Η επίθεση ήταν θέμα χρόνου. Ο συριζαίος πρόεδρος δεν θα μπορούσε να μην πει καθαρά ον κάμερα «η κυρία Καρυστιανού δεν εντάσσεται στη συζήτηση του προοδευτικού χώρου». Το κίνημα που εκείνη ευαγγελίζεται, άλλωστε, κομίζει σκοταδιστικές – όπως φυσικά επισήμανε ο Φάμελλος – απόψεις για τις αμβλώσεις και δεν φείδεται κριτικής στον ΣΥΡΙΖΑ για τις κυβερνητικές του επιδόσεις. Τι κι αν στο σχετικά πρόσφατο παρελθόν πολλοί σύντροφοι είχαν τρέξει να πλαισιώσουν σαν ταμπλό βιβάν τη «μάνα των Τεμπών»; Τώρα, η κομματική πρόταση που αυτή ετοιμάζεται να καταθέσει, ρίχνει κι άλλο τα νούμερα του κόμματός τους. Παρότι, σύμφωνα με την τελευταία μέτρηση της GPO, φαίνεται να έχει μεγαλύτερη διείσδυση στην εκλογική βάση της Νίκης, της Πλεύσης Ελευθερίας, της Ελληνικής Λύσης, της Φωνής Λογικής και τους αναποφάσιστους, υπάρχει ένα 22,1% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ οι οποίοι δηλώνουν ότι είναι «αρκετά πιθανό» να την ψηφίσουν (το ποσοστό όσων απάντησαν «πολύ πιθανό» είναι από τα μικρότερα). Το μέτωπο που άνοιξε η Κουμουνδούρου με το γραφείο στην Καρνεάδου, βέβαια, είναι ένα από τα πολλά στον χώρο της αντιπολίτευσης. Και πιθανότατα δεν θα αποδειχθεί το πιο αιματηρό.
Πρόβλεψη
Υπάρχουν άλλοι περισσότερο έτοιμοι (κι αναμφίβολα καλύτερα εξοπλισμένοι) για να αναμετρηθούν με τη νέα επίδοξη εκπρόσωπο του αντισυστημισμού επειδή εξαιτίας της τρίζει η δική τους θέση στον συγκεκριμένο χώρο. Ωστόσο, η χαρτογράφησή του έχει αξία. Εχει γιατί ακόμη κι αυτό το μικρό πεδίο αντιπαράθεσης σε ένα ολοένα και πιο κατακερματισμένο κομματικό σκηνικό ενισχύει την πρόβλεψη για το αντιπολιτευτικό τοπίο που διακινδυνεύουν σε οφ δε ρέκορντ συζητήσεις επαγγελματίες των γκάλοπ – ορμώμενοι από τα δημοσκοπικά στοιχεία τα οποία συγκεντρώνουν αυτήν την περίοδο.
Σύμφωνα με την ευρέως διαδεδομένη ανάμεσά τους εκτίμηση, θα φτάσουμε στις κάλπες με τέσσερα κόμματα της αντιπολίτευσης που θα κυμαίνονται από 10% μέχρι 13%. Αν η υπόθεσή τους επαληθευθεί, το κυβερνών κόμμα δεν θα έχει ικανό να το απειλήσει αντίπαλο, το εκλογικό σώμα δεν θα έχει βρει εναλλακτική και το γαλάζιο αφήγημα της σταθερότητας θα γίνει και πάλι ευπώλητο, ενόψει μιας δεύτερης εθνικής αναμέτρησης. Κι όχι μόνο. Εφόσον εξελιχθούν έτσι τα εκλογικά πράγματα, θα επιβεβαιωθούν και όσοι υποστηρίζουν πως κανείς δεν γερνάει πιο γρήγορα από τους αυτοσυστηνόμενους ως νεωτεριστές του πολιτεύεσθαι (μαζί με εκείνους που λένε ότι οι Μεσσίες πέθαναν).
