Από την καλή
Είναι πολιτικός των αντιφάσεων. Βγάζει πύρινους λόγους για τον γερμανικό εθνικισμό αλλά ζει στην Ελβετία. Εχει στο βιογραφικό της ένα πέρασμα από την Goldman Sachs αλλά παίρνει σε κάθε δημόσια εμφάνιση τ’ όπλο της κατά των ελίτ. Είναι ομοφυλόφιλη, παντρεμένη με Ασιάτισσα που γεννήθηκε στη Σρι Λάνκα και έχουν δύο υιοθετημένους γιους αλλά ηγείται ενός κόμματος που διακηρύσσει αντιμεταναστευτισμό κι αντιγουοκισμό, εμφανιζόμενο ως υπερασπιστής της παραδοσιακής οικογένειας η οποία αποτελείται από πατέρα, μητέρα και παιδιά – κατά προτίμηση της Αρίας Φυλής. Μεγάλωσε στην πλούσια Δυτική Γερμανία αλλά το AfD σαρώνει στην Ανατολική. Κι όμως, η Αλίς Βάιντελ έχει φροντίσει να εκμεταλλευτεί κάθε παραδοξότητα που ενσαρκώνει προκειμένου να δώσει ένα «αξιοπρεπές» πρόσωπο στην πολιτική δύναμη που μέχρι πρότινος υμνούσε ανοιχτά τους Ναζί.
Για την ακρίβεια, έχει κατορθώσει να απενοχοποιήσει την ψήφο στην Ακροδεξιά δημιουργώντας την εύλογη απορία που έχουν πετύχει να φυτέψουν στο μυαλό ορισμένων ψηφοφόρων η Λεπέν και η Μελόνι πριν απ’ αυτή. Την απορία «γίνεται άραγε μια γυναίκα να εκφράζει την πιο απεχθή ιδεολογία;». Η μετριοπάθεια που συνήθως χαρακτηρίζει το φύλο της – κι έρχεται σε αντίθεση με την τοξικότητα της ματσίλας που αποπνέουν άνδρες ομοϊδεάτες της – χρησιμοποιείται για να αμπαλαριστούν ως συμπεράσματα της κοινής λογικής («just common sense», όπως το έχει θέσει πρόσφατα κι ο γκρούπι της, Ιλον Μασκ, προκειμένου να συνοψίσει τα πιστεύω της) οι ακραίες θέσεις του κόμματος το οποίο τα γκάλοπ δείχνουν ότι αύριο θα αναδειχθεί δεύτερη δύναμη στην Μπούντεσταγκ.
Μερικοί από εκείνους που έχουν γνωρίσει τη 46χρονη λένε στον Τύπο πως αν και δυναμική ρήτορας στο μπαλκόνι, στο τετ α τετ μακριά από τις κάμερες μοιάζει «συνεσταλμένη». Η Εβα Κίνχολτς, δημοσιογράφος που ερευνά το κόμμα της από το 2015, την έχει περιγράψει στην «El Pais» ως «πολιτικό χαμαιλέοντα». O ένας από τους δύο ηγέτες του SPD, ο Λαρς Κλίνγκμπαϊλ, σαν «λύκο με προβιά προβάτου». Η Αν Κατρίν Μίλερ του «Spiegel» επισημαίνει ότι υπό την ηγεσία της το AfD έχει γίνει πιο ακραίο – παρότι το σήμα κατατεθέν της είναι οι πέρλες και τα ζιβάγκο.
Η ίδια, πάλι, θέλοντας να λανσαριστεί σαν κανονικός άνθρωπος, έχει δηλώσει πρόσφατα στη γερμανόφωνη εφημερίδα της Ζυρίχης «Neue Zürcher Zeitung», πως το ελβετικό σπίτι της είναι το «καταφύγιό» της από τις επιθέσεις που δέχεται. Εκεί κάνει κρύα ντους και μακρινούς περιπάτους τα Σαββατοκύριακα. Μερικές φορές αγκαλιάζει και τα δέντρα για να ηρεμήσει. Στα γερμανικά μίντια συνήθως τονίζει πόσο της άρεσε το φενγκ-σούι και το τένις όταν ήταν κορίτσι.














