[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΤΟ ΟΝΟΜΑ της δεν το ήξεραν. Ήταν «εκείνη η κοκκινομάλλα με τις ωραίες γάμπες».
Και όταν, στην πρώτη κυβέρνηση Μιτεράν, αντιμετώπισε τη δυναμική εξέγερση των
Γάλλων αγροτών, η Εντίτ Κρεσόν, υπουργός Γεωργίας τότε, αποδείχθηκε εύκολος
στόχος. Ακριβώς «σαν τη μύγα μέσα στο γάλα». Χρόνια αργότερα, ατύχησε και ως
πρωθυπουργός. «Φτούρησε» μόλις δέκα μήνες. Και ωστόσο δεν ήταν λιγότερο ικανή
από αρκετούς προκατόχους της. Ήταν, όμως, στις δύσκολες πολιτικές συγκυρίες
που αντιμετώπισε, «εκ φύσεως» πιο ευάλωτη ­ γυναίκα, έλεγαν οι οργισμένοι
συμπατριώτες της, τι περιμένεις…

Και να που οι Βρετανοί Εργατικοί έσπασαν τα φράγματα των προκαταλήψεων, έδωσαν
στις γυναίκες πολλαπλάσιες θέσεις υποψηφίων στα ψηφοδέλτια και εκείνες, με τη
σειρά τους, διπλασίασαν τον αριθμό γυναικών βουλευτών. Στην αναμνηστική
μετεκλογική φωτογραφία, ο Τόνι Μπλερ, ανάμεσα στις 101 γυναίκες βουλευτές του
κόμματός του, έδειχνε εξίσου ευτυχής με εκείνες. Κανένας δεν μπορεί εκ
προοιμίου να υποστηρίξει πως οι Βρετανίδες βουλευτές θα ασκήσουν τα καθήκοντά
τους καλύτερα από τους άνδρες. Βέβαιο ωστόσο είναι πως ψηφίστηκαν όχι επειδή
ήταν γυναίκες, αλλά διότι κρίθηκαν άξιες εμπιστοσύνης, σε έναν σκληρό
ανταγωνισμό «με ίσα όπλα», όπως δήλωσε η νεαρότερη, μόλις 25 χρόνων. Δεν ήταν
και μικρό επίτευγμα. Αλλά μην ξεγελιόμαστε. Το μεγάλο βήμα συντελέστηκε με το
άνοιγμα των κομματικών στεγανών στις γυναίκες, με την «ευκαιρία», που οι ίδιες
κατέκτησαν, να μπουν μάχιμες στον πολιτικό στίβο.

Παράδειγμα και πρόκληση για τους Γάλλους σοσιαλιστές ο θρίαμβος των γυναικών
πάνω από τη Μάγχη. Το σύστημα της ποσόστωσης (της συμμετοχής γυναικών στα
ψηφοδέλτια σε ποσοστό περίπου 30%, σύμφωνα με τις κοινοτικές οδηγίες) θα
δοκιμασθεί για πρώτη φορά. Και οι Γάλλοι (παραδοσιακά) ­ όπως και άλλοι
Ευρωπαίοι, εν οις και οι Έλληνες ­ αισθάνονται «πιο άνδρες» από τους
Σκανδιναβούς ­ και τώρα από τους Άγγλους. Το θέμα, πάντως, δεν είναι «ποιος
φοράει τα παντελόνια» στην πολιτική, αλλά ποιος μπορεί να την ασκήσει αλλιώς
και βέβαια ­ τέτοια που είναι ­ να την αλλάξει.