Στόχος

Τι είναι η Ευρώπη για τον Τραμπ; Μια «παρακμάζουσα» ομάδα εθνών της οποίας ηγούνται «αδύναμοι» που «θέλουν τόσο πολύ να είναι πολιτικώς ορθοί». Γι’ αυτό, όπως είπε επί λέξει – και χωρίς την ντροπή που θα έπρεπε να νιώθει δηλώνοντας ότι σκοπεύει να αναμειχθεί στα εσωτερικά ξένων χωρών –, θα στηρίξει υποψηφίους στη Γηραιά Ηπειρο (αυτούς που ενστερνίζονται τον τραμπισμό, προφανώς). Και για τον ίδιο λόγο, όπως επίσης παραδέχτηκε, έχει ήδη στηρίξει «ανθρώπους που δεν αρέσουν σε πολλούς Ευρωπαίους». «Εχω στηρίξει τον Βίκτορ Ορμπαν», διευκρίνισε παρότι δεν χρειαζόταν.

Ο αμερικανός πρόεδρος, που διατυμπανίζει την επιθυμία του να φτιάξει την ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή της αρεσκείας του, φαίνεται πως κατά τη γνώμη των πολιτών στην ανατολική πλευρά του Ατλαντικού έχει σε κάποιο βαθμό πετύχει αυτόν τον στόχο. Σύμφωνα με διαδικτυακό γκάλοπ που έκανε το Politico με τη λονδρέζικη εταιρεία δημοσκοπήσεων Public First, σε δείγμα 10.510 ατόμων από ΗΠΑ, Καναδά, Γαλλία, Γερμανία και Ηνωμένο Βασίλειο, αρκετοί Ευρωπαίοι δεν είναι ικανοποιημένοι από τον τρόπο που αντιδρούν σε κάθε απρόβλεπτη ή προβλέψιμη κίνησή του οι Βρυξέλλες. Για το 47% των γάλλων συμμετεχόντων, φέρ’ ειπείν, η ΕΕ έχει κάνει «κακή και πολύ κακή δουλειά» στον χειρισμό του πλανητάρχη. Το ποσοστό των Γερμανών που υποστηρίζουν το ίδιο είναι 43%.

Συμπέρασμα

Πάνω απ’ τους μισούς Βρετανούς και Γερμανούς – 54% και 53% αντίστοιχα – θεωρούν πως το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών ήταν πιο σημαντικό για τη χώρα τους από εκείνο της δικής τους εθνικής κάλπης. Στη Γαλλία το πιστεύει το 43%. Το 74% των Γερμανών λέει ότι ο Τραμπ είναι πιο «ισχυρός και αποφασιστικός» από τον καγκελάριό τους. Στη Γαλλία νιώθει κάτι ανάλογο, όταν τον συγκρίνει με τον ένοικο του Ελιζέ, το 73%, ενώ στη Μεγάλη Βρετανία το 69%. Βέβαια, οι ερευνητές επισημαίνουν πως η δύναμη και η αποφασιστικότητα δεν είναι τα δύο πιο επιθυμητά χαρακτηριστικά για τους ψηφοφόρους που πήραν μέρος στην έρευνα. Παντού, ακόμη και στην Αμερική, είναι η ειλικρίνεια και η διαφάνεια. Ενα εύρημά της, πάντως, είναι αντιφατικό: η κοινή γνώμη προτιμά η ευρωπαϊκή ηγεσία να ορθώσει ανάστημα στον Τραμπ αντί να τα πηγαίνει καλά μαζί του, αλλά όταν τα μέλη της ερωτώνται για τη στρατηγική των ηγετών της χώρας τους συγκεκριμένα, τάσσονται υπέρ της συνεργασίας με το Οβάλ Γραφείο, όχι της αμφισβήτησης του νυν κατόχου του. Μέσα απ’ αυτή την παραδοξότητα, όμως, βγαίνει ένα λογικό συμπέρασμα: μόνο μια ενωμένη Ευρώπη μπορεί να απαντήσει στην τραμπική επέλαση όπως θέλουν οι πολίτες της προτού ζυγίσουν τον φόβο των αμερικανικών αντιποίνων.