Η αγαπημένη τους απατεώνισσα

Η καταδίκη της Μαρίν Λεπέν από το δικαστήριο δεν ήταν έκπληξη. Ηταν αναμενόμενη εξέλιξη. Η γαλλίδα πολιτικός πιάστηκε από τις ευρωπαϊκές Αρχές να κλέβει χρήματα των ευρωπαίων φορολογουμένων (7 εκατομμύρια ευρώ). Αυτά, ενώ διατέθηκαν για τις δραστηριότητες της ομάδας της στο Ευρωκοινοβούλιο (όπου συνήθως οι βουλευτές της κατηγορούσαν την Ευρώπη!), διοχετεύονταν στο κόμμα για την προεκλογική εκστρατεία στη Γαλλία. Ηταν επόμενο, από τη στιγμή που υπήρχαν συγκεκριμένα στοιχεία, το δικαστήριο να την καταδικάσει. Και, με βάση τον νόμο που ισχύει στη Γαλλία για την τιμωρία πολιτικών που κρίνονται ένοχοι για διασπάθιση δημόσιου χρήματος, ήταν λογικό να της αφαιρεθεί και η δυνατότητα να διεκδικήσει δημόσιο αξίωμα (και μάλιστα την Προεδρία της Δημοκρατίας).

Αυτό που είναι πολύ ενδιαφέρον να μελετήσουμε είναι η αντίδραση της Διεθνούς Συμμαχίας των Λαϊκιστών και η διαστρέβλωση της πραγματικότητας που με τη γνωστή τους άνεση επιχειρούν.

Εσπευσαν να παρουσιάσουν τη Λεπέν ως θύμα πολιτικής δίωξης όλοι αυτοί που μας κουνάνε τη σημαία του πολέμου κατά της εγκληματικότητας και της διαφθοράς! Οι μετανάστες είναι «εγκληματίες» που πρέπει να απελαύνονται χωρίς πολλά πολλά κατά τον Ιλον Μασκ. Σκεφτείτε να έχουν κλέψει και κανένα πορτοφόλι τι τους περιμένει! Η κυρία που έκλεψε 7 εκατομμύρια ευρώ είναι «θύμα διωγμού»! Ολοι αυτοί οι θρασείς τύποι που κατηγορούν τις κυβερνήσεις για διαφθορά και ζητούν ψήφο ως τιμωροί του «συστήματος» ξαφνικά δεν βλέπουν πρόβλημα στη διασπάθιση των χρημάτων των φορολογουμένων. Είναι η πολιτική αντιπαλότητα που καταδικάζει την αγαπημένη τους απατεώνισσα!

Και έχουμε και τον εκπρόσωπο του Κρεμλίνου που κατηγόρησε την Ευρωπαϊκή Ενωση για αντιδημοκρατική συμπεριφορά. Μάλιστα. Να δούμε οι Ευρωπαίοι πώς προστατεύονται τα δικαιώματα των πολιτικών αντιπάλων του καθεστώτος στη Μόσχα και να παραδειγματιστούμε για να μη μας μαλώνουν…

Ειδικά μετά την εκλογή του Τραμπ η Διεθνής του απολυταρχισμού επιχειρεί να διαστρεβλώσει τις βασικές έννοιες της δημοκρατίας. Η προστασία των δικαιωμάτων των μειονοτήτων ονομάζεται «woke υπερβολή». Η ελευθερία του λόγου «επίθεση κατά της κοινής λογικής». Η εφαρμογή του νόμου «πολιτική δίωξη».

Η σύγχυση που έχει δημιουργηθεί στο περιβάλλον του δημόσιου λόγου σε όλον τον κόσμο επιτρέπει να εκφράζονται και να ακούγονται αυτού του τύπου οι απόψεις και να μην εξοργιζόμαστε. Κάποια στιγμή όλα τα συνηθίζεις μέσα στον πολτό. Στην Ελλάδα πριν από μερικά χρόνια πολλοί συμφωνούσαν ότι «η χούντα δεν τελείωσε το ’74». Ανθρωποι που δεν είχαν καμία μνήμη από την καταπίεση, την απαγόρευση κάθε διαφορετικής άποψης, τις φυλακίσεις και το κλίμα τρόμου πίστευαν ότι επειδή έβλεπαν αστυνομικούς να προστατεύουν τη Βουλή, ζούσαν σε ανελεύθερο καθεστώς! Το οποίο σε κλίμα απόλυτης ελευθερίας έβριζαν χωρίς φυσικά καμία συνέπεια! Αλλά κατά τα άλλα ζούσαν σε χούντα…

Αν αυτά ήταν τα πρώτα δείγματα της ασυναρτησίας, της ισοπέδωσης και σχετικοποίησης των πάντων, σήμερα πλησιάζουμε πια στο απόλυτο χάος. Στη Γαλλία ευτυχώς υπάρχουν δικαστές. Αλλά ο ελεύθερος κόσμος χρειάζεται και πιο ενημερωμένους πολίτες και πιο αποφασισμένους να προστατεύσουν τη δημοκρατία πολιτικούς.

Ο Χάρης Γούλιος είναι επικοινωνιολόγος, διευθυντής μάρκετινγκ του MEGA