Το σκάνδαλο της χρηματοδότησης της προεκλογικής εκστρατείας του προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη στην Κύπρο (το βίντεο με τον κ. Λακκοτρύπη να εξηγεί ποια είναι τα πλεονεκτήματα, όταν ενισχύει κάποιος με ρευστό το ταμείο της καμπάνιας του προέδρου) αποδόθηκε στον ρωσικό παράγοντα. Ευλόγως οι υποψίες στράφηκαν στη Ρωσία, διότι ο κ. Χριστοδουλίδης ήταν ο στενότερος φίλος της Ρωσίας στην Κύπρο, ώσπου υποχρεώθηκε να δώσει γην και ύδωρ στους Αμερικανούς, σε μια γεωπολιτική kolotoumba (διεθνής όρος από το 2015) ιστορικής σημασίας για την Κυπριακή Δημοκρατία. Πληροφορούμαι, όμως, από παράγοντα at large της Ευρωπαϊκής Ενωσης, μια άλλη εκδοχή, περισσότερο σύνθετη, την οποία και θέτω στην κρίση σας.
Ναι, λέει ο ειδικός, οι Ρώσοι είχαν ρόλο στην υπόθεση, όχι όμως στο επίπεδο του κράτους ή της κυβέρνησης – δεν φτάνει τόσο ψηλά η υπόθεση. Ηταν οι πλούσιοι Ρώσοι, οι ολιγάρχες, που έχουν ήδη εγκατασταθεί στην Κύπρο, ειδικά στη Λεμεσό, οι οποίοι παρείχαν την ηθική στήριξή τους στην κυβέρνηση Χριστοδουλίδη, λόγω των παραδοσιακά καλών σχέσεων. Ομως ο κ. Χριστοδουλίδης, μετά την kolotoumba, υποχρεώθηκε να δεχτεί Μνημόνιο για την εξυγίανση του τραπεζικού συστήματος, που το υπαγόρευσαν οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί.
Οι κινήσεις κεφαλαίων υπόκεινται πλέον σε διαδικασίες ελέγχου εξονυχιστικές. Μου έλεγε, λ.χ., ένας φίλος ότι στέλνει χρήματα στον γιο του στο εξωτερικό από ελληνική τράπεζα και φτάνουν αμέσως, ενώ αν τα στείλει από κυπριακή τράπεζα μεσολαβεί μία ημέρα μέχρι να εμφανιστούν στον λογαριασμό. Ετσι, η φιλία έγινε πικρία και μετά επιθυμία εκδίκησης.
Υπάρχει όμως και το άλλο σκέλος της υπόθεσης: οι Ολλανδοί. Αφότου η Βρετανία έφυγε από την Ευρωπαϊκή Ενωση, η Ολλανδία προσπαθεί κάπως να υποκαταστήσει τον ρόλο της στον χρηματοοικονομικό τομέα. Πιέζεται όμως από τον γαλλογερμανικό άξονα, που θέλει ένα περισσότερο ελεγχόμενο σύστημα στην κίνηση των κεφαλαίων. Η Ολλανδία αντιμετωπίζει την πίεση, προβάλλοντας τη διάκριση μεταξύ των υγιών και των νοσηρών συστημάτων.
Το δικό τους σύστημα, λένε, είναι το υγιές και οι Βρυξέλλες δεν έχουν λόγο να παρέμβουν· της Μάλτας και της Κύπρου, όμως, είναι τα νοσηρά και πρέπει εκεί να στρέψουν την προσοχή τους οι Βρυξέλλες. Αυτό, που λέτε, είναι το βοδινό (το beef, αν προτιμάτε τον ξενικό όρο) μεταξύ Ολλανδίας και Κύπρου. Το επίμαχο βίντεο, λοιπόν, καταλήγει ο ειδικός, είναι προϊόν της συνεργασίας αυτών των δύο πλευρών.
Πάντως, στο εσωτερικό, το βίντεο δεν έκανε σπουδαία εντύπωση, ούτε ξεσήκωσε σάλο. Δεν αντιλήφθηκα να ζητεί κανείς κάθαρση, έρευνες, παραιτήσεις κ.λπ. Παραιτήθηκε η οικογένεια του προέδρου Χριστοδουλίδη, πρόσωπα της οποίας ήταν τοποθετημένα σε θέσεις – κλειδιά, και παριστάνουν όλοι ότι δεν τρέχει τίποτα. Εξω, βέβαια, το βλέπουν πολύ διαφορετικά. Δεν εκπλήσσονται ακριβώς, αλλά θυμώνουν. Γι’ αυτό και μιλούν…
ΝΙΩΘΕΙ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ
Μόλις την προηγουμένη της συνάντησης του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η Μαρία Καρυστιανού, σε συνέντευξή της έριξε τη βόμβα! Η συνάντηση, είπε, «δεν θα έπρεπε να γίνει», διότι η στάση της Τουρκίας της «δημιουργεί ανησυχία και ανασφάλεια», όπως είπε. Μα κι εσείς το λέτε τελευταία στιγμή; Φυσικά αναστατώθηκαν όλοι, με πρώτο τον Μητσοτάκη – πού να δείτε ο Γεραπετρίτης, που κόντεψε να μείνει ο άνθρωπος.
Την υστάτη ώρα, όμως, τι μπορείς να κάνεις; Σκέφτηκαν μήπως το ματαιώσουν, γιατί καλά τέλος πάντων η ανησυχία, την υπομένεις. Αλλά με ανασφάλεια από πάνω; Είναι απάνθρωπο.
Το στάθμισαν όμως και είδαν ότι το διπλωματικό και πολιτικό κόστος θα ήταν δυσανάλογο, οπότε έσφιξαν την καρδιά πήγαν. Για τον λόγο αυτόν, να ξέρετε, τους βλέπατε στα τηλεοπτικά πλάνα νευρικούς, παρά τα χαμόγελα και τις φιλοφρονήσεις που περίσσεψαν.
Είχαν στον νου τους την κ. Καρυστιανού και την ανασφάλειά της. Οπως είδατε, όλα πήγαν περίφημα. Ηταν μεν μισό το βήμα, όπως επεσήμανε ο τίτλος των «ΝΕΩΝ» την επομένη, αλλά προς τα εμπρός. Αφού λοιπόν τα νησιά είναι όλα στη θέση τους, δεν κλέψανε τα παπούτσια του Μητσοτάκη από το ξενοδοχείο και κανείς δεν έπαθε δηλητηρίαση, ας ενημερώσουν την κ. Καρυστιανού να μην την τρώει η ανασφάλεια…
