Από όλα όσα ειπώθηκαν μετά το διάγγελμα του προέδρου Κυριάκου του Α’ να εκκινήσει τη διαδικασία για την αναθεώρηση του Συντάγματος, προφανέστατα η πιο σοβαρή προσέγγιση ήταν αυτή του Ευάγγελου Βενιζέλου. Από όλη την αντιπολίτευση, δε. Μηδενός (κόμματος) εξαιρουμένου. Διότι ο πολύπειρος πολιτικός, που η απουσία του από τη Βουλή γίνεται καθημερινά και πιο ηχηρή, είπε το αυτονόητο: «Ο σεβασμός του Συντάγματος προηγείται της αναθεώρησής του»!!!
Τουτέστιν, άμα το έχετε σκίσει το Σύνταγμα με αυτά που έχετε διαπράξει όλα αυτά τα χρόνια, το να το αναθεωρήσετε κι από πάνω, μικρή σημασία έχει. Είναι μια πολιτική «παρθενορραφή», η οποία δεν επιφέρει κανένα αποτέλεσμα. Αλλωστε, στην ίδια δήλωση (η οποία σημειωτέον, συντάχθηκε σε χρόνο dt μετά το διάγγελμα Κυριάκου, απόδειξη, μια ακόμη, της οξύνοιας του ανδρός) ο Βενιζέλος σημειώνει ότι «το πρόβλημα της χώρας δεν είναι συνταγματικό, είναι η βαθιά κρίση αξιοπιστίας των θεσμών και η διάρρηξη του κοινωνικού συμβολαίου της Μεταπολίτευσης»!
Με δυο λόγια, την «καθάρισε» την αναθεώρηση Μητσοτάκη, με δυο προτάσεις και 30 λέξεις.
Πες μου τώρα εσύ ό,τι θες. Καταλόγισε στον Βενιζέλο ό,τι σου περνάει από το μυαλό, και έχεις ακούσει να λένε γι’ αυτόν. Ενα δεν μπορείς να παραγνωρίσεις: ότι είναι το καλύτερο μυαλό που έχει περάσει τις τελευταίες αρκετές δεκαετίες από την πολιτική σκηνή της χώρας.
«Διαίρει και βασίλευε»
Πάμε τώρα στα ειδικότερα, τα οποία δεν κατέστη δυνατόν να αναφέρω χθες, λόγω πληθώρας επίκαιρης ύλης, που λέγανε παλιά οι δημοσιογράφοι. Είναι αγαθές οι προθέσεις του προέδρου Κυριάκου του Α’ να αναθεωρήσει το Σύνταγμα; Οχι, βέβαια. Ο δύσκολα υποκρυπτόμενος «ενθουσιασμός» του χθεσινού φιλοκυβερνητικού Τύπου, έντυπου και ηλεκτρονικού, μαζί με διθυραμβικά σχόλια για την τρομερή κίνηση ματ του προέδρου Κυριάκου, που θα φέρει σε απίστευτα δύσκολη θέση το ΠΑΣΟΚ, και την υπόλοιπη αντιπολίτευση, επιβεβαιώνουν απλώς ότι ο άνθρωπος ήθελε να αλλάξει την ατζέντα, και θεώρησε ότι η αναθεώρηση είναι ένα καλό εργαλείο.
Μεταξύ μας, δεν τον αδικώ. Από σήμερα, και πολύ περισσότερο το επόμενο διάστημα από τον Απρίλιο οπότε και θα ξεκινήσει επίσημα η διαδικασία, και αργότερα όσο πάει, το θέμα μας θα είναι λ.χ. η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Να απολύονται, να μην απολύονται. Να απολύονται έπειτα από μια αρνητική αξιολόγηση ή να απολύονται όταν υποπίπτουν σε πειθαρχικό αδίκημα. Να τιμωρούνται όταν δεν εξυπηρετούν σωστά τον πολίτη και τι ποινή πρέπει να είναι αυτή. Χρηματική ή προσωρινή απόλυση. Και ούτω καθεξής.
Ορεξη να ‘χουμε να κουβεντιάζουμε, και να διχαζόμαστε. Στο σπίτι, στο γραφείο, στο καφενείο, στο ρεστοράν. Διότι με το «διαίρει και βασίλευε» έχει κάνει καριέρα κόσμος και κοσμάκης, ο πρόεδρος Κυριάκος δεν θα κάνει;
Πίεση στο ΠΑΣΟΚ
Η δεύτερη επιδίωξη του προέδρου Κυριάκου του Α’ με την αναθεώρηση, είναι το πώς θα στριμώξω κι άλλο στα σκοινιά το ΠΑΣΟΚ. Πώς θα τα καταφέρω να το πατήσω κάτω. Να μην υπάρχει.
Δεν επιδιώκω καμία συναίνεση μαζί του, δεν προϊδεάζω για τις προθέσεις μου, δεν αποκαθιστώ καμία – έστω και υποτυπώδη, υπόγεια – επικοινωνία για να ενημερώσω τι πρόκειται να αναγγείλω, και να βολιδοσκοπήσω αν υπάρχει συναίνεση, και σε ποιο επίπεδο. Οχι. Τίποτε. Καμία επαφή. Δηλώνω ξαφνικά ποιες είναι οι προθέσεις μου, και τους αφήνω να βράσουν στο ζουμί τους. Να σκίζεται ο Ανδρουλάκης με τον Δούκα επί καθημερινής βάσεως για το αν πρέπει το ΠΑΣΟΚ να συναινέσει στην αναθεώρηση του Συντάγματος. Να «ματώνουν» μεταξύ του ναι και του όχι. Κι αν ο Ανδρουλάκης, τον οποίο δεν θέλω ούτε να τον βλέπω, εκτιμήσει ότι «ναι», πρέπει να αναθεωρηθεί το Σύνταγμα, και δεν πρέπει να λέμε συνεχώς «όχι σε όλα», να βγαίνει ο Δούκας και να τον καταγγέλλει ότι προετοιμάζει το έδαφος για μετεκλογική συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία.
Ωραία πράγματα, μέχρι να φτάσει στον πάτο, το καταραμένο. Στο μη περαιτέρω. Να μην μπορεί να σηκώσει κεφάλι.
Μια χαρά τα σκέφτεσαι Κυριάκο μου, όλα. Αλλά με την αυτοδυναμία να φαντάζει όνειρο (απατηλό), να σε δω πού θα στραφείς για κυβέρνηση συνεργασίας, με το ΠΑΣΟΚ διαλυμένο…
(Στην ανάγκη του Βελόπουλου και της Λατινοπούλου θα πέσεις, το βλέπω να ‘ρχεται…)
Καθαρό μίσος
Πάντως, η έχθρα του για τον Νίκο Ανδρουλάκη δεν έχει όρια ρε φίλε. Υπερβαίνει κατά πολύ τη λογική αντιπαράθεση που συνήθως έχουν μεταξύ τους οι πολιτικοί αρχηγοί. Οτι με πολεμάς γιατί είμαι Πρωθυπουργός, και σου ανταποδίδω, όπως μπορώ, τον πόλεμο που μου κάνεις. Οχι! Εδώ μιλάμε για καθαρό, pure, μίσος. Οχι πως και ο άλλος τρέφει καλύτερα συναισθήματα γι’ αυτόν, αλλά τουλάχιστον δημοσίως αποφεύγει συνειδητά να τα εκφράζει. Τα κρατάει για τον εαυτό του, και για τους φίλους του. Ενώ ο Κυριάκος;
Εδωσε τη συνέντευξη (στον ΣΚΑΪ) προχθές, και προκειμένου να ανατρέψει υποτίθεται το δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος» (το οποίο είναι και αυτό που προβάλλει και… προβάρει ήδη), είπε ότι «το δίλημμα είναι Μητσοτάκης ή Ανδρουλάκης ή Κωνσταντοπούλου ή Βελόπουλος, αυτό είναι το δίλημμα, όχι το Μητσοτάκης ή χάος».
Μάλιστα! Για τον Κυριάκο τον Α’, όσο πιθανόν είναι να βρίσκεται απέναντί του διεκδικητής της εξουσίας του ο Ανδρουλάκης, άλλο τόσο – ίδιο! – είναι να βρίσκεται η πρόεδρος… μπλα… μπλα… μπλα… Ζωή ή ο Κυριάκος Βελόπουλος.
Και μετά περιμένει ο άλλος, να δείξει συναινετική διάθεση είτε για την αναθεώρηση του Συντάγματος είτε για μετεκλογική συνεργασία. Οχι στον Μητσοτάκη, μέχρι να δύσει ο ήλιος, θα λέει. Πολύ απλά γιατί είναι αδιαμφισβήτητο πλέον το προσωπικό πρόβλημα που υπάρχει μεταξύ τους. Και δεν είναι ευθύνη του Ανδρουλάκη αυτό, είναι αποκλειστικά δική του…
Ραντεβού στα δικαστήρια
Ο Κυριάκος ο Α’ λοιπόν θεωρεί ότι η πρόεδρος κ.λπ. κ.λπ. Ζωή, μπορεί να είναι αντίπαλός του ως υποψήφια πρωθυπουργός. Και το σημειώνει αυτό, για να απομειώσει τον Ανδρουλάκη και το ΠΑΣΟΚ. Ας δούμε λοιπόν μια παρέμβασή της, το βράδυ της Δευτέρας (στο Kontra), αυτής που θεωρεί ότι μπορεί να είναι απέναντί του:
«Ο σοφός λαός λέει κάτι για τον γάιδαρο αλλά δεν κάνω καμία παρομοίωση για τα ζώα γιατί τα αγαπώ πολύ, προσπαθώ να μην παρομοιάζω τα ζώα με αυτά τα τέρατα. Εσφιξαν τα γάλατα γιατί έφαγε μήνυση, ο ίδιος είχε 3 μήνες περιθώριο για να κάνει μήνυση, γιατί είναι κότα», για να συμπληρώσει αμέσως, «είναι παρομοίωση για ζωάκι και πτηνό και το αποσύρω».
Για ποιον είναι όλα αυτά; Για τον Αδωνη, τον οποίο μήνυσε πρόσφατα, επειδή την είχε αποκαλέσει στη Βουλή «απαίσια γυναίκα». Μεσάνυχτα πήγε στο αστυνομικό τμήμα Εξαρχείων για να υποβάλει τη μήνυση. Τώρα βέβαια θα υποστεί κι εκείνη τα επίχειρα των λόγων της. Ο Αδωνις θα τη μηνύσει, για τα «τέρατα» και για την «κότα». Και όλο αυτό θα εξελιχθεί στις δικαστικές αίθουσες. Ενώ εμείς οι υπόλοιποι θα συζητάμε ότι η αναθεώρηση του Συντάγματος είναι μια πράξη εκσυγχρονισμού της Δημοκρατίας και του πολιτεύματος.
Τέλεια! «Τι του λείπει του ψωριάρη; Σκούφια με μαργαριτάρι»…
