Σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο πολιτικό σύστημα, στο οποίο κανείς δεν γνωρίζει αν οι δυνάμεις που μετριούνται σήμερα στις δημοσκοπήσεις θα είναι αυτές που θα συμμετάσχουν όντως στην επόμενη εθνική κάλπη, παρατηρείται ένα παράδοξο: δεν είναι τα εν αναμονή κόμματα της Μαρίας Καρυστιανού και του Αλέξη Τσίπρα που σε αυτή τη φάση συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον. Αντιθέτως, μπαίνουμε σε μια περίοδο όπου όλοι, σημερινοί και μελλοντικοί παίκτες, περιμένουν δύο συνέδρια για να αποφασίσουν τις κινήσεις τους. Πρόκειται για τα συνέδρια των δύο βασικών πόλων της Μεταπολίτευσης, των κομμάτων που σήμερα βρίσκονται στην κυβέρνηση και την αξιωματική αντιπολίτευση.
Στα τέλη Μαρτίου και στα μέσα Μαΐου, το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ αντίστοιχα καθορίζουν τις εξελίξεις μέχρι τις επόμενες εκλογές. Στον προοδευτικό χώρο, οι αποφάσεις του ΠΑΣΟΚ όσον αφορά τις μετεκλογικές συνεργασίες, η συνύπαρξη των τάσεών του, αλλά και το είδος της διεύρυνσης που θα ακολουθήσει αποτελούν σημαντικούς παράγοντες για τη στρατηγική που θα ακολουθήσουν όσοι θέλουν να διεκδικήσουν τον ρόλο του κεντρικού προοδευτικού πόλου. Στον αντίποδα, οι εσωκομματικές ισορροπίες εντός της ΝΔ, η επιρροή του Κυριάκου Μητσοτάκη πάνω στον κομματικό μηχανισμό και η μάχη για το DNA της παράταξης δοκιμάζουν την πορεία της μέχρι τις εκλογές, αλλά και τη διαχείριση του μετεκλογικού τοπίου, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα.
Είμαστε μπροστά σε δύο μήνες γαλάζιου και πράσινου εσωκομματικού διαλόγου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Οταν αυτός ο διάλογος θα έχει τελειώσει, στην πραγματικότητα ξεκινάει η αντίστροφη μέτρηση μέχρι τις εκλογές. Προσδεθείτε.
