3.800 χιλιόμετρα για τη μαμά του

Ενας υπεραθλητής αντοχής έγραψε ιστορία διασχίζοντας τρέχοντας ολόκληρη την Αυστραλία, καταρρίπτοντας το παγκόσμιο ρεκόρ – ένας άθλος που ολοκληρώθηκε ύστερα από περισσότερο από έναν μήνα αδιάκοπης προσπάθειας. Κινητήρια δύναμη πίσω από αυτή την τιτάνια διαδρομή υπήρξε η προσωπική του απώλεια: ο Βρετανός Ουίλιαμ Γκουτζ αφιέρωσε την πορεία του στη μητέρα του, που έφυγε από τη ζωή νικημένη από τον καρκίνο. Στο πλευρό του, κάθε μέρα, ήταν ο πατέρας του.

Ο 31χρονος αθλητής πέρασε τη γραμμή τερματισμού στο Σίδνεϊ λίγο μετά τις 4 το απόγευμα της Δευτέρας, 19 Μαΐου, ολοκληρώνοντας 35 ημέρες καθημερινού τρεξίματος – μια επίδοση τέσσερις ημέρες ταχύτερη από το προηγούμενο ρεκόρ των 39 ημερών που είχε πετύχει ο Κρις Τέρνμπουλ το 2023.

Αφετηρία του ήταν το Περθ, απ’ όπου ξεκίνησε στις 15 Απριλίου. Από τότε, διήνυε κατά μέσο όρο πάνω από 100 χιλιόμετρα την ημέρα – δηλαδή δυόμισι μαραθώνιους την ημέρα – με ρυθμό περίπου 7½ λεπτών ανά χιλιόμετρο. Η απόσταση που κάλυψε έφτασε τα 3.800 χιλιόμετρα.

Λίγο πριν τερματίσει, ανήρτησε ένα live βίντεο στα κοινωνικά δίκτυα, λέγοντας απλά: «Κάνω ένα τρεξιματάκι στο Σεντένιαλ Παρκ». Ετσι, καθώς πλησίαζε στη γραμμή τερματισμού, εκατοντάδες δρομείς τον εντόπισαν και τον πλαισίωσαν για τα τελευταία 5 ή 10 χιλιόμετρα.

«Ηταν, προφανώς, ένα ταξίδι μοναδικό. Ξεκινούσαμε πριν ανατείλει ο ήλιος και τελειώναμε όταν είχε πλέον δύσει», λέει. Στην πορεία του διέσχισε το αυστραλιανό τοπίο βλέποντας σχεδόν κάθε ζωντανό σύμβολο της χώρας – εκτός από καρχαρίες και κροκόδειλους. Καθώς περνούσε τη γραμμή του τερματισμού, του δόθηκε μια ανθοδέσμη. Την πήγε κατευθείαν στην ακροθαλασσιά, την ακούμπησε στο νερό και την αφιέρωσε στη μνήμη της μητέρας του, Αμάντα, η οποία έφυγε από τη ζωή το 2018. «Ηταν ο πιο ξεχωριστός άνθρωπος στη ζωή μου… έφυγε πριν από επτάμισι χρόνια, νικημένη από τον καρκίνο», είπε συγκινημένος.

Ο Γκουτζ δεν έτρεχε μόνο για να τιμήσει τη μνήμη της μητέρας του – είχε και έναν ακόμη στόχο: να συγκεντρώσει χρήματα για το Cancer Council της Αυστραλίας. Οπως είπε, χρησιμοποίησε τη θλίψη του και τη δύναμη που έδειξε εκείνη στην ασθένειά της για να δώσει νόημα στη δική του πρόκληση. «Θα ήταν περήφανη για ό,τι έχω κάνει. Αν και, μάλλον, θα ανησυχούσε κιόλας», πρόσθεσε με ένα χαμόγελο.

Η σωματική και ψυχική πρόκληση ήταν τεράστια. «Οι πρώτες εννέα μέρες ήταν οι δυσκολότερες – το σώμα μου προσπαθούσε να προσαρμοστεί σε κάτι σχεδόν αφύσικο», είχε δηλώσει. «Δεν κοιμόμουν το βράδυ, είχα βαθιές μυοσκελετικές ενοχλήσεις – στους καμπτήρες του ισχίου, στα οστά… Ψυχικά, ήμουν συνεχώς σε εγρήγορση, είχα παραισθήσεις. Δεν είναι και το πιο διασκεδαστικό».

Το κορμί του υπέστη πολλές κακουχίες: του έπεσαν νύχια από τα πόδια, ενώ ένα δάχτυλο – όπως ο ίδιος είπε – «σαπίζει εδώ και μία εβδομάδα». Παρ’ όλ’ αυτά, σχολίασε με ανακούφιση: «Τα γόνατα, πάντως, είναι καλά. Πολύ σταθερά». Κατά τη διάρκεια της διαδρομής του, γιόρτασε και τα γενέθλιά του, κάπου στη μέση του πουθενά, στο οροπέδιο Νούλαρμπορ. Ο Γκουτζ είναι επίσης ο ταχύτερος βρετανός δρομέας που έχει διασχίσει τις Ηνωμένες Πολιτείες τρέχοντας – ένα ακόμη παράσημο στην πορεία ενός ανθρώπου που επιλέγει να αντιμετωπίζει τον πόνο, όχι με υποχώρηση, αλλά με κίνηση.