Ο Φάρατζ, το μεταναστευτικό και ο Ναπολέων Γ΄

Κάλτσες στα χρώματα του Ηνωμένου Βασιλείου, τιρκουάζ γραβάτες αμφίβολης ποιότητας, αποτσίγαρα εδώ και εκεί, άδεια πλαστικά ποτήρια μπίρας και ένας κύριος ντυμένος με στολή μεσαιωνικού ιππότη.

Στην είσοδο του συνεδριακού κέντρου στο Μπέρμιγχαμ η ουρά των συνέδρων είχε σχηματιστεί από νωρίς το πρωί της Παρασκευής. Τα εισιτήρια είχαν εξαντληθεί, χιλιάδες είχαν καταφθάσει. Ο μέσος όρος ηλικίας υψηλός και ο ενθουσιασμός τους ακόμη υψηλότερος. Κάθε φορά που ακουγόταν το όνομα «Νάιτζελ» από τα μεγάφωνα, το πλήθος ανταποκρινόταν σαν εκκλησίασμα – τέτοιου είδους είναι η σχέση του ηγέτη του Reform UK με το κοινό του.

Το κόμμα του Νάιτζελ Φάρατζ διοργάνωσε το περασμένο Σαββατοκύριακο το καθιερωμένο ετήσιο συνέδριό του, εγκαινιάζοντας την πολιτική σεζόν στη Βρετανία. Κάθε χρόνο, τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο, όλα τα πολιτικά κόμματα κατακλύζουν πόλεις της νότιας και της βόρειας Αγγλίας σε μία προσπάθεια προώθησης του μηνύματός τους εκτός του Λονδίνου. Για τους επαγγελματίες, τους δημοσιογράφους, τους ακτιβιστές και τους πολιτικούς συμβούλους που ακολουθούμε εκόντες άκοντες και εξαντλημένοι τον πολιτικό θίασο από πόλη σε πόλη, είναι μάλλον μία λιγότερο ευχάριστη περίοδος.

Το θέμα της Παρασκευής στο Μπέρμιγχαμ μιλούσε γαλλικά. Ο Ζορντάν Μπαρντελά, ο τριαντάχρονος πρόεδρος του Εθνικού Συναγερμού της Μαρίν Λε Πεν, ήταν ο βασικός ξένος ομιλητής. Σε σπαστά αγγλικά αναφέρθηκε στη «μακραίωνη αντιπαλότητα» των δύο λαών που έδωσε τη θέση της τον 20ό αιώνα σε μία «αληθινή φιλία». Ακολούθησε η γνωστή λιτανεία των κλειστών συνόρων, των ισχυρών εθνών-κρατών που αποφασίζουν κυρίαρχα για τη μοίρα τους, της σκληρής εργασίας και της αυτάρκειας. Φαίνεται πως έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι από το 2014, όταν ο Φάρατζ είχε αρνηθεί τη συμμαχία με το κόμμα της Λε Πεν, επικαλούμενος τον αντισημιτισμό και τις προκαταλήψεις του – τότε η γαλλίδα ηγέτις τον είχε κατηγορήσει για «επιθετικότητα».

Τώρα τα πράγματα μοιάζουν πολύ διαφορετικά για τα δύο κόμματα που φέρονται στο κατώφλι της εξουσίας στις χώρες τους. Φάρατζ και Μπαρντελά υπέγραψαν μνημόνιο συνεργασίας, με το Reform να δεσμεύεται να τερματίσει τη μεταναστευτική κρίση της Μάγχης μέσα στις πρώτες εκατό ημέρες διακυβέρνησης, στέλνοντας πίσω στη Γαλλία όσους περνούν παράνομα. Η Γαλλία, από την πλευρά της, υπό τον Εθνικό Συναγερμό, θα σταματήσει τη δραστηριότητα των λαθροδιακινητών στο Καλέ και αλλού.

Το κερασάκι στην τούρτα, όμως, ήταν η ολίγον σουρεαλιστική υπόσχεση του Φάρατζ πως ως πρωθυπουργός θα δώσει πίσω στη Γαλλία τη σορό του πάλαι ποτέ αυτοκράτορα Ναπολέοντα Γ΄, ο οποίος μετά την πτώση του πέρασε χρόνια αναπαυτικής εξορίας στην αγγλική εξοχή – το αν οι Γάλλοι καίγονται να πάρουν τον λιγότερο επιτυχημένο ανιψιό του Βοναπάρτη πίσω είναι άλλη συζήτηση.

Δεν είναι όλα ρόδινα για το Reform. Εδώ και μερικές εβδομάδες το κόμμα βρίσκεται ελαφρώς πίσω στις δημοσκοπήσεις. Σαν να μην έφθανε αυτό, λίγες ώρες πριν από την έναρξη του συνεδρίου, ο τηλεοπτικός σταθμός Channel 4 μετέδωσε ένα εκρηκτικό ντοκιμαντέρ όπου στενοί συνεργάτες του Φάρατζ φέρονται να κάνουν λόγο για πληρωμένες δημοσκοπήσεις από αμερικανούς χρηματοδότες.

Ο ίδιος ο αρχηγός του κόμματος ξεγελάστηκε από ηθοποιούς που δούλευαν για τους δημοσιογράφους του ντοκιμαντέρ και φέρεται επί κάμερας να συζητά στα σοβαρά τη χρηματοδότηση του κόμματος από αμερικανική εταιρεία, κάτι που απαγορεύεται από το βρετανικό δίκαιο. Το κόμμα αρνείται τις κατηγορίες. Οποια και αν είναι η αλήθεια, πριν ανοίξουν οι πύλες του συνεδριακού κέντρου, δύο υψηλόβαθμοι σύμβουλοι του Φάρατζ είχαν οδηγηθεί σε παραίτηση.

Το Σάββατο βράδυ, επιστρέφοντας στο Λονδίνο, με τα αφτιά ακόμη να βουίζουν από τα «Νάιτζελ, Νάιτζελ», σκεφτόμουν την προηγούμενη φορά που είχα γράψει για το κόμμα, όταν ο Φάρατζ πάλευε για την επανεκλογή του απέναντι στον «Κόμη Σκουπιδοτενεκέ». Τώρα το συνέδριο στιγματίστηκε από το ντοκιμαντέρ του Channel 4. Μήπως ο αρχηγός του Reform αρχίζει να χάνει «μαγεία» του;

Ο Ιωάννης Χουντής ντε Φάμπρι είναι ιστορικός των ιδεών, συγγραφέας και σύμβουλος στη Βουλή των Λόρδων