Κέρδη και ζημιές από τα αρχεία Καραμανλή

Με τη φράση «δεν σχολιάζουμε
το παρελθόν»… σχολίασε η κυβέρνηση την… τρικυμία που προκάλεσε η
δημοσίευση των αρχείων του Κων. Καραμανλή, κυρίως στον χώρο της Δεξιάς.

ΔΕΝ ήταν τυχαίο. Το αντίθετο. Η κυβέρνηση εκτιμά ότι από αυτή την ιστορία
βγήκε πολλαπλά κερδισμένη. Τα αρχεία ήρθαν σε μια περίοδο που οι εξελίξεις στα
ελληνοτουρκικά θα μπορούσαν να είναι το κεντρικό θέμα στην πολιτική ζωή. Η
απόδειξη ήρθε άμεσα: όταν έπεσαν οι τόνοι στη Ν.Δ. «σηκώθηκε» το θέμα των
αντιδράσεων της εσωκομματικής αντιπολίτευσης στη διαδικασία προσέγγισης με την
Τουρκία. Αν μάλιστα είναι ακριβή όσα λέγονται ότι ο Κων. Καραμανλής αναφέρει
στον 12ο τόμο των αρχείων του για τον Κων. Μητσοτάκη, η κυβέρνηση θα ήταν
έτοιμη να περάσει άλλη μια ευχάριστη εβδομάδα ­ τουλάχιστον αν δεν μεσολαβούσε
η χθεσινή ψηφοφορία στη Βουλή…

Η πρώτη εβδομάδα διέρρευσε ήδη με τις
αντιπαραθέσεις στελεχών της Ν.Δ. για το ποιος λέει αλήθεια σχετικά με τους
αντιδημοκρατικούς σχεδιασμούς του παλατιού αρχικά, και του έκπτωτου μονάρχη
Κωνσταντίνου, μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας το 1974.

Ακόμη
χειρότερα η Ν.Δ. έδωσε την εικόνα ενός κόμματος που δεν έχει καταφέρει ακόμη
να ξεφύγει από το (αμαρτωλό) παρελθόν του. Κι αυτό σε μια κρίσιμη στιγμή όπου
ο νέος ηγέτης του επιχειρεί να «γυρίσει σελίδα» και να πείσει τους ψηφοφόρους
ότι μπορεί να κυβερνήσει τη χώρα, ως ο ηγέτης του αύριο…

Σε ό,τι αφορά
αυτό καθ’ αυτό τα αρχεία Καραμανλή, ορισμένοι σχολίασαν ότι «ο Καραμανλής
προσπάθησε να γράψει την ιστορία όπως τον συνέφερε». Το θέμα είναι αν τα
κατάφερε. Αρκετοί πιστεύουν πως όχι. Γιατί επικρίθηκε σκληρά γι’ αυτά που
έγραψε.

Είχε κέρδος ο Καραμανλής; Ο θόρυβος που ξεσηκώθηκε και η διαμάχη
με τον Κ. Γλύξμπουργκ ασφαλώς έφερε ξανά στην επικαιρότητα μία ελάχιστα
κολακευτική εικόνα συνολικά για τη συντηρητική παράταξη. Ωστόσο, το μεγάλο
κέρδος του πρεσβύτερου Καραμανλή ήταν η παρέμβασή του μετά το θόρυβο που
ξέσπασε στη Ν.Δ. Με μια αυστηρή, όσο και λιτή, δήλωση έκοψε τον βήχα στους
φιλομοναρχικούς βουλευτές της Ν.Δ., οι οποίοι είχαν σηκώσει κεφάλι με αφορμή
τις δηλώσεις του τέως βασιλιά. Και επισήμανε αυτό που ο ανιψιός του επί ημέρες
απέφευγε επιμελώς να υπογραμμίσει: ότι το πολίτευμα της χώρας έχει αμετάκλητα
ορισθεί ως Προεδρευομένη Δημοκρατία. Ο νεώτερος Καραμανλής, αναμφίβολα, πρέπει
να καταταχθεί στους χαμένους αυτής της ιστορίας. Αντιμετώπισε την πρώτη μεγάλη
κρίση στο εσωτερικό του κόμματος με αμηχανία, που υπέκρυπτε φόβο ότι αν λάβει
θέση θα αναπτυχθούν φυγόκεντρες δυνάμεις στο κόμμα. Θα μπορούσε να παρέμβει
γενικά επισημαίνοντας ότι τα προβλήματα της χώρας είναι τόσο πιεστικά που δεν
υπάρχει χρόνος για αναψηλάφηση τής προ 35 ετών ιστορίας. Δεν το έκανε. Όπως
δεν είχε την έμπνευση να δημιουργήσει πολιτικό θέμα σε ένα άλλο ζήτημα, όπως
λ.χ. τα ελληνοτουρκικά, ώστε να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από τις
φιλοβασιλικές κορόνες των βουλευτών του κόμματος. Ίσως όμως να του βγει και σε
καλό αυτή η ιστορία. Αρκεί να μελετήσει προσεκτικά τα λάθη που έκανε…

Από εκεί και πέρα η Νέα Δημοκρατία, συνολικά, έδειξε για άλλη μια φορά ότι
είναι έτοιμη να γίνει μαλλιά-κουβάρια για το πιο απλό θέμα. Πολύ περισσότερο
όταν αυτό αφορά ένα κεφαλαιώδες ζήτημα, όπως είναι ο φιλοβασιλικός
προσανατολισμός μιας μερίδας στελεχών και οπαδών του κόμματος.