Αυτήν την εβδομάδα επιστρέφει το Τσάμπιονς Λιγκ και από τη διακοπή του άλλαξαν πολλά. Μια σειρά από σημαντικές ομάδες, που θεωρητικά συγκαταλέγονταν στο γκρουπ των (πολύ) λίγων που μπορεί να το κερδίσουν, το έχουν πλέον ως μοναδικό στόχο τους. Η Λίβερπουλ, μετά το τέταρτο σερί ματς χωρίς νίκη στο αγγλικό πρωτάθλημα, και η Τσέλσι (κάτοχος του Conference League και του Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων) το είχαν ως στόχο και πριν απ’ τη διακοπή του καθώς είχαν μείνει μακριά από την κορυφή του πρωταθλήματος: στις δυο μοιάζει πλέον να προστέθηκε και η Μάντσεστερ Σίτι που βλέπει την Αρσεναλ στην Αγγλία να ξεφεύγει.
Μετά την ήττα της στο ντέρμπι από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ η ομάδα του Πεπ Γκουαρντιόλα μάλλον θα ρίξει σε αυτό την προσοχή της. Τα ίδια συμβαίνουν κι αλλού κι όχι μόνο στην Αγγλία. Η αλλαγή προπονητή στη Ρεάλ Μαδρίτης έγινε για να κυνηγήσει η Βασίλισσα το πρωτάθλημα Ισπανίας, αλλά επειδή ύστερα από κάθε αλλαγή προπονητή μια ομάδα έχει στο πρωτάθλημά της απώλειες, βλέπω και αυτή να βλέπει σύντομα το Τσάμπιονς Λιγκ ως μεγάλο αποκλειστικό στόχο της χρονιάς. Αυτός ο στόχος έχει απομείνει και σε ομάδες όπως η Γιουβέντους, η Μπορούσια Ντόρτμουντ, η Ατλέτικο Μαδρίτης, αλλά με αυτές υπάρχουν επιπλέον ζητήματα: θέλω να πω ότι είναι κατανοητό να θέλουν να το κερδίσουν το μεγάλο τρόπαιο, καθώς στο εθνικό τους πρωτάθλημα έχουν μείνει μακριά από την κορυφή, αλλά αμφιβάλλω αν και κατά πόσο μπορούν να το κερδίσουν.
Κρίνεσαι
Από την άλλη φανερά ζούμε καιρούς που η όποια ευρωπαϊκή παρουσία (και με πιθανότητες διάκρισης σε αυτή) δεν σώζει προπονητές. Η Τσέλσι έδιωξε τον κόουτς Εντσο Μαρέσκα παρά την καλή παρουσία της ομάδας στο Τσάμπιονς Λιγκ: στη league phase είναι 12η με πιθανότητες να μπει στην πρώτη οκτάδα. Η Ρεάλ Μαδρίτης απέλυσε τον Τσάμπι Αλόνσο γιατί έχασε τον τελικό του Σούπερ Καπ από την Μπαρτσελόνα. Η περσινή συμμετοχή της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στον τελικό του Γιουρόπα Λιγκ δεν έσωσε τον Αμορίμ. Η Γιουβέντους που στο Τσάμπιονς Λιγκ συμμετέχει, έχει αλλάξει ήδη δυο προπονητές. Δυστυχώς για πολλές από τις περίφημες μεγάλες ομάδες «ευρωπαϊκή διάκριση» σημαίνει να παίζεις στην Ευρώπη τον Απρίλιο. Ενώ στο πρωτάθλημα αγωνίζεσαι κάθε εβδομάδα και κάθε εβδομάδα κρίνεσαι…
Αντίνο
Στην Ελλάδα έχουμε και μεταγραφικό παζάρι. Αυτό ζεστάθηκε με την απόκτηση του αργεντινού εξτρέμ Σαντίνο Αντίνο από τον Παναθηναϊκό που χρυσοπλήρωσε τη Γοδόι Κρουζ: τα ρεπορτάζ αναφέρουν πως για τον παίκτη ξοδεύτηκαν χρήματα ανάλογα με αυτά που έδωσε κάποτε ο ΠΑΟ για να αποκτήσει τον Τζιμπρίλ Σισέ, καθώς πέρα από τα χρήματα που πήρε η ομάδα της Αργεντινής υπήρξε υπέρογκη και η αμοιβή των ατζέντηδων. Τον παίκτη ως γνωστόν προσπάθησε να αποκτήσει ο Ολυμπιακός το περασμένο καλοκαίρι. Εμφανώς αυτοί που δεν κατάφεραν το καλοκαίρι να πείσουν τον Ολυμπιακό να ξοδέψει σχεδόν 15 εκατομμύρια για τον συγκεκριμένο ποδοσφαιριστή (τόσα ζητούσαν τότε η Γοδόι και οι εκπρόσωποί του) κατάφεραν να πείσουν τον Παναθηναϊκό να πληρώσει λιγότερα μεν, πάντα πολλά, για να αποκτήσει τον παίκτη. Ο ΠΑΟ προβάλλει την απόκτηση του παίκτη και ως επικοινωνιακή νίκη: δεν είναι παράξενο καθώς ο Παναθηναϊκός έχει ανάγκη από νίκες ακόμα και επικοινωνιακές. Το θέμα είναι να ξέρει και τι παίκτη απέκτησε.
Ταλαντούχος
Γιατί το λέω; Γιατί η περίπτωση του Αντίνο δεν είναι απλή. Ο Αντίνο αγωνιζόταν στη Γοδόι, μια ομάδα η οποία υποβιβάστηκε. Γκολ και ασίστ πέρυσι είχε λίγα: ελάχιστα. Τι είχε; Καλές στιγμές. Αν παρακολουθήσεις τα highlights της καριέρας του που κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο βλέπεις ωραία πράγματα. Και το νεανικό της ηλικίας επιτρέπει να πιστεύεις ότι ο μικρός θα κάνει πολλά και ωραία στη συνέχεια. Αλλά προσοχή: για την ώρα είναι ένας ταλαντούχος αργεντίνος νεαρός χωρίς παραστάσεις πρωταθλητισμού που έρχεται σε μια ελληνική ομάδα που του χρόνου θα θέλει πάλι να κερδίσει το πρωτάθλημα.
Προσαρμογή
Οι υπερβολές που διακινούνται για τις δυνατότητές του δεν είναι ό,τι καλύτερο. Ακούω π.χ. ότι ο Αντίνο είναι βασικός στην Εθνική Ελπίδων της Αργεντινής. Στο τελευταίο Μουντιάλ U21 που η Αργεντινή πήρε μέρος αγωνίστηκε στον τελικό, πράγμα διόλου παράξενο καθώς οι ομάδες της παράγουν συνεχώς καλούς ποδοσφαιριστές. Ο Αντίνο δεν αγωνίστηκε στον τελικό, αγωνίστηκε ένα λεπτό στον ημιτελικό, αγωνίστηκε μόλις 10 λεπτά στον προημιτελικό και σε ολόκληρο το τουρνουά ξεκίνησε μόνο σε ένα παιχνίδι, στη φάση των ομίλων: βασικό δεν τον λες. Είναι αλήθεια ότι τον ήθελε η Ρίβερ Πλέιτ, αλλά η ιστορική αυτή ομάδα δεν είναι στα καλύτερά της και δεν κάνει καν πρωταθλητισμό. Η Ρίβερ τέτοιους παίκτες ψάχνει: μικρούς που μπορεί να εξελιχθούν. Ο Παναθηναϊκός θέλει να κάνει πρωταθλητισμό. Το αν για αυτό είναι έτοιμος ο Αντίνο δεν το ξέρει κανείς. Πάντως το ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι επόμενοι μήνες για την προσαρμογή του είναι καλό. Τα πιτσιρίκια που έχουν έρθει από τη Λατινική Αμερική πάντα λίγο στην αρχή δυσκολεύονται.
Κηφισιά
Στο μεταξύ είναι φανερό ότι ο ΠΑΟ αποκτώντας τον Ανδρέα Τεττέη και τον Παύλο Παντελίδη από την Κηφισιά απέκτησε δυο πολύ καλούς ποδοσφαιριστές: δεν το λέω με βάση τα όσα κάνουν στον Παναθηναϊκό (έχουν παίξει για την ώρα λίγο) αλλά με βάση το πόσο λείπουν από την Κηφισιά στην οποία αγωνίστηκαν μέχρι πρόσφατα. Με αυτούς η ομάδα του Λέτο δεν έμοιαζε να έχει κανένα επιθετικό πρόβλημα: χωρίς αυτούς δυσκολεύεται πάρα πολύ. Το Σάββατο έχασε στις Σέρρες με 2-1 από τον ουραγό Πανσερραϊκό και μάλιστα ενώ προηγήθηκε στο σκορ. Είχε χάσει στη Λιβαδειά για το Κύπελλο την Τετάρτη από τον Λεβαδειακό και την προηγούμενη αγωνιστική έσωσε στο τέλος τον βαθμό με την ΑΕΛ που όταν συνάντησε την Κηφισιά ήταν προτελευταία και παραλίγο να την κερδίσει. Ολοι πίστευαν ότι ο Τεττέη και ο Παντελίδης θα ήταν δύσκολο να αντικατασταθούν. Κανείς δεν περίμενε ότι θα λείψουν τόσο πολύ.
Εσωστρέφεια
Μετά τη νίκη του Πανσερραϊκού επί της Κηφισιάς (με 2-1), αλλά κυρίως τη νίκη της ΑΕΛ επί του Αρη (με 1-0) υπάρχει πλέον ενδιαφέρον και στην περίφημη ουρά της βαθμολογίας. Το κακό για τον Πανσερραϊκό είναι ότι δύσκολα θα ξαναβρεί ομάδα τόσο μπερδεμένη όσο η Κηφισιά μετά τις πωλήσεις του Τεττέη και του Παντελίδη. Και το κακό για την ΑΕΛ είναι ότι άλλη ομάδα με την εσωστρέφεια του Αρη δεν υπάρχει.
