Οι πρίγκιπες της Πύλου

Πόσες φορές πρέπει να επισκεφτείς μια έκθεση για να πεις πως πήρες μια μικρή μυρουδιά; Συνήθως με κατατρύχει το αίσθημα ότι είμαι κατώτερη των περιστάσεων και αστοιχείωτη αποπάνω, με την υπόσχεση ότι θα επιστρέψω το δίχως άλλο, πράγμα που δεν συμβαίνει σχεδόν ποτέ. Δεν ισχυρίζομαι ότι πήγα στην Καλαμάτα  καρφωτή για να δω την έκθεση «Πρίγκιπες της Πύλου» με τους μυκηναϊκούς θησαυρούς που έβγαλαν πρόσφατα από την περιοχή αρχαιολόγοι της Εφορείας Αρχαιοτήτων Μεσσηνίας και καθηγητές από το Πανεπιστήμιο του Σινσινάτι της Αμερικής. Θα μπορούσα άνετα να χάσω όλο αυτό το θαύμα που εκτίθεται για πρώτη φορά αν δεν ήταν οι ίδιοι οι Καλαματιανοί – αυτοί που συναναστρέφομαι τουλάχιστον – οι οποίοι είχαν επισκεφτεί την έκθεση αλλά προγραμμάτιζαν να την επισκεφτούν ξανά και ξανά, όσες φορές χωράνε μέσα σε ένα συνηθισμένο εορταστικό τριήμερο.

Δεν συμβαίνει συχνά σε μια επαρχιακή πόλη να γίνεται κεντρικό θέμα συζήτησης ένα τέτοιο γεγονός κι αυτό ήταν το πρώτο που με συνεπήρε και με έκανε να χαίρομαι πολλή ώρα πριν να μπω σ΄αυτό το μπιζουδάκι που σήμερα είναι μουσείο αλλά όταν ήμουν παιδί ήταν η σκεπαστή λαχαναγορά της πόλης με παρκαρισμένες απέξω σούστες με γαϊδουράκια που φορούσαν πλατύγυρες ψάθες με δυο τρύπες στα πλάγια για να βγαίνουν οι χνουδωτές αφτάρες τους. Διασταυρούμενες συγκινήσεις με χτύπησαν αλύπητα, ιστορίες για τον Εγλιανό και για τη σκαλιστή μπανιέρα του Νέστορα που όλα τα παιδάκια οφείλαμε να την έχουμε δει στον χώρο της ανασκαφής. Συναισθήματα, εξιδανικεύσεις και λογής αρχαία σκάμματα είχαν αρχίσει να μου πετάνε τη σκόνη τους, σίγουρα θα μου χρειαστεί μια δεύτερη επίσκεψη προτού η έκθεση πετάξει για το Μουσείο Γκετύ και κατόπιν επιστρέψει για μόνιμη εγκατάσταση στο καινούργιο μουσείο της Χώρας Μεσσηνίας.

Δεν θα σας περιγράψω τα κτερίσματα από τον τάφο του «Γρύπα Πολεμιστή», τα χρυσά κοσμήματα και τα κύπελλα, το κράνος από επάλληλα ελεφαντόδοντα, ούτε την εκπληκτική ξενάγηση από την αρχαιολόγο με το ελαφρύ σλάβικο αξάν που έδινε αχλή παγκοσμιότητας στον χώρο. Εχω ήδη αρχίσει να οργανώνω τις επόμενες επισκέψεις μου. Οχι επιτόπου. Από εδώ, από το σπίτι μου.