Τον… συνονόματό του, Εμανουέλ Μουλέν (Emmanuel Moulin), επέλεξε τελικά ο Εμανουέλ Μακρόν για επικεφαλής της Τράπεζας της Γαλλίας, μετά τη «στρατηγική» ανακοίνωση παραίτησης του Φρανσουά Βιλερουά ντε Γκαλό τον περασμένο Φεβρουάριο, ώστε ο αντικαταστάτης του να οριστεί από τον εν ενεργεία πρόεδρο. Το Ελιζέ γνωστοποίησε την Τρίτη ότι ο Μουλέν αποτελεί την πρόταση του Μακρόν, κατόπιν πρότασης του πρωθυπουργού Σεμπαστιάν Λεκορνί.
Ο Εμανουέλ Μουλέν αναμένεται επομένως να είναι ο νέος εκπρόσωπος της Γαλλίας στο ΔΣ της ΕΚΤ, όπου θα βρει εκ νέου σε ρόλο… «αφεντικού» την Κριστίν Λαγκάρντ. Σε παρόμοια θέση είχε βρεθεί μεταξύ 2007 και 2009, όταν ήταν αναπληρωτής διευθυντής του γραφείου της Λαγκάρντ, τότε υπουργού Οικονομικών (2007-2011).
Επιπλέον, ο προτεινόμενος νέος διοικητής της Τράπεζας της Γαλλίας είναι γνώστης των ευρωπαϊκών συσχετισμών στο πεδίο της οικονομίας, αλλά και… «ειδικός» στην ελληνική κρίση, ως οικονομικός σύμβουλος του Νικολά Σαρκοζί μεταξύ 2009 και 2012. Από αυτήν τη θέση, ο Μουλέν διαπραγματεύτηκε με τη Γερμανία για τη διαχείριση της ευρωκρίσης και φέρεται να έπαιξε ρόλο στον σχεδιασμό των εργαλείων αντιμετώπισής της, όπως ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM) και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF).
Ο Μουλέν αναμένεται να γίνει το… «αντίπαλον δέος» του γερμανού κεντρικού τραπεζίτη Γιόαχιμ Νάγκελ στις συνεδριάσεις του ΔΣ της ΕΚΤ. Ο Νάγκελ είναι το ισχυρότερο «γεράκι» της Φρανκφούρτης, υπερασπιζόμενος μια σφιχτή νομισματική πολιτική με κεντρικό στόχο τον περιορισμό του πληθωρισμού.
Αν και ο Μουλέν δεν έχει εκφραστεί δημοσίως σχετικά με τη νομισματική πολιτική της ΕΚΤ και το ύψος των επιτοκίων, οι εκπρόσωποι της Γαλλίας στο ΔΣ είναι παραδοσιακά πιο κοντά στην πλευρά των «περιστεριών», δηλαδή όσων υποστηρίζουν μια πιο χαλαρή νομισματική πολιτική με στόχο τη μεγαλύτερη οικονομική ανάπτυξη, ακόμα κι αν ο πληθωρισμός ξεπερνά ενίοτε τον στόχο του 2%. Μεταξύ των «περιστεριών» συγκαταλέγεται, μεταξύ άλλων, και ο Γιάννης Στουρνάρας. Ο Μουλέν είναι… γέννημα-θρέμμα της πολιτικής και οικονομικής ελίτ της Γαλλίας, όπως και ο Εμανουέλ Μακρόν, στο γραφείο του οποίου ήταν γενικός διευθυντής μέχρι την περασμένη Δευτέρα (4/5).
