Τσιγκούνης σε επαίνους

Αν για τις πολιτικές εξελίξεις το «υπερεγώ» του Κωνσταντίνου Καραμανλή
υπερκαλύπτει ιστορικά γεγονότα, όπως καταγράφονται στον 12ο τόμο των Αρχείων,
οι άμεσες ή έμμεσες κρίσεις για μια σειρά από πολιτικούς φωτίζουν ακόμη
περισσότερο τον αυταρχικό χαρακτήρα του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας.

ΙΣΩΣ δεν είναι τόσο εντυπωσιακό το ότι χαρακτηρίζεται ο Μένιος Κουτσόγιωργας
ως «αδιάλλακτος», αφού άλλωστε σ’ αυτόν ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας
επιρρίπτει και ευθύνες για την απόφαση του ΠΑΣΟΚ, το ’85, εναντίον του.

ΔΥΟ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΙ

Εντυπωσιακό είναι ότι αφιερώνει μόνον δύο παραγράφους για τον θάνατο του
Παναγιώτη Κανελλόπουλου, ο οποίος τον διαδέχθηκε στην αρχηγία της ΕΡΕ (το
’63), ενώ μόλις δύο σελίδες μετά από αυτό αφιερώνει δεκαέξι παραγράφους για
τον θάνατο του Κωνσταντίνου Τσάτσου.

Αλλά και στην περίπτωση του Κωνσταντίνου Τσάτσου, ο οποίος στήριξε με πάθος
και πολλές φορές στον πολιτικό του βίο την πολιτική του Κωνσταντίνου
Καραμανλή, και έγραψε βιβλίο υπέρ αυτού, εκτενές σε σχέση με όλα τα άλλα
ανάλογα αφιερώματα, στηρίζεται όχι στις προσωπικές του απόψεις, αλλά σε
κείμενα κυρίως στελεχών της Ν.Δ. Το αφιέρωμα αυτό το «κλείνει» ο κ. Καραμανλής
με μία άποψη της κ. Ιωάννας Τσάτσου, χήρας του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας,
που αποτελεί και ύμνο προς τον ιδρυτή της ΕΡΕ και της Ν.Δ. ότι «μόνος αυτός, ο
Κωνσταντίνος Καραμανλής, προσέφερε σ’ αυτό τον τόπο».

ΥΠΟΚΛΟΠΕΣ

Στον 12ο τόμο υπάρχουν σε αρκετές περιπτώσεις έμμεσες επικρίσεις κατά υπουργών
­ π.χ. κατά των κ.κ. Σ. Βαλυράκη και Ε. Βερυβάκη ­ ή κατά κυβερνητικών
παραγόντων, όπως ο Θεοφάνης Τόμπρας.

Αφήνει πολλά υπονοούμενα για υποκλοπές, χωρίς να τεκμηριώσει τις κατηγορίες
του, κάνοντας απλώς μια αναφορά σε ονόματα, που εμπλέκονται έτσι για τον
αναγνώστη σε μια υπόθεση που δεν στηρίζεται πουθενά…

Οι επικρίσεις κατά υπουργών καταγράφονται με περισσότερο έντονο τρόπο για
ορισμένους υπουργούς όταν αυτοί «αγνοούν», όπως κατηγορούνται, τον κ. Καραμανλή.

Ο διευθυντής του διπλωματικού γραφείου του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας
Πέτρος Μολυβιάτης σε συνάντησή του με τον Ανδρέα Παπανδρέου ­ 31 Αυγούστου του
1983 ­ έθεσε, κατ’ εντολήν του Κωνσταντίνου Καραμανλή, θέμα ότι «ο Αρσένης
αρνείται στην πράξη να ενημερώσει τον κύριο Πρόεδρο, ο οποίος τρεις φορές του
το εζήτησε».

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΡΤ

Αλλά και στην περίπτωση του δημοσιογράφου Γιάννη Κάτρη, όταν παραιτήθηκε από
την ΕΡΤ, παρουσιάζεται στον 12ο τόμο μονόπλευρα το όλο θέμα, ενώ δεν
διευκρινίζεται από την πλευρά της Προεδρίας αν τέθηκε, τελικώς, το θέμα του
αντιστασιακού δημοσιογράφου στη συζήτηση Καραμανλή – Μαρούδα και η παρότρυνση
για απομάκρυνσή του.

Το ότι αναφέρεται πως ο Δημήτρης Μαρούδας το διέψευσε, ενώ θα περίμενε κανείς
για ένα βιβλίο του κ. Καραμανλή να το διαψεύδει ο ίδιος, αυτό ενισχύει την
άποψη, που άλλωστε κατά κόρον γράφτηκε πριν από 12 χρόνια, ότι υπήρξε
παρέμβαση της Προεδρίας κατά του Γιάννη Κάτρη.

Κατά τα άλλα, οι αναφορές σε ορισμένους πολιτικούς με τους οποίους δεν
συμφωνούσε δεν είναι τόσες πολλές στο 12ο τόμο. Είναι όμως αποκαλυπτικές. Σε
συνομιλία του με τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο Πέτρος Μολυβιάτης έθετε στις 17
Ιουνίου του ’84 θέμα για τον υπουργό Δημόσιας Τάξης Γιάννη Σκουλαρίκη, ότι
δήθεν είχε πει στο σπίτι του δικηγόρου Αλέξανδρου Λυκουρέζου πως «αν το ΠΑΣΟΚ
χάσει τις εκλογές, τότε δεν θα παραδώσει την εξουσία».

Βεβαίως, η Προεδρία της Δημοκρατίας, την εποχή της προεδρικής εκλογής του ’85,
ετάσσετο ιδιαίτερα επικριτικά κατά του υπουργού Μένιου Κουτσόγιωργα. Ο ίδιος ο
κ. Καραμανλής γράφει στον 12ο τόμο πως «ο πρωθυπουργός ­ Ανδρέας Παπανδρέου ­
άλλαξε γνώμη την τελευταία στιγμή πιεσθείς από τους αδιάλλακτους του κόμματός
του, και ιδίως από τον Κουτσόγιωργα και τον διευθυντή της “Αυριανής”».

Σε άλλα σημεία του βιβλίου του, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δεν χάνει την
ευκαιρία να «χτυπήσει» με πλάγιο τρόπο τον Γιάννη Ζίγδη, για τον οποίο
παρουσιάζει ότι τις επικριτικές θέσεις του εμφανίζουν μόνον η «Ελεύθερη Ώρα»
και η «Αυριανή».

Αντιθέτως, υπάρχουν πολιτικοί για τους οποίους ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ­ κι
αυτό είναι ιδιαίτερα σπάνιο στα κείμενά του ­ γράφει καλά λόγια. Λέει, για
παράδειγμα, για τον πρώην Πρόεδρο της Κύπρου Γιώργο Βασιλείου: «Είναι συνετός
και λογικός άνθρωπος».

Όπως και για τον Μάνο Χατζιδάκι, τον οποίο αποκαλεί «ιδιοφυΐα στον χώρο της
μουσικής» και τονίζει ότι «η μουσική του αποτελεί μεγάλο σταθμό στη μουσική
ιστορία του τόπου».

Για τον Ηλία Ηλιού μιλάει θετικά, λέγοντας πως «τις αρετές του γνώριζαν ακόμη
και οι αντίπαλοί του» και ότι διεκρίνετο διότι «δεν είχε πολιτική εμπάθεια».

ΥΠΕΡ ΓΚΙΖΙΚΗ

Οι θετικές του κρίσεις ήταν ακόμη και για τους χουντικούς. Είχε θετική κρίση
για τον Φαίδωνα Γκιζίκη. «Εβοήθησε θετικά την κυβέρνηση, στην προσπάθεια για
αποκατάσταση της δημοκρατίας», ισχυρίζεται. «Το ίδιο θα μπορούσα να πω και για
τους Αραπάκη και Παπανικολάου (αρχηγούς το ’74 του Ναυτικού και της Αεροπορίας).

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής στα Αρχεία του ­ στον 12ο πάντα τόμο του ­ καταχωρεί
δηλώσεις στελεχών του ΠΑΣΟΚ, μόνο στην περίπτωση που είναι θετικές γι’ αυτόν.
Όπως για την περίπτωση της προεδρικής εκλογής, όταν ­ όπως αναφέρει στις 5
Μαρτίου του ’85 ­ ο Ευάγγελος Γιαννόπουλος «θα υποστήριζε την επανεκλογή του
σημερινού Προέδρου της Δημοκρατίας» και ότι σκεπτόταν «να είναι ο πρώτος
εισηγητής στην Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ, όταν θα έλθει προς συζήτηση το θέμα».

ΕΙΝΑΙ ενδεικτικό των αντιλήψεων του Κωνσταντίνου Καραμανλή, όπως αυτές
αναδεικνύονται από τον 12ο τόμο του, ότι δεν δείχνει να εκτιμά την προσπάθεια
όλων των κομμάτων της Βουλής, που συμφώνησαν το ’89 για τη συγκρότηση
οικουμενικής κυβέρνησης, για πρώτη φορά κυβέρνηση πραγματικής ενότητας, ύστερα
από αυτήν που συγκροτήθηκε τον Οκτώβριο του ’44.

Τα αρχεία του Κωνσταντίνου Καραμανλή αφήνουν, μάλιστα, υπονοούμενα και για τη
δίκη στο Ειδικό Δικαστήριο και την έκβασή της, και είναι μια από τις σπάνιες
φορές που «κλείνουν» μια φράση με θαυμαστικό (!)

«Ιδιότυπο εξάλλου χαρακτηριστικό της όλης καταστάσεως υπήρξε ότι ενώ τα τρία
μεγάλα κόμματα συνεργάζονταν στους κόλπους του ίδιου κυβερνητικού σχήματος,
συνεχιζόταν, χωρίς διακοπή, η διαδικασία παραπομπής του προέδρου και κορυφαίων
στελεχών του ΠΑΣΟΚ στο Ειδικό Δικαστήριο!».