Ολη μου η ζωή είναι Ολυμπιακοί

Εκείνες τις μέρες του Απρίλη του 2010 η Βαρκελώνη μύριζε άνοιξη. Ελαμπαν τα κτίρια του Αντόνι Γκαουντί, στολίδια της πόλης και του κόσμου. Ο Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ, από τους ιστορικούς προέδρους της ΔΟΕ και με θητεία από το 1980, στους ταραγμένους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας, ως και το 2001, έτρεχε πια τα 90 του χρόνια. Εβλεπε στην τηλεόραση ένα ντοκιμαντέρ για τον Πιερ ντε Κουμπερτέν, όταν τον επισκέφτηκε ο γιος του, επίσης Χουάν Αντόνιο.

«Πώς είσαι;», ρώτησε ο πολυσπουδαγμένος γιος, και η απάντηση του πατέρα δεν τον ξάφνιασε καθόλου.

«Κάνω κουράγιο να προλάβω τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου σε δύο χρόνια. Μάλλον θα είναι οι τελευταίοι μου. Φαντάσου ότι έχω γεννηθεί πριν από τους Ολυμπιακούς του 1920 στην Αμβέρσα. Και θυμάμαι τα πάντα από τους Ολυμπιακούς του 1932 στο Λος Αντζελες. Ολη μου η ζωή είναι Ολυμπιακοί κι έτσι λογαριάζω τα χρόνια. Εσύ γεννήθηκες έναν χρόνο πριν από τους Ολυμπιακούς της Ρώμης το 1960. Και είδες τα πρώτα σου αγωνίσματα στους Ολυμπιακούς του Μεξικού το 1968. Είχες ενθουσιαστεί. Οταν ο Μπίμον έκανε το τρομερό 8,90 στο μήκος, κόντεψες να σπάσεις το κρεβάτι από τα χοροπηδητά! Το ίδιο κι όταν εκείνος ο Ντικ Φόσμπερι πήδηξε άλμα εις ύψος με την πλάτη, για πρώτη φορά στην Ιστορία…».

Δεν μπόρεσε να μιλήσει άλλο. Τον πήρε ο ύπνος. Αλλά την επόμενη ημέρα, που είχε πάλι διαύγεια, χαμογέλασε στον γιο του και του ζήτησε να πλησιάσει.

«Γιε μου, να αφιερώσεις κι εσύ τη ζωή σου στους Ολυμπιακούς. Είναι ό,τι πιο σημαντικό και μεγάλο για κάθε άνθρωπο. Με πιστεύεις; Αλλωστε σου έχω περάσει το μικρόβιο από τα μικρά σου χρόνια».

Δεν πρόλαβε να του πει περισσότερα. Στις 21 Απριλίου έφυγε για να συναντήσει τον Δημήτρη Βικέλα, τον Πιερ ντε Κουμπερτέν, τον προκάτοχό του στην προεδρία της ΔΟΕ λόρδο Κιλάνιν.

Ο άνθρωπος που ανακοίνωσε στις 5 Σεπτεμβρίου 1997 ότι η Αθήνα θα διοργανώσει τους Ολυμπιακούς του 2004 φέρνοντας δάκρυα χαράς στους Ελληνες, με μέλη της ελληνικής αποστολής τον δήμαρχο Αθηναίων Δημήτρη Αβραμόπουλο, τον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Παπανδρέου, τον υφυπουργό Αθλητισμού Ανδρέα Φούρα και την πρόεδρο της Επιτροπής Διεκδίκησης Γιάννα Αγγελοπούλου, δεν ήταν εδώ για να ζήσει κάτι μοναδικό: την ανάδειξη ως προέδρου της ΔΟΕ της Κίρστι Κόβεντρι, πρώτης και μοναδικής γυναίκας που καταφέρνει κάτι τέτοιο στα εκατόν τριάντα χρόνια της Επιτροπής. Είναι επίσης η πρώτη φορά που ο πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής δεν προέρχεται από την Ευρώπη ή τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Και το σχεδόν απίστευτο; Η 41χρονη ολυμπιονίκης της κολύμβησης από τη Ζιμπάμπουε συγκέντρωσε 49 ψήφους από τα 97 μέλη της ΔΟΕ που συμμετείχαν, έναντι 28 του Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ τζούνιορ και μόλις οκτώ του προέδρου της World Athletics Σεμπάστιαν Κόε, που θεωρείτο από τα μεγάλα φαβορί της κούρσας!

Είναι βέβαιο ότι ο ιστορικός πρόεδρος της ΔΟΕ, ο Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ, θα έπαιρνε αγκαλιά τη γοργόνα της κολύμβησης για να τη συγχαρεί για το τεράστιο επίτευγμά της! Κι ας «έχασε» ο γιος του, που θα ήθελε πολύ να τον δει σ’ αυτή την απείρως τιμητική θέση.

Είναι επίσης βέβαιο ότι ο θείος Χουάν Αντόνιο θα δάκρυζε ακούγοντας τον λόγο της Κόβεντρι.

«Το νεαρό κορίτσι που ξεκίνησε για πρώτη φορά να κολυμπά στη Ζιμπάμπουε πριν από τόσα χρόνια δεν θα μπορούσε ποτέ να ονειρευτεί αυτή τη στιγμή. Είμαι ιδιαίτερα περήφανη που είμαι η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της ΔΟΕ και επίσης η πρώτη από την Αφρική. Ελπίζω ότι αυτή η ψηφοφορία θα αποτελέσει έμπνευση για πολλούς ανθρώπους. Οι γυάλινες οροφές έχουν σπάσει σήμερα και έχω πλήρη επίγνωση των ευθυνών μου ως πρότυπο».

Δεν χρειάστηκε καν δεύτερος γύρος, αφού η Κόβεντρι συγκέντρωσε την πλειοψηφία έναντι των αντιπάλων της από τον πρώτο γύρο!

Ναι, ήταν η εκλεκτή του απερχόμενου προέδρου, του Τόμας Μπαχ. Αλλά αν δει κανείς τα κατορθώματά της στη διάρκεια της αθλητικής της καριέρας, θα αναγκαστεί να σιωπήσει! Με συμμετοχή σε πέντε Ολυμπιακούς Αγώνες – 2000 Σίδνεϊ, 2004 Αθήνα, 2008 Πεκίνο, 2012 Λονδίνο, 2016 Ρίο ντε Ζανέιρο – και με επτά ολυμπιακά μετάλλια, μόνο… ουρανοκατέβατη δεν είναι!

Τη νύχτα της Πέμπτης και μετά την ψηφοφορία, η Κόβεντρι βγήκε στο μπαλκόνι του ξενοδοχείου και κοίταξε τον έναστρο ουρανό της Μεσσηνίας. Της ήρθαν δάκρυα στα μάτια! Στην Αθήνα το 2004 κέρδισε το πρώτο της χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς, στην Ελλάδα πάλι είχε την ύψιστη τιμή να εκλεγεί ως πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.

Αυτή η εξαιρετική Αφρικανή, υπουργός Αθλητισμού, Τεχνών και Αναψυχής της Ζιμπάμπουε από το 2018, ξέρει πού… κολυμπάει και πού πατάει. Και ήταν ξεκάθαρη στα λόγια της πριν από την ψηφοφορία.

«Οι γυναίκες ηγέτες φέρνουν διαφορετικές δεξιότητες και μαθήματα στο τραπέζι, αλλά δεν θέλω αυτό να είναι το μόνο που βλέπουν οι άνθρωποι. Θέλω να είμαι ο καλύτερος άνθρωπος που θα οδηγήσει τον οργανισμό μας, όχι απλώς μια επιλογή λόγω φύλου».

Ναι, θα ήταν υπερήφανος ο Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ για το κορίτσι που δημιούργησε ολομόναχο έναν μύθο. Και είναι επίσης σίγουρο ότι θα έλεγε στον γιο του να σταθεί στο πλάι της με όλες του τις δυνάμεις.

Mama Africa, thank you!