Η ΑΕΚ και ο Ολυμπιακός έφεραν μια ισοπαλία στο μεταξύ τους ντέρμπι και οι δύο ομάδες δεν μπορεί να είναι καθόλου ευχαριστημένες με το αποτέλεσμα. Είναι ενδεικτικό του πόσο μέτρια ήταν η συνολική παρουσία τους κάτι απλό: και οι δύο ομάδες δέχτηκαν γκολ στο διάστημα του παιχνιδιού που έμοιαζαν να μην κινδυνεύουν. Ο Ολυμπιακός δέχεται το γκολ από μια κεφαλιά του Βάργκα έπειτα από την εκτέλεση ενός κόρνερ στο 60’ σε μια στιγμή που ελέγχει πλήρως το παιχνίδι: η άμυνά του κοιμάται βαθιά, ο Τσικίνιο βρίσκεται ανάμεσα σε δύο παίκτες της ΑΕΚ κι αυτοί είναι οι πλέον επικίνδυνοι, δηλαδή ο Γιόβιτς και ο Βάργκα.
Η ΑΕΚ δέχεται την ισοφάριση ένα λεπτό πριν τελειώσει το ματς και ενώ μετά το γκολ που πέτυχε έχει σταθεί για κάνα εικοσάλεπτο αξιοπρεπώς και δεν πιέζεται ιδιαίτερα. Απλά στο μοιραίο για την Ενωση αυτό λεπτό ο Ζέλσον βγαίνει από τα δεξιά και τρεις συμπαίκτες του (ο Ταρέμι, ο Γιαζίτζι και ο Αντρε Λουίς) πατάνε την περιοχή του Στρακόσα: ο Μουκουντί τρέχοντας τσαπατσούλικα αιφνιδιάζεται και βρίσκει τον Λουίς. Σε άλλες εποχές θα περνούσε απαρατήρητη η τρικλοποδιά και γιατί οι παίκτες του Ολυμπιακού που ακολουθούν κάνουν τρία σουτ στην ίδια φάση. Αλλά στον καιρό του VAR οι παραβάσεις εντοπίζονται. Και η ΑΕΚ το ξέρει καλά. Εχει κερδίσει το ίδιο πέναλτι με τον Γιόβιτς στο ματς με την Κηφισιά στις καθυστερήσεις και στις καθυστερήσεις έχει κερδίσει πέναλτι με τον ΠΑΟ και την Κραϊόβα. Δεν απαγορεύεται.
Ορια
Είναι βέβαια σκληρό μια ομάδα να δέχεται γκολ με πέναλτι στις καθυστερήσεις. Είναι όμως τόσο εμφανέστατο αυτό, που όλοι οι πρώην διαιτητές που κάνουν κριτικές στις διαιτητικές αποφάσεις της κάθε αγωνιστικής επισήμαναν ότι είναι σωστό. Καταλαβαίνω βέβαια αυτούς που λένε ότι αυτές οι αποφάσεις στο τέλος μπορεί να σε βγάλουν από τα ρούχα σου κι αυτός είναι ο λόγος που ποτέ σχεδόν δεν τα βάζω με παράγοντες που λειτουργώντας ενστικτωδώς έχουν διαμαρτυρηθεί ξεπερνώντας τα όρια μιας κάποιας ανεκτικότητας: συμβαίνουν. Για αυτό άλλωστε υπάρχουν κώδικες δεοντολογίας, παρατηρητές που σημειώνουν όσα γίνονται και λέγονται και αθλητικοί και άλλοι δικαστές που επεμβαίνουν. Θέλω να πω πως κατανοώ τη συμπεριφορά του προέδρου της ΑΕΚ, Μάριου Ηλιόπουλου, αλλά αν όπως ο Ολυμπιακός καταγγέλλει ξεπέρασε τα όρια, πρέπει να τον καλέσουν για εξηγήσεις. Από τα βίντεο που είδα πάντως έχω να πω πως για να γίνει έστω Θόδωρος Καρυπίδης, χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια ακόμα…
Κρίση
Καταλαβαίνω επίσης και κάτι άλλο: ότι κάθε στιγμή σε ένα ματς δεν είναι ίδια. Η κρίση μιας απόφασης π.χ., λένε κάποιοι, μπορεί να διαφέρει ανάλογα με τη στιγμή του ματς – δεν συμφωνώ αλλά το ακούω. Καταλαβαίνω ότι μέρος της δουλειάς ενός διαιτητή μπορεί να είναι και το να κάνει λίγη πολιτική αποφεύγοντας «βαριά σφυρίγματα» που διαμορφώνουν αποτελέσματα. Αλλά σε αυτό προκύπτουν δύο προβλήματα. Το πρώτο ότι αυτή είναι μια διαιτητική ευαισθησία που ο καθένας ζητά όποτε τον βολεύει: κανείς στην ΑΕΚ δεν θα το έλεγε αυτό όταν ο Γιόβιτς κέρδισε ανάλογο πέναλτι στο ματς με την Κηφισιά στο ίδιο λεπτό. Το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι για να κάνει λίγη πολιτική ένας διαιτητής πρέπει να ξέρει το πρωτάθλημά μας: ίσως μια διαιτητική ομάδα από έλληνες διαιτητές να μην τολμούσε να δώσει αυτό το πέναλτι, όπως συνέβη π.χ. με τον Ευαγγέλου και τους συνεργάτες του στο ματς Ολυμπιακός – Κηφισιά που δίστασαν να δώσουν πέναλτι στον γηπεδούχο τότε Ολυμπιακό στις καθυστερήσεις. Αλλά ο Μάκελι και οι συν αυτώ σιγά μην έκαναν πολιτική. Και για αυτό έρχονται εδώ οι ξένοι: για να μην κάνουν πολιτική. Και αν η ΑΕΚ έχει αντίρρηση και θέλει Ελληνες μπορεί να το πει. Δεν θα είναι η πρώτη φορά. Οταν πρωτοήρθαν ήταν η μόνη ομάδα που δεν τους ήθελε. Τώρα δεν ξέρω τι ακριβώς θέλει. Πέρα από το να κερδίζει βέβαια. Αλλά για να συμβεί αυτό πρέπει απλά να παίζει λίγο καλύτερη μπάλα.
Φτωχή
Ο λόγος που η ΑΕΚ δεν κέρδισε είναι η φτωχή της εμφάνιση – όπως φτωχή ήταν κι αυτή του Ολυμπιακού: οι ομάδες πρέπει να μάθουν να προβληματίζονται πρώτα από όλα για όσα μπορούν οι ίδιες να διορθώσουν κι έπειτα για τα υπόλοιπα. Ο κόουτς Νίκολιτς είχε δύο απλές – όλες κι όλες – ιδέες. Η πρώτη να μείνει πίσω η ΑΕΚ και να περιμένει τον Ολυμπιακό παίζοντας με γεμίσματα στον Ζίνι και στον Γιόβιτς: με αυτό το κόλπο έκανε μια φάση και γλίτωσε το γκολ χάρη στον τερματοφύλακά της. Η δεύτερη να βάλει κάποιους φρέσκους κυνηγούς (Κοϊτά, Βάργκα) για να εκμεταλλευτεί την κούραση του Ολυμπιακού που είχε παίξει την Τετάρτη στο Αμστερνταμ. Αυτό πήγε κάπως καλύτερα γιατί η ΑΕΚ έκανε ένα γκολ και μια ευκαιρία με τον Γιόβιτς. Αλλά με συνολική παραγωγή τρεις φάσεις είναι δύσκολο να κερδίσεις ντέρμπι με τον Ολυμπιακό. Ειδικά αν οι διαιτητές είναι Ολλανδοί και δεν επηρεάζονται από την ατμόσφαιρα. Η ΑΕΚ έχασε μια ευκαιρία να κερδίσει επιτέλους τον Ολυμπιακό, όχι γιατί δέχτηκε το πέναλτι στο τέλος, αλλά γιατί δεν έκανε τίποτα για να διευρύνει το σκορ. Επαιξε λίγο.
Ιδιαίτερα
Οπως λίγο έπαιξε και ο Ολυμπιακός. Ο Ολυμπιακός από την αρχή της σεζόν έχει μία νίκη σε ντέρμπι: σε αυτό με την ΑΕΚ στο Γ. Καραϊσκάκης. Εχει δύο ήττες (μία στο πρωτάθλημα και μία στο Κύπελλο από τον ΠΑΟΚ) και ισοπαλίες με τον ΠΑΟ και χθες με την ΑΕΚ – προσθέτω σε αυτές και την ισοπαλία στο Κλ. Βικελίδης με τον Αρη, που για όλους είναι ντέρμπι, καθώς η έδρα των Κιτρινόμαυρων της Θεσσαλονίκης είναι δύσκολη. Σε όλα αυτά τα ματς ο Ολυμπιακός έχει παίξει για να κερδίσει. Σε κανένα δεν αμύνθηκε μαζικά, σε κανένα δεν υπέφερε. Αλλά γκολ πλέον βάζει πολύ δύσκολα και πρέπει να προβληματιστεί: αν δεν ανεβάσει την παραγωγικότητά του και την εκτελεστική του ικανότητα είναι δύσκολο να πάρει το πρωτάθλημα. Και γιατί έχει δύσκολο πρόγραμμα. Πριν από τα playοffs έχει τα ντέρμπι με τον ΠΑΟ και τον ΠΑΟΚ, και τα δύσκολα ματς στην Τρίπολη (την Τετάρτη), στο Ηράκλειο με τον ΟΦΗ και στη Λιβαδειά με τον Λεβαδειακό. Και με ένα γκολ που βάζει (και δύσκολα…) το πράγμα δεν είναι απλό. Το να λένε π.χ. παίκτες και προπονητές ότι ήταν καλύτεροι από την ΑΕΚ (και να έχουν ισοφαρίσει με πέναλτι στο 99’) δεν τους τιμά ιδιαίτερα…
