Γκουαρντιόλα

Οι άνθρωποι του αθλητισμού πρέπει να έχουν λόγο για την πολιτική; Το ερώτημα θα μπορούσαν να αντιστρέψουν οι άνθρωποι του αθλητισμού: πρέπει οι πολιτικοί να έχουν λόγο στα όσα συμβαίνουν στα γήπεδα;

Ο Πεπ Γκουαρντιόλα ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ και δεν έχασε την ευκαιρία να εκφωνήσει λόγο γεμάτο πολιτικά μηνύματα προς πάσα κατεύθυνση, ενώ στο στόχαστρό του βρισκόταν η πολιτική του Ισραήλ στη Γάζα.

Οποτε συνέβη αθλητική παρέμβαση στα χωράφια της πολιτικής είχαμε έντονες αντιδράσεις. Το ίδιο θα συμβεί και τώρα. Το ίδιο συνέβη όταν ο Κιλιάν Εμπαπέ και αρκετοί συμπαίκτες του στην Εθνική Γαλλίας με ρίζες μεταναστών ύψωσαν ανάστημα κατά της Ακροδεξιάς στη Γαλλία.

Το ίδιο συνέβη όταν η Ουκρανή Ολγα Χάρλαν πρόταξε το σπαθί της στη ρωσίδα αντίπαλό της Αννα Σμιρνόβα αντί να της δώσει το χέρι της.

Το ίδιο συνέβη όταν ο Νόβακ Τζόκοβιτς έγραψε στην τηλεοπτική κάμερα που κάλυπτε το Ρολάν Γκαρός «το Κόσοβο είναι η καρδιά της Σερβίας. Σταματήστε τη βία».

Το ίδιο συνέβη όταν γονάτιζαν οι παίκτες στους ποδοσφαιρικούς αγώνες στηρίζοντας το κίνημα Black Lives Matter. Οπως και στο NBA, στο NFL με τον Κόλιν Κάπερνικ τον οποίον εξαφάνισαν από το άθλημα αλλά όχι ως ίνδαλμα των απανταχού επαναστατημένων κατά των ρατσιστικών συμπεριφορών.

Ο Πεπ Γκουαρντιόλα δεν είπε κάτι ξεχωριστό. Είπε το αυτονόητο. Περιέγραψε την ιστορία ενός μικρού πουλιού που προσπαθούσε με τις μικρές του δυνάμεις να κατασβήσει τη φωτιά στο δάσος. Ηξερε πως δεν θα τα κατάφερνε αλλά έκανε το χρέος του απέναντι στον εαυτό του. Δεν ήθελε να παραμένει αδρανής, απαθής.

Ο αθλητισμός κρύβει τεράστια δύναμη μέσα του την οποία προσπαθεί να χειραγωγήσει η πολιτική μέσω τιμωριών και αποκλεισμών που έχει εφεύρει για να έχει το κεφάλι της ήσυχο. Το No Politica που προωθεί το Ολυμπιακό Κίνημα είναι ο κόσμος της δυστοπίας στον οποίον θέλει να κρατήσει δέσμιους τους αθλητές.

Η δόξα που έχουν κατακτήσει ο Πεπ Γκουαρντιόλα, ο Νόβακ Τζόκοβιτς, ο ΛεΜπρόν Τζέιμς, τους επιτρέπει να εκφράζουν άφοβα απόψεις και θέσεις, έστω και μέσω ιστοριών που θυμίζουν Αίσωπο, χωρίς να φοβούνται κυρώσεις και αφορισμούς. Είναι κι αυτό μια κατάκτηση στον πόλεμο με την πολιτική.