Μετά τον Ιούνιο αναμένεται, σύμφωνα με πληροφορίες, να κατατεθεί στην τουρκική Εθνοσυνέλευση το προκλητικό νομοσχέδιο που θα αποτυπώνει σε εσωτερικό κανονιστικό κείμενο την ανυπόστατη θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας», την ώρα που η Αγκυρα επιμένει στην κλιμάκωση της έντασης σε επίπεδο λεκτικό. Παρά τις διαρροές στον τουρκικό Τύπο που όλο το προηγούμενο διάστημα ήθελαν το τουρκικό νομοσχέδιο να υποβάλλεται προς ψήφιση αμέσως μετά το Μπαϊράμι (δηλαδή από τα τέλη Μαΐου κι έπειτα) με το επιχείρημα ότι είχε προηγηθεί έντονη προεργασία από επιστημονικό προσωπικό, εν τέλει αποδεικνύεται πως η ίδια η απαιτούμενη «γραφειοκρατία» που συνοδεύει το νομοσχέδιο δεν θα επιτρέψει την τόσο άμεση προώθησή του.

Οπως αναφέρουν στα «ΝΕΑ» αρμόδιες τουρκικές πηγές, με βάση την ισχύουσα νομική διαδικασία στην Τουρκία, οποιοδήποτε σχέδιο νόμου θα πρέπει πρώτα να τεθεί σε διαβούλευση στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή προτού υποβληθεί στο σώμα της Γενικής Συνέλευσης για το τελικό στάδιο της μετατροπής του σε νόμο του κράτους.

Οι ίδιες πηγές επισημαίνουν πως επί του παρόντος το σχέδιο νόμου δεν έχει καν συζητηθεί σε επίπεδο κοινοβουλευτικής επιτροπής, γεγονός που ανατρέπει την εντύπωση που είχε μέχρι πρότινος καλλιεργηθεί από τουρκικά δημοσιεύματα πως ο νόμος της «Γαλάζιας Πατρίδας» – εφόσον βεβαίως επιβεβαιωθεί ως κάτι τέτοιο – θα αποτελέσει νόμο του κράτους και άρα παράγοντα ελληνοτουρκικής έντασης εντός του τρέχοντος μήνα. Με την κατάθεση του προκλητικού νομοσχεδίου να βγαίνει – όπως όλα δείχνουν – εκτός Ιουνίου, η Αθήνα αποκτά επιπλέον χρονικό «μαξιλάρι» για τις απαραίτητες κινήσεις που έχει σχεδιάσει να κάνει έως ότου πάρει στα χέρια της το ακριβές περιεχόμενο του νόμου που προσώρας λέγεται πως θα κρύβει εκπλήξεις και παγίδες και πως θα παγιώνει αντί να αίρει την απειλή πολέμου στο Αιγαίο.

Ο ρόλος της ΕΕ

Κι ενώ η ελληνική πλευρά θωρακίζει τη θέση της καθιστώντας σαφές προς πάσα κατεύθυνση πως δεν σκοπεύει να μείνει με τα χέρια σταυρωμένα, έχοντας ήδη ενεργοποιήσει πλήρως την ΕΕ παρασκηνιακά, από την Αγκυρα – μέσω των «ΝΕΩΝ» – εκπέμπεται σήμα αποκλιμάκωσης της όξυνσης, με αποδοκιμαστικά σχόλια για τον τρόπο παρουσίασης του εν λόγω θέματος τόσο από τα τουρκικά όσο και από τα ελληνικά ΜΜΕ. Ειδικότερα, σε ό,τι αφορά το πλήθος των πληροφοριών που έρχονται καθημερινά στο φως, από τουρκικές πηγές γίνεται λόγος για «αχρείαστες εικασίες και προσοχή» που περιβάλλουν το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου, ενώ διατυπώνεται η προτροπή να επικεντρώνεται το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον γύρω από το εν λόγω ζήτημα, αποκλειστικά σε ό,τι εκπορεύεται από «επίσημες δηλώσεις και εξελίξεις».

Με τη συζήτηση γύρω από ένα πιθανό θερμό καλοκαίρι στα ελληνοτουρκικά να φουντώνει και τη στιγμή που πληθαίνουν οι φωνές που κάνουν λόγο για τίτλους τέλους στα «ήρεμα νερά» των τελευταίων τριών (περίπου) ετών, κρίνεται λογικό να επιχειρείται και από τις δύο πλευρές η αποφυγή «λάθους» που μπορεί να βασίζεται σε φήμες και διαρροές από μη επίσημα κανάλια και όχι στην επίσημη «γραμμή» που αρμόδια να διατυπώνει είναι μόνο η διπλωματία. Η Ελλάδα, εξάλλου, πρόσφατα, μέσω του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη (ο οποίος δεν θα συμπέσει τελικά με τον Χακάν Φιντάν σε σύνοδο για την ασφάλεια της Ευρώπης στα Τίρανα στις 12 Ιουνίου, καθώς τη χώρα μας εκεί θα εκπροσωπήσει πιθανότατα η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου) είχε επαναλάβει την πάγια θέση της για δυνατότητα επίλυσης της μοναδικής υφιστάμενης διαφοράς με την Τουρκία, που δεν είναι άλλη από την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, μέσω συνυποσχετικού και με τους διαύλους επικοινωνίας πάντοτε ανοιχτούς.

Η εκπεφρασμένη διάθεση της Αθήνας, ωστόσο, για συνέχιση του ελληνοτουρκικού δομημένου διαλόγου δεν σημαίνει πως ταυτόχρονα η ελληνική πλευρά δεν είναι σε ετοιμότητα «για οποιοδήποτε ενδεχόμενο». Ιδίως όταν η στάση της γείτονος, είτε επί του πεδίου μέσω παραβιάσεων του εθνικού εναέριου χώρου στο Αιγαίο με οπλισμένα μαχητικά F-16, είτε σε επίπεδο αναβάθμισης της ρητορικής έντασης, δεν αφήνει περιθώρια εφησυχασμού. Τελευταίο παράδειγμα ακραίας μορφής προκλητικότητας υπήρξε η παρέμβαση του ίδιου του Ερντογάν από την πρόσφατη συμμετοχή του σε προσευχή στην Αγία Σοφία, από όπου επιχείρησε να διαστρεβλώσει την ιστορία λέγοντας πως η Αλωση της Κωνσταντινούπολης υπήρξε «η αποκατάσταση της Πόλης». «Η λαχτάρα για κατάκτηση δεν θα λείψει ποτέ από τις καρδιές αυτού του έθνους», ανέφερε, μεταξύ άλλων, ο τούρκος πρόεδρος, προσθέτοντας πως «όπως σπάσαμε τις αλυσίδες στις πόρτες της Αγίας Σοφίας έτσι θα πετύχουμε νέες νίκες, εμπνευσμένοι από αυτή την ένδοξη κατάκτηση».

ΣΧΟΛΙΑ
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
0 /50
0 /2000
YouTube thumbnail