Την ώρα που γράφονται αυτές οι λέξεις δεν έχει ξεκινήσει καν το ντέρμπι στο Φάληρο ανάμεσα στον Ολυμπιακό και στον ΠΑΟΚ, αλλά δεν έχει καμία σημασία. Η ΑΕΚ έκανε αυτό που έπρεπε το βράδυ του Σαββάτου στη Νέα Φιλαδέλφεια. Επικράτησε απόλυτα δίκαια, αλλά με το άγχος του «αν συμβεί κάτι» να υπάρχει μέχρι το τελευταίο λεπτό, εξαιτίας του «φτωχού» 1-0.
Δεν μπορείς να πεις ότι ο Μάρκο Νίκολιτς που είδε αφ’ υψηλού το ματς λόγω της τιμωρίας του μπορεί να κρατήσει πολλά πράγματα. Κρατάει την επιστροφή στις νίκες, την παραμονή στην κορυφή (είτε με έναν συγκάτοικο, είτε στο +2 από τους άλλους διεκδικητές) και το γεγονός ότι η ΑΕΚ δέχθηκε επί της ουσίας 1,5 φάση σε όλο το παιχνίδι με τους Βυσσινί.
Από εκεί και πέρα περισσότερα είναι τα στοιχεία τα οποία προκαλούν προβληματισμό. Για παράδειγμα: Αν ο Πινέδα δεν τραβάει, τότε η ΑΕΚ έχει πρόβλημα. Και όταν παίζει συνέχεια ο Μεξικανός (έστω και με ένα ματς την εβδομάδα) και ξεκουράζεται (ελάχιστα) τότε το πρόβλημα είναι η διαχείρισή του.
Πρόβλημα αποτελεί και το γεγονός ότι βρέξει χιονίσει δεν βλέπει – νιώθει ότι δεν έχει καν ανταγωνισμό για τη θέση του (και από ποιον είναι η αλήθεια).
Πρόβλημα είναι ότι στην ποδοσφαιρική «λογική» του Νίκολιτς, οι αντίπαλοι και ειδικά των μικρών ομάδων «απαντούν» με το 3-4-3 που σε φάση άμυνας γίνεται 5-4-1 και επιδιώκουν να αμυνθούν σε χαμηλό μπλοκ να μην επιτρέψουν στην ΑΕΚ να κυκλοφορήσει και να δημιουργήσει ή όταν το κάνει να μην μπορεί να εκτελέσει με άνεση.
Η ΑΕΚ με την ΑΕΛ είχε 28 γεμίσματα! Από αυτά εύστοχα ήταν μόλις τα 10. Θυμίζω ότι στο ματς στον Βόλο η ΑΕΚ έκανε 46 γεμίσματα, εκ των οποίων εύστοχα ήταν τα 20. Μιλάμε δηλαδή για 74 γεμίσματα σε δύο ματς, εκ των οποίων εύστοχα ήταν τα 30. Και όλα αυτά με αντιπάλους δύο ομάδες που βρίσκονται κάτω από τη μέση του βαθμολογικού πίνακα.
ΥΓ: Για την ιστορία με τον Στιβ Μπένετ θα τα πούμε από αύριο.
