Έχασε τον δρόμο της

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΑΝΤΙ ΣΗΜΕΡΑ όλοι να
πανηγυρίζουν μία μεγάλη νίκη της Εθνικής μας επί της Κροατίας, προσπαθούν να
σβήσουν από τη μνήμη τους την εφιαλτική βραδιά της Τετάρτης. Και πρώτος απ’
όλους ο Κώστας Πολυχρονίου, που προδόθηκε από το… εαυτό του, αφού όπως
αποδείχθηκε στον αγωνιστικό χώρο του Καυτανζογλείου, η Ελλάδα μπορούσε να
πάρει τη νίκη παίζοντας πιο θαρραλέα και τολμηρά. Περισσότερο ο φόβος της
Κροατίας και λιγότερο η ικανότητά της προκάλεσαν το 0-1 (74′ Σούκερ), με το
οποίο η Εθνική μας έχασε το πλεονέκτημα που είχε στον α’ όμιλο και γίνεται
πολύ δύσκολη η πρόκρισή της στα τελικά του Μουντιάλ ’98.

Το αμυντικό σχήμα
της Εθνικής, με δύο στόπερ (ο Νταμπίζας καλός στον Μπόκσιτς, ο Καραταΐδης είχε
πρόβλημαqα με τον Σούκερ), ένα λίμπερο (δεν ενέπνευσε εμπιστοσύνη ο Ουζουνίδης
αν και δεν έκανε σοβαρό λάθος), δύο πλάγιους μπακ-χαφ. (Αποστολάκης και
Κασάπης βρέθηκαν σε μια από τις χειρότερες ημέρες τους) και δύο ανασταλτικούς
χαφ (Ζαγοράκης και Πουρσανίδης έκαναν ό,τι μπορούσαν αλλά δεν έφταιγαν αυτοί),
απέτυχε παταγωδώς.

Δεν υπήρχε επικοινωνία και σωστή συνεργασία μεταξύ
αμυντικής και επιθετικής «ζώνης», και οι κινούμενοι επιθετικά Φραντζέσκος,
Μαχλάς, έμειναν εκτεθειμένοι να αντιμετωπίσουν δύο και τρεις αντιπάλους.
Επιπλέον ήρθε και ένας γρήγορος τραυματισμός του Νικολαΐδη (11′ θλάση στο
δικέφαλο, τον αντικατέστησε ο Μαχλάς) για να αλλάξει και η τακτική λόγω του
διαφορετικού τρόπου παιχνιδιού των δύο παικτών.

Παρ’ όλα αυτά όμως,
τουλάχιστον ο βαθμός της ισοπαλίας ήταν πολύ εφικτός από την Εθνική μας, αφού
στο δεύτερο ημίχρονο με την είσοδο του Κωνσταντινίδη ανέβηκε η απόδοσή της και
προκάλεσε ρήγματα στην άμυνα της Κροατίας. Η μεγάλη ευκαιρία χάθηκε με τον
Γιώργο Δώνη στο 71′ που επιχείρησε τακουνάκι και έδωσε τον χρόνο στον Κροάτη
τερματοφύλακα να προλάβει και να απομακρύνει την μπάλα. Ως ευκαιρίες υπήρξαν
ακόμη η κεφαλιά του Ζαγοράκη στο 22′ (απέκρουσε ο Λάντιτς), η κεφαλιά του
Πουρσανίδη στο 47′ (βρήκε πάνω στον Μαχλά), το σουτ του Κασάπη στο 50′ από
πλεονεκτική θέση που βρήκε από έξω τα δίχτυα και η διπλή ευκαιρία του
Αλεξανδρή στο 88′ με σουτ και αποτυχημένη προσπάθεια για κεφαλιά.

Οι
Κροάτες αν και έπαιξαν το τελευταίο τους… χαρτί, δεν εμφανίστηκαν τόσο
μαχητικοί και παθιασμένοι. Κυριάρχησαν στο πρώτο ημίχρονο, εκμεταλλευόμενοι
την αμυντική τακτική της Ελλάδας, αλλά πέτυχαν γκολ στο δεύτερο μέρος, όταν η
Εθνική μας βγήκε περισσότερο μπροστά.

Το κατάφεραν με τον Σούκερ στο 74′,
όταν ο Κυριάκος Καραταΐδης «έχασε» τον δαιμόνιο φορ και αυτός μέσα από τη
μεγάλη περιοχή πλάσαρε υποδειγματικά τον Ατματσίδη. Η Κροατία πλησίασε κοντά
στο γκολ στο 28′ με φάουλ του Προσινέτσκι (εξουδετέρωσε ο Ατματσίδης), στο 29′
με κοντινό σουτ του Μπόμπαν (απέκρουσε ο Ατματσίδης), στο 43′ όταν ο Σούκερ
μόνος του με τον Έλληνα τερματοφύλακα πλάσαρε πάνω από το οριζόντιο δοκάρι και
στο 72′ όταν στην αντεπίθεση ψηλοκρεμαστό πλασέ του Μπόμπαν η μπάλα
προσέκρουσε στο οριζόντιο δοκάρι.

ΕΛΛΑΔΑ: Ατματσίδης 6, Αποστολάκης
4, Κασάπης 5, Ουζουνίδης 6, Καραταΐδης 6, Νταμπίζας 7, Ζαγοράκης 7, Νικολαΐδης
­ Πουρσανίδης 7, Φραντζέσκος 6. Δώνης 6.

ΚΡΟΑΤΙΑ: Λάντιτς 7, Γιάρνι
6, Μπίλιτς 8, Ασάνοβιτς 6, Προσινέτσκι 7, Σούκερ 9, Μπόμπαν 5, Μπόκσιτς 4,
Σόλντο 7, Σίμιτς 6, Γιούριτς 6.

Αλλαγές: 11′ Μαχλάς (6) αντί
Νικολαΐδη, 46′ Κωνσταντινίδης (8) αντί Αποστολάκη, 76′ Αλεξανδρής αντί
Πουρσανίδη – 52′ Μάριτς (6) αντί Σόλντο, 67′ Τσβιτάνοβιτς (6) αντί Μπόκσιτς,
73′ Βλάοβιτς αντί Προσινέτσκι.

Κάρτες Κίτρινες: Κασάπης, Γιάρνι,
Σόλντο.

Διαιτητής: Λόπεζ Νιέτο (Πορτογαλία) 9β, (με άριστα το 10).

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕ για τον Μίροσλαβ
Μπλάζεβιτς αυτή η νίκη επί της Ελλάδας; «Ζωή», απάντησε με μία λέξη ο Κροάτης
τεχνικός και με πελώριο χαμόγελο ξεκίνησε τις δηλώσεις του για το παιχνίδι:
«Θα καταλαβαίνετε τη χαρά μου, γιατί δεν κερδίσαμε τρεις βαθμούς αλλά
τέσσερις, αφού σε περίπτωση ισοβαθμίας με την Ελλάδα θα υπερτερούμε και γιατί
η Θεσσαλονίκη έγινε η τυχερή μου πόλη». Ο «Τσίρο» μέσα στον ενθουσιασμό του
άρχισε να λέει πολλά, που ξάφνιασαν ακόμη και τους Κροάτες δημοσιογράφους: «Η
Ελλάδα μάς αιφνιδίασε, την περιμέναμε πιο αμυντική, ήταν οργανωμένη,
πειθαρχημένη και δυνατή, ο Μαχλάς ήταν πιο επικίνδυνος παίκτης από τον
Νικολαΐδη, όπως μου είπαν και οι συνεργάτες μου που τον είχαν παρακολουθήσει
σε άλλα παιχνίδια». Για τον προπονητή της Εθνικής Κροατίας, που τώρα θα
συνεχίσει στο πόστο του, η νίκη μέσα στο Καυταντζόγλειο, «έχει πολύ μεγάλη
αξία και κατακτήθηκε με δυσκολία, όμως, τώρα μας άνοιξε διάπλατα τον δρόμο
προς τη Γαλλία και πρέπει να δουλέψουμε για να φθάσουμε έως εκεί».