Κώστας Τσάνας στα «ΝΕΑ»: «Ήμασταν παντού μαζί»
Ο Κώστας Τσάνας αποχαιρετά τον σπουδαίο Τάκη Γκώνια. «Θέλω να τον θυμάμαι με το βλέμμα που είχε όταν σε κοιτούσε, με αυτό το «εγώ μπορώ να καταφέρω τα πάντα»»
«Εφυγε» και ο Γκώνιας. Λίγο καιρό μετά την απώλεια του Παρασκευά Αντζα, ακόμη ένας ποδοσφαιριστής που φόρεσε τη γαλανόλευκη φανέλα της εθνικής ομάδας δεν άντεξε στη δική του μάχη.
Κάποτε, το 1996, ο Γκώνιας βίωσε ένα τρομερό τροχαίο ατύχημα αλλά τελικά επέζησε. Κι ας έπαθε εγκεφαλική διάσειση, οκτώ θλαστικά τραύματα σε κεφάλι, μάτι και χέρι, κάταγμα στη μύτη, ρήξη έσω πλαγίου συνδέσμου και κάταγμα στο χέρι.
Τον αποχαιρέτησε χθες όλο το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Οι ομάδες του, ο Λεβαδειακός, ο Ηρακλής, ο Πανιώνιος και βέβαια ο Ολυμπιακός με την εξής ανάρτηση: «Με βαθιά θλίψη και οδύνη, η οικογένεια του Ολυμπιακού αποχαιρετά τον Τάκη Γκώνια. Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του».
Ο Γκώνιας έφυγε από τη ζωή κι ενώ τον Οκτώβριο θα γινόταν 55 ετών. Τα «ΝΕΑ» επικοινώνησαν με τον Κώστα Τσάνα, ίσως τον πλέον κατάλληλο άνθρωπο για να μιλήσει για τον Τάκη Γκώνια. Ηταν συγκινημένος ο νυν τεχνικός σύμβουλος της εθνικής ομάδας της Κύπρου:
«Μαζί παντού ήμασταν με τον Τάκη. Από το Κυριάκι της Βοιωτίας, ένα χωριό που κάποτε είχε 3.000 κατοίκους. Και δύο παίκτες του έκαναν διαδρομή στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Εγώ είμαι του ’67, ο Τάκης το ’71 γεννημένος και τον είχα όταν ήρθε στην ομάδα του Λεβαδειακού από κοντά. Επαιξε αρχικά στον ΠΑΟ Κυριακίου. Εγώ στον Παναθηναϊκό Κυριακίου.
Μαζί ανεβήκαμε, μαζί πέσαμε, μαζί κάναμε πολλά στο ποδόσφαιρο. Οι στιγμές που ζήσαμε ήταν απίστευτες. Ενα θα πω μόνο: θέλω να τον θυμάμαι με το βλέμμα που είχε όταν σε κοιτούσε, με αυτό το «εγώ μπορώ να καταφέρω τα πάντα».
Και τελικά ο Τάκης Γκώνιας τα κατάφερε, αρχίζοντας από ένα μικρό χωριό. Βρέθηκε σε δύσκολες εποχές στον Ολυμπιακό αλλά έκανε καριέρα.
Κάποτε αθλητική εφημερίδα μας είχε πρωτοσέλιδο γιατί λεγόταν πως μπορεί να πήγαινα στον Ολυμπιακό. Και ενώ εγώ τον υποδέχθηκα στον Λεβαδειακό εκείνος θα με υποδεχόταν στον Ολυμπιακό.
Δεν έγινε. Ενας ηθικός άνθρωπος ο Γκώνιας. Εζησε με πάθος. Με τον τρόπο που ήθελε και δεν τον ενδιέφερε το αποτέλεσμα των πράξεών του.
Δεν φοβήθηκε ποτέ να πει την άποψή του και πάντα αναλάμβανε το όποιο κόστος».
Ο Τάκης Γκώνιας δεν μένει πλέον εδώ. Σήμερα οι φίλοι του θα του πουν το τελευταίο αντίο. Αλλά για το πόσο σημαντικός ποδοσφαιριστής ήταν και πόσο καλλιτέχνης έδειχνε στο χορτάρι, ένα μόνο: αυτός και ο Αντζας ήρθαν μικροί στον Ολυμπιακό, κοινή τους η πορεία και η μοίρα και με τους Ερυθρόλευκους κάποτε να τους καλούν πίσω και να ξαναφορούν την αγαπημένη τους ριγωτή φανέλα!














