Η βάπτιση του κόμματος ήταν μέρος του επικοινωνιακού σόου. Ο ανάδοχος είχε διαλέξει εδώ και καιρό μόνος του το όνομα για να κάνει ντόρο. Βέβαια, δασκάλεψε και τους επιτελείς του, ώστε μετά τη σεμνή τελετή με τον κύλινδρο και το λευκοντυμένο κορίτσι να διαδώσουν τα μηνύματα που εκείνος θεωρεί ότι θα εκπέμψει το ακρωνύμιο ΕΛΑΣ. Οταν θα το ακούνε οι αριστεροί, θα σκέφτονται τον Ελληνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό και το ΕΑΜ. Οταν θα το ακούνε οι δεξιοί, θα σκέφτονται την Ελληνική Αστυνομία. Κι όταν θα το ακούνε οι υπόλοιποι, θα σκέφτονται «Ζήτω η Ελλάς». Υποτίθεται ότι οι συνδηλώσεις της κομματικής ονομασίας ζυγίστηκαν προσεκτικά.
Οι διαμαρτυρίες απ’ όσους βρίσκονται αριστερότερα, οι οποίοι ενδέχεται να διακρίνουν εργαλειοποίηση της Εθνικής Αντίστασης, αναμένονται. Το ίδιο και τα σηκωμένα φρύδια των δεξιών, που εκτιμάται πως θα καταγγείλουν τον αρχηγό του κόμματος για πατριδοκαπηλία. Αυτός, πάλι, φαίνεται σαν να επιδιώκει τις μομφές περί ιδεολογικής αμφισημίας που θα του αποδώσουν κάποιοι (αναμενόμενο, από τη στιγμή που απογειώθηκε η πολιτική του σταδιοδρομία άλλωστε, προσπαθεί να πατήσει σε δύο βάρκες, συντάσσεται και με τον Λούλα και με τους Γλυπτομάχους, και με την Πλατυτέρα των Ουρανών και με τον Μαρξ).
Αστεία
Το τρολάρισμα της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης πάντως, δεν δικαιώνει την τσιπρική πίστη στο αγγλοσαξονικό μότο που υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει κακή δημοσιότητα. Η ιδέα του δεν έγινε δεκτή με τη σοβαρή κριτική στην οποία ήλπιζε. Εγραψε σαν καρικατούρα του πρότερου ριζοσπαστισμού του. Οι πρώτες αντιδράσεις δεν ήταν πύρινα κατηγορώ. Ηταν πειραγμένες φωτογραφίες του με τη γενειάδα και τα φισεκλίκια του Βελουχιώτη· ή απορίες για το πότε θα ανέβει στο βουνό και σχόλια τύπου «rebranding, πεταμένα λεφτά». Μέχρι κι η σπουδή του άλλοτε κυβερνητικού του εταίρου να δώσει διαφορετικό νόημα στο αρκτικόλεξο ΕΔΕΣ διαβάστηκε ως χιούμορ.
Στο δε υπόλοιπο κομματικό σύστημα αναρωτιούνται αν θα αποκαλούν τα στελέχη του «ελασίτες». Κάποτε, ο Τσίπρας μπορούσε να βρίσκει νέα ονόματα για θεσμούς που με τα παλιά τους είχαν γίνει μισητοί στην κοινή γνώμη. Σήμερα, έχει χάσει το ταλέντο του στην ονοματοδοσία. Σημειολογικά μιλώντας, η επιλογή του να τιμήσει τα εμφυλιοπολεμικά τοτέμ της νιότης του δείχνει την καθήλωσή του στο στάδιο της μανιέρας. Την αδυναμία του να σκεφτεί έξω απ’ τα κουτάκια που διαμόρφωσαν την πολιτική του περσόνα. Τα αστεία που έγιναν – και θα γίνουν – εις βάρος της ΕΛΑΣ, επομένως, δεν έχουν σκοπό να τον μειώσουν, αλλά να θυμίσουν ότι στα μάτια των πολλών είναι μειωμένος.
