Αβεβαιότητα

Παρά την εκεχειρία που επιτεύχθηκε στο μέτωπο του Ιράν και στην ευρύτερη ανάφλεξη της Μέσης Ανατολής, προφανώς αυτή και εύθραυστη είναι και επισφαλής. Αποδείχθηκε αυτό εξάλλου μόλις χθες με τη νέα ανάφλεξη στον Λίβανο. Το καθεστώς αβεβαιότητας είναι πια οριστικά εγκαθιδρυμένο και αφορά όλες τις επιμέρους εστίες της περιοχής και βέβαια την παγκόσμια οικονομία που κλυδωνίζεται εν κινήσει από τις παρενέργειες του πολέμου. Η όλη συνθήκη δεν έχει προηγούμενο – τουλάχιστον πρόσφατο – και παραπέμπει σε μια γενικευμένη επισφάλεια με απροσδόκητες επιπτώσεις για όλους και βέβαια την παγκόσμια ισορροπία.

Φορέας και βασικός παράγοντας της νέας αταξίας είναι η αμφίσημη στρατηγική των ΗΠΑ που αποτελεί μέρος του προβλήματος πια και όχι της λύσης, έχοντας θέσει σε δοκιμασία μια σειρά λαών αλλά και πλευρές της παγκόσμιας σταθερότητας. Η όλη πρακτική δεν συμβάλλει σε μια τύπου νέα ειρήνευση αλλά ως τώρα έχει παραγάγει τα αντίθετα αποτελέσματα. Ανθεκτικότητα του καθεστώτος του Ιράν, κατάλυση κάθε διεθνούς όρου συνύπαρξης, ενίσχυση της Ρωσίας λόγω των ενεργειακών περιδινήσεων, αντισυσπειρώσεις ολιγαρχικών κρατών, αποδόμηση του κύρους των ΗΠΑ.

Εστω και τώρα θα πρέπει να υπάρξει μια μακροχρόνια κατάπαυση του πυρός στη Μέση Ανατολή και μια συμφωνία που άμεσα να απορροφήσει κάθε δυνητικό κραδασμό στην οικονομία. Δεν νοείται στην τρίτη κοντά δεκαετία του 21ου αιώνα οι ΗΠΑ να μην ηγούνται ενός άλματος προς τα εμπρός αλλά να λογίζονται ως «ταραχοποιοί».