίζεται σε δικαιώματα που είχε ως εγγυήτρια δύναμη και τα οποία
αφορούσαν στην προάσπιση της ακεραιότητας και του ενιαίου της Κυπριακής
Δημοκρατίας. Αυτά δηλαδή, που στην πράξη για 22 χρόνια η Τουρκία διέλυσε και
καταπάτησε. Επομένως, είναι αδιανόητο να ομιλεί σήμερα περί δικαιωμάτων
εγγυήτριας δύναμης. Αλλά “κοντός ψαλμός αλληλούια”. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει
αποφασίσει την έναρξη της ενταξιακής διαδικασίας της Κυπριακής Δημοκρατίας στο
σύνολό της, 6 μήνες μετά τη Διακυβερνητική, δηλαδή στις αρχές του 1998. Και σ’
αυτές τις διαδικασίες θα συμμετάσχει και θα ενημερώνεται και η τουρκοκυπριακή πλευρά».

ΘΕΤΙΚΟ ΒΗΜΑ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Για τον κ. Τσοχατζόπουλο, ωστόσο, η προοπτική του διαλόγου και της
προσέγγισης, δεν είναι ανέφικτη. «Απεναντίας», λέει. «Η Ελλάδα έχει αποδείξει
ότι είναι δύναμη ειρήνης, συνεργασίας, σταθερότητας και ασφάλειας στην
περιοχή, ότι στηρίζεται στο Διεθνές Δίκαιο και στη διεθνή νομιμότητα. Σε
αντίθεση με την Τουρκία, που λειτουργεί ως αποσταθεροποιητική και επεκτατική
δύναμη στην περιοχή. Τονίζω, για παράδειγμα, ότι η Επιτροπή των
εμπειρογνωμόνων που προτείνει η Ευρωπαϊκή Ένωση, θα συμβάλει στην επιλογή
διαδικασιών που θα διαπιστώσουν πού βρίσκεται το δίκιο, ποιος αποδέχεται
τελικά τις Διεθνείς Συμβάσεις και ποιος τις καταστρατηγεί. Στη βάση όλων αυτών
των όρων και δεδομένων, η Ελλάδα δέχεται να συζητήσει με την Τουρκία. Στη βάση
αυτής της θέσης, διερευνούμε, μέσω του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ, κ. Σολάνα,
τις αναγκαίες ερμηνείες εφαρμογής του Μνημονίου Παπούλια – Γιλμάζ. Όμως, η
Άγκυρα δεν δέχεται ούτε επέκταση του μορατόριουμ για ένα μήνα φέτος! Η Τουρκία
και η Ελλάδα έχουν άμεσο συμφέρον στη γρήγορη και συνολική ομαλοποίηση των
σχέσεών τους. Ο στόχος αυτός δεν μπορεί να υλοποιηθεί με την πρόκληση εντάσεων
και κρίσεων στο Αιγαίο και στην Κύπρο. Επίκεντρο μιας ελληνοτουρκικής
προσέγγισης πρέπει να είναι η κοινή πεποίθηση ότι τα στρατιωτικά τετελεσμένα
και η ένοπλη αναμέτρηση αποτελούν μια εντελώς παράλογη και αδιανόητη κατάσταση
πραγμάτων. Ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία οι διαφορές που υπάρχουν,
οφείλουν να επιλυθούν με διάλογο στη βάση της διεθνούς νομιμότητας και των
σχέσεων δικαίου που διέπουν ανεξάρτητα και κυρίαρχα κράτη».

ΕΝΑ ΠΟΣΟΣΤΟ από τα κέρδη της Πολιτείας από τα καζίνο, το ΠΡΟΠΟ, το ΛΟΤΤΟ και
τα Λαχεία θα διεκδικήσει για να ενισχύσει το υπό ίδρυση Εθνικό Ταμείο
Εξοπλισμών ο κ. Α. Τσοχατζόπουλος

Το σχετικό νομοσχέδιο ο υπουργός Άμυνας πρόκειται να το καταθέσει την άλλη
εβδομάδα στη Βουλή και φιλοδοξεί να δημιουργήσει ένα νέο θεσμό για την
πρόσθετη ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων με οπλικά συστήματα ­ πέραν όσων
αγοραστούν με το πρόγραμμα των 4 τρισ. δραχμών.

Στο Ταμείο αυτό θα μπορούν να καταθέσουν εθελοντικά τον οβολό τους, μικρό ή
μεγάλο, όλοι οι Έλληνες «όπου γης». «Το σχεδιάζουμε, όμως, έτσι», λέει, «ώστε
με τη δημιουργία ενός θεσμικού οργάνου, όπου θα συμμετέχει η Βουλή, τα
κόμματα, η Εκκλησία και κοινωνικοί φορείς, να υπάρχει πλήρης εποπτεία της
διάθεσης των συγκεντρωμένων χρημάτων για την αγορά συγκεκριμένων οπλικών
συστημάτων. Πόροι θα προέλθουν εθελοντικά απ’ όλο τον Ελληνισμό και ήδη έχω
συγκινητικά μηνύματα. Συγχρόνως, βέβαια, ευελπιστώ πως η ελληνική κυβέρνηση
και η Βουλή θα συμφωνήσουν να υπάρξουν σταθεροί πόροι από συγκεκριμένες πηγές
εσόδων της Πολιτείας. Όπως, π.χ., ποσοστό από τα κέρδη των καζίνο, των
Λαχείων, του ΠΡΟΠΟ, του ΛΟΤΤΟ κ.ά.».

Κατά τα άλλα η πορεία του γιγαντιαίου εξοπλιστικού προγράμματος «προχωρά
ικανοποιητικά», κατά τον υπουργό, που, αν και δεν δέχεται ότι υπάρχει άτυπο
εμπάργκο κατά της Ελλάδας από ΗΠΑ – Γερμανία, δεν παραλείπει να θυμίζει ότι
«υπάρχουν και αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια». Για την υλοποίηση των
προγραμμάτων και «φωτογραφίζοντας» την περίπτωση του εκσυγχρονισμού των Φάντομ
(F-4) χαρακτηρίζει «πρόωρα» τα σχόλια περί κατάληξης των διαδικασιών ανάθεσης
και παραγγελίας. Μάλιστα, κάνει λόγο και για «σκόπιμες διαρροές» από ορισμένες
πλευρές.

ΣΤΡΟΦΗ στον πολίτη και στα καθημερινά του προβλήματα ­ παράλληλα όμως με το
«κυνήγι» των οικονομικών δεικτών και των όρων του Μάαστριχτ ­ θεωρεί αναγκαία
για την κυβερνητική πολιτική ο κ. Α. Τσοχατζόπουλος.

«Είναι αδιανόητο ένα κόμμα σαν το ΠΑΣΟΚ, ένα σοσιαλιστικό κόμμα, να μην έχει
χειροπιαστά αποτελέσματα στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής», λέει και
προειδοποιεί ότι ο κοινωνικός διάλογος «δεν είναι κατεδάφιση κεκτημένων».

Ο υπουργός Άμυνας δεν κουράζεται να επαναλαμβάνει ότι η σταθεροποιητική πορεία
της οικονομικής πολιτικής «προχωράει με εντυπωσιακό ρυθμό και έχει
σημαντικότατα θετικά αποτελέσματα ­ μείωση πληθωρισμού, ελλείμματος δημοσίου
χρέους, αλλά και άλλους θετικούς δείκτες ­ εντούτοις η ανάπτυξη και η
κοινωνική πολιτική δεν έχουν επιφέρει ακόμα ορατά αποτελέσματα για τον Έλληνα πολίτη».

Όμως ορατός είναι, κατά τον κ. Τσοχατζόπουλο, ο κίνδυνος να δημιουργηθεί η
εντύπωση ότι ακολουθείται σήμερα από την κυβέρνηση μια πολιτική σταθεροποίησης
«που έχει αποκλειστικά και μόνο ως σκοπό την ονομαστική σύγκλιση με την
Ευρώπη». Με κομψό τρόπο και αποφεύγοντας την ευθεία κριτική στην κυβερνητική
πρακτική, θυμίζει ότι κάτι τέτοιο «δεν ανταποκρίνεται στη στρατηγική πάνω στην
οποία συμφωνήσαμε να στηρίξουμε την οικονομική μας πολιτική».

ΕΡ.: Τι πρέπει λοιπόν να γίνει;

ΑΠ.: Σήμερα το βάρος της οικονομικής μας πολιτικής πρέπει να πέσει στην
προσπάθεια προώθησης ενός νέου συνολικού πενταετούς σχεδίου για την
ανασυγκρότηση και υποστήριξη όλων των παραγωγικών δυνάμεων. Έτσι θα πετύχουμε
ορατά αποτελέσματα και στον τομέα της κοινωνικής μας πολιτικής. Έτσι θα
διαμορφώσουμε τους όρους και της κοινωνικής συνοχής ­ μην πάμε δηλαδή στην
κοινωνία των φτωχών και των εξαθλιωμένων, την κοινωνία των 2/3 ­ και της
πραγματικής σύγκλισης με την ευρωπαϊκή οικονομία.

Στην ευθεία ερώτηση «ποιος φταίει» γι’ αυτήν την «ανισομέρεια», ο κ.
Τσοχατζόπουλος αποφεύγει να επιρρίψει ευθύνες συγκεκριμένα και περιορίζεται να
πει ότι ενώ από το 1993 η οικονομική πολιτική είναι ίδια, «η σταθεροποιητική
πλευρά προχώρησε με γρηγορότερους ρυθμούς».

ΕΡ.: Ωστόσο τα χειροπιαστά αποτελέσματα για τον Έλληνα πολίτη παραμένουν το ζητούμενο…

ΑΠ.: Μα, όταν μιλάω για πραγματική σύγκλιση, αυτό ακριβώς εννοώ. Τη διασύνδεση
της πολιτικής μας προσπάθειας στην κυβέρνηση με συγκεκριμένα κοινωνικά
προβλήματα που αντιμετωπίζει ο πολίτης. Είναι πολλά τα θέματα: Κέντρα Υγείας
για όλους, προστασία του περιβάλλοντος, γραφειοκρατία, εκπαίδευση, ελεύθερος
χρόνος, συγκοινωνίες, ναρκωτικά, είναι μια σειρά από θέματα που καίνε τον
πολίτη στην καθημερινή του ζωή. Χρειάζεται να αλλάξουμε μια σειρά από πράγματα άμεσα.

ΕΡ.: Τα λέτε αυτά στον Πρωθυπουργό, κ. υπουργέ; Τα προτείνετε
στο Υπουργικό Συμβούλιο;

ΑΠ.: Φυσικά είναι αντικείμενο συζήτησης, γιατί είναι στοιχεία της πολιτικής
στρατηγικής του ΠΑΣΟΚ. Και ο Πρωθυπουργός συμφωνεί με αυτό. Έχετε την εντύπωση
ότι δεν συμφωνεί; Αυτές είναι οι πολιτικές του ΠΑΣΟΚ. Αυτές είναι οι αποφάσεις
του Υπουργικού Συμβουλίου. Στο περιεχόμενο συμφωνούμε. Το ζητούμενο είναι να
προωθήσουμε τις επιλογές και τις διαδικασίες που θα οδηγήσουν σε άμεσα αποτελέσματα.

Οι «διαδικασίες» στην περίπτωση αυτή για τον υπουργό Άμυνας θα υποστηριχτούν
με τον κοινωνικό διάλογο. Το υπογραμμίζει και δίνει το δικό του στίγμα και τη
δική του απάντηση «περί κεκτημένων». «Αντικείμενο του κοινωνικού διαλόγου δεν
είναι, όπως ορισμένοι φαντάζονται, η κατεδάφιση των κεκτημένων και των
κοινωνικών δικαιωμάτων της κοινωνίας και των πολιτών. Απεναντίας, είναι η βάση
μιας ευρύτερης συμφωνίας μεταξύ πολιτείας και εργαζομένων, μεταξύ κεφαλαίου
και εργασίας, που θα προβλέπει υποχρεώσεις αλλά και συγχρόνως δικαιώματα στο
αποτέλεσμα, για την “πίτα” που θα παραχθεί. Το όφελος να μη μείνει μόνον στα
χέρια όσων έχουν το κεφάλαιο, αλλά να υποστηριχτεί και η αναγκαία κοινωνική
πολιτική για τους πολίτες».

Γι’ αυτόν τον διάλογο ο υπουργός Άμυνας προτείνει ακόμη ως θέματα, την
αντιμετώπιση της ανεργίας, τον περιορισμό της φοροδιαφυγής, την αλλαγή της
αναλογίας μεταξύ άμεσων και έμμεσων φόρων, την αντιμετώπιση των ελλειμμάτων με
νέους συνδυασμούς οικονομικής πολιτικής, την απορρόφηση των κοινωνικών
κονδυλίων, τη στροφή σε παραγωγικές επενδύσεις, την αντιμετώπιση της
αποβιομηχάνισης και της μείωσης της συμμετοχής του αγροτικού προϊόντος στο
ΑΕΠ. Ακόμη, υποστηρίζει ότι πρέπει να συζητηθεί ο τερματισμός του
αντιπληθωριστικού προσανατολισμού μέσω της εισοδηματικής πολιτικής.
«Χρειάζονται», λέει, «και νέοι τρόποι αντιμετώπισης, τη στιγμή που ο
πληθωρισμός προσεγγίζει τον σκληρό του πυρήνα».