Οι Θρακιώτες των ανοιχτών {CR}οριζόντων είναι με την Μπερρήν

Η Μπερρήν Ντελί-Ιμπραήμ είναι μια ελληνίδα πολίτις 36 ετών από την Ξάνθη. Εχει σπουδάσει Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων και στην ΑΣΟΕ. Διατηρεί γραφεία Economist – Accountant στην Ξάνθη και στο Κολωνάκι της Αθήνας, μεταξύ των οποίων μοιράζει την επαγγελματική της δραστηριότητα. Ηταν υποψήφια βουλευτής Ξάνθης με το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες εκλογές. Η Μπερρήν βρέθηκε στο πάνελ των ομιλητών στην πρόσφατη συνδιάσκεψη του ΠΑΣΟΚ στην Κομοτηνή με θέμα την ανάπτυξη της Θράκης. Εκλεισε την παρουσίασή της με αυτά τα λόγια: «Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, χρειαζόμαστε ανθρώπους που δεν φοβούνται να σκεφτούν διαφορετικά, να συνεργαστούν, να καινοτομήσουν. Ανθρώπους που δεν περιμένουν τις συνθήκες να αλλάξουν από μόνες τους, αλλά κάνουν οι ίδιοι την αλλαγή».

Πρόσφατα ο βουλευτής Εβρου της Ελληνικής Λύσης, Πάρης Παπαδάκης, ανακοίνωσε ότι το κόμμα του κατέθεσε πρόταση νόμου με αντικείμενο την ανάσχεση της αγοράς ακινήτων από Τούρκους στον Εβρο για λόγους εθνικής ασφάλειας. Διαμαρτυρήθηκε μάλιστα διότι ο περιφερειάρχης και οι δήμαρχοι του Εβρου δεν εκδίδουν ψηφίσματα των συλλογικών τους οργάνων για τον κίνδυνο «αφελληνοποίησης» της Θράκης, ώστε να πιεστεί η κυβέρνηση να φέρει το ζήτημα στην ολομέλεια της Βουλής. Δυστυχώς στο ίδιο κλίμα έκαναν δηλώσεις και οι δήμαρχοι της Αλεξανδρούπολης, του μεγάλου σταθμού της πανάρχαιας Via Egnatia, και του ιστορικού Διδυμότειχου, της παλαιάς πρωτεύουσας δύο αυτοκρατοριών. Δύο δήμαρχοι που δεν εμπνέονται από την υπερτοπική και πολυπολιτισμική ιστορία των πόλεών τους.

Επαγγελματίες της αγοράς ακινήτων με διαβεβαίωσαν ότι είναι πολύ περιορισμένες οι μεταβιβάσεις παλιών εγκαταλελειμμένων σπιτιών στον Βόρειο Εβρο. Οι αγοραστές είναι ντόπιοι μουσουλμάνοι και τούρκοι Ανατολικοθρακιώτες της Διασποράς με ευρωπαϊκά διαβατήρια. Διότι μόνο πολίτες της ΕΕ έχουν δικαίωμα αγοράς ακινήτων στον Εβρο. Οι Βούλγαροι επενδύουν νομιμότατα, κατά προτίμηση στις παραλίες της Θράκης. Και καλά κάνουν. Business as usual, που λένε. Επομένως, ούτε η σύνθεση του πληθυσμού θα αλλάξει ούτε θα επέλθει ο «αφελληνισμός».

Το θέμα απασχόλησε και πολλά μέσα ενημέρωσης, προσθέτοντας ότι στην Αλεξανδρούπολη κυκλοφορούν περισσότερα αυτοκίνητα με τουρκικές και βουλγαρικές πινακίδες παρά ελληνικές. Αλλη μια απόδειξη για τον «αφελληνισμό» του Εβρου. Αν μάλιστα προσθέσουμε το γεγονός ότι έχουν καταλάβει όλα τα ξενοδοχεία, τα Αrbnb, τις ψαροταβέρνες με τα ψάρια τους, τα σουπερμάρκετ, τα καταστήματα μόδας και υψηλής τεχνολογίας και τις παραλίες, τότε ο «αφελληνισμός» γίνεται ολοκληρωτικός. Δυστυχώς συχνά τα ΜΜΕ πανελλήνιας εμβέλειας βλέπουν» τη Θράκη σαν μια εξωτική περιοχή όπου συμβαίνουν διάφορα περίεργα πράγματα. Υπάρχουν τζαμιά με μιναρέδες, μουσουλμάνες με μαντίλες, μεγάλες γιορτές που τις λένε Μπαϊράμ και Ραμαζάν, νηστεύουν με το Ιφτάρ, έχουν μουφτήδες «νόμιμους» και «παράνομους», καταστήματα με τουρκικά ονόματα, εφημερίδες στην τουρκική, τουρκικό προξενείο. Δεν βλέπουν όμως το δημογραφικό πρόβλημα που μαστίζει τον Εβρο. Μία γέννηση αντιστοιχεί σε 18,5 θανάτους στο Τρίγωνο, μια ευλογημένη περιοχή μεταξύ των ποταμών Αρδα και Εβρο, ανάμεσα σε Βουλγαρία και Τουρκία, με στρατηγική θέση, λίγα χιλιόμετρα από την Αδριανούπολη και τη Φιλιππούπολη, με τα μεγάλα πανεπιστήμιά τους, με άφθονα νερά, γόνιμα εδάφη και με ένα αναξιοποίητο κοίτασμα ζεόλιθου 100 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων, με δεκάδες βιομηχανικές εφαρμογές, που θα μπορούσαν να δώσουν δουλειά σε εκατοντάδες κατοίκους. Ερήμωσαν τα κεφαλοχώρια που έσφυζαν από ζωή, όπως το Ορμένιο, τα Πετρωτά, τα Δίκαια, ο Πεντάλοφος, η Φτελιά, ο Κυπρίνος. Εκλεισαν τα σχολεία, εγκαταλείφθηκαν τα χωράφια και τα βοσκοτόπια.  

Ο πόλεμος στην Ουκρανία ανέδειξε τον Εβρο ως εναλλακτική διαδρομή προς τις χώρες του Πόντου και της Ανατολικής Ευρώπης. Ολος ο κόσμος μιλάει για τα «Δαρδανέλλια της ξηράς» που θα υποκαταστήσουν τα στενά του Βοσπόρου, συνδέοντας το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης με τα λιμάνια του Δυτικού Πόντου και της Βόρειας Ευρώπης στη Βαλτική Θάλασσα. Ηταν ένα νεανικό μας «όραμα» που διατυπώσαμε το 1977, σε ένα πόνημά μας, πέντε νεαροί μηχανικοί, στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου, όταν για να περάσεις τη γέφυρα του Αρδα χρειαζόσουν ειδική άδεια από την Αστυνομία.  

Η «εξωστρέφεια» είναι η μαγική λέξη για τον Εβρο. Εάν χαράξουμε δύο κύκλους, έναν με κέντρο την Ορεστιάδα και έναν με κέντρο της Αλεξανδρούπολη, με ακτίνα 300 χιλιόμετρα, αυτοί θα συμπεριλαμβάνουν τη μισή Βουλγαρία, την Ανατολική Θράκη, την Κωνσταντινούπολη των 20 εκατομμυρίων, το Τσανάκαλε, το Αϊβαλί. Εναν συνολικό εξωτερικό πληθυσμό που υπερβαίνει τα τριάντα πέντε εκατομμύρια. Ολοι αυτοί είναι εν δυνάμει καταναλωτές και τουρίστες και βρίσκονται σε απόσταση μέχρι τριών ωρών από τα τελωνεία των Κήπων, των Καστανιών, του Ορμενίου και του Κυπρίνου. Καμία άλλη περιοχή της Ευρώπης δεν έχει αυτό το μοναδικό πλεονέκτημα, να βρίσκεται δηλαδή τόσο κοντά σε μια τόσο μεγάλη αγορά. Ούτε καν το Λουξεμβούργο.

Συχνά οι πολιτικοί που μας επισκέπτονται νομίζουν ότι μας κολακεύουν λέγοντάς μας ότι εδώ «κρατάμε άμυνα και φυλάμε Θερμοπύλες». Εμείς όμως προτιμάμε την επίθεση. Ειρηνική επίθεση για να κατακτήσουμε αυτή τη μεγάλη αγορά που απλώνεται δίπλα μας. Και χωρίς τη χρεία «μεταφορικού ισοδύναμου». «Οπλα» μας θα είναι τα κίνητρα για εγκαταστάσεις μονάδων παραγωγής και τυποποίησης του πρωτογενούς τομέα και της υψηλής τεχνολογίας, προϊόντα που θα έχουν μεγάλη ζήτηση στο άμεσο μέλλον. Θα είναι η ανάδειξη του «παλίμψηστου» της Via Egnatia, με τα μνημεία των πέντε πολιτισμών 2.500 χρόνων που συναντάει στο διάβα της. Για έναν τουρισμό ποιοτικό και προσοδοφόρο.

Η ευκαιρία είναι μοναδική. Η επικείμενη ένταξη της Τουρκίας στο σύστημα ασφάλειας της Ευρώπης θα συμπεριλάβει και μια ειδική τελωνειακή σχέση μεταξύ Ευρώπης και Τουρκίας, αλλά και μια νέα δυναμική για την επίλυση των διμερών μας διαφορών. Ενα νέο Ελσίνκι δηλαδή.

Η Μπερρήν εκφράζει αυτή την εξέλιξη. Είναι η νέα επιστήμων του ελπιδοφόρου, πολυπολιτισμικού μέλλοντος της Θράκης. Οι άλλοι κοιτάζουν προς το παρελθόν. Στις εποχές του εμπορίου του εθνοτικού και θρησκευτικού μίσους, που έφερνε ψήφους αλλά και υπανάπτυξη. Σεβόμαστε την άποψή τους, αλλά τους προσπερνούμε…  Οι Θρακιώτες  των ανοιχτών οριζόντων είναι με τη Μπερίμ, αλλά  και με τον Σημίτη. Διότι οι ευκαιρίες δεν είναι άπειρες…

Ο Γιάννης Λασκαράκης είναι πολιτικός μηχανικός και εκδότης