Θα συνεχιστεί η κοροϊδία;

ΑΝ ΝΙΚΟΥΣΑΜΕ τους Κροάτες στο Καυταντζόγλειο ο δρόμος για το
Μουντιάλ ’98 στη Γαλλία θα ήταν ανοιχτός. Για δεύτερη συνεχόμενη φορά θα
βρισκόμασταν ανάμεσα στις καλύτερες ομάδες του πλανήτη…

Όμως χάσαμε από
την παρέα του Νταβόρ Σούκερ με 1-0. Χάσαμε γιατί ήμασταν άτολμοι. Χάσαμε γιατί
έχουμε κατώτερο ποδόσφαιρο από τους αντιπάλους μας. Ας μην φοβόμαστε την
αλήθεια, όσο πικρή κι αν είναι. Μόνο αν μετρήσουμε σωστά τις δυνατότητές μας
θα βρούμε το κλειδί της επιτυχίας.

Δήλωσε ο Κώστας Πολυχρονίου ότι
μπορούσαμε να φθάσουμε στην ισοπαλία, αφού στο δεύτερο ημίχρονο είχαμε καλή
απόδοση. Ναι, δεν εκμεταλλευθήκαμε δύο καλές ευκαιρίες για να πετύχουμε γκολ.
Όμως η γενική εικόνα ήταν απογοητευτική. Η Εθνική μας δεν μπορούσε να σταθεί
στο ίδιο επίπεδο με τους Κροάτες. Η διαφορά κλάσης ήταν εμφανέστατη. Δεν
χρειάζονταν ειδικές γνώσεις για να διαπιστώσει ο καθένας ότι η αναμέτρηση ήταν
άνιση.

Τώρα που οι ελπίδες ψαλιδίστηκαν σημαντικά, όλοι έκαναν στροφή
στα… μαθηματικά. Σενάρια βαθμοσυλλογής για τη Δανία, την Κροατία και την
Εθνική μας. Θρίλερ σε περίπτωση ισοβαθμίας. Θεωρητικά βέβαια έχουμε δικαίωμα
στο όνειρο.

Η αλήθεια όμως παραμένει. Ο εκάστοτε ομοσπονδιακός προπονητής
­ τώρα ο Κώστας Πολυχρονίου ­ δεν είναι ταχυδακτυλουργός για να βγάλει άσους
από το μανίκι του.

Το ποδόσφαιρό μας δεν έχει βάθος, αλλά ούτε και
βιτρίνα. Έχει όμως παρεούλες στην ΕΠΑΕ, αδυναμία σχεδιασμού από την ΕΠΟ,
προέδρους που επαιτούν επιστημονικά, χρεωμένες ΠΑΕ, ακατάλληλα γήπεδα,
εξαρτημένη διαιτησία, κενά στην αθλητική δικαιοσύνη κι ένα σωρό άλλα
κουσούρια. Δεκαετίες τώρα τα ίδια και τα ίδια.

Κι όμως θέλει παρουσία σε
Μουντιάλ.

Θα συνεχιστεί αυτή η κοροϊδία;