Και από την ανάποδη

Στη χώρα της, πάντως, είναι θέμα συζήτησης πόσες νύχτες κοιμάται σε γερμανικό έδαφος, ενώ αυτή την εβδομάδα παραδέχτηκε πως δεν ξέρει πόσους κατοίκους έχει η εκλογική της περιφέρεια. Εντάχθηκε στο AfD το 2013 και για καιρό – οικονομολόγος γαρ – έβρισκε τα στοιχεία που στήριζαν τις ιαχές των ηγετών του κατά των ευρωπαϊκών πακέτων διάσωσης. Το 2022 έγινε συμπρόεδρος και σταδιακά ευθυγραμμίστηκε ρητορικά και πολιτικά με τη ριζοσπαστικότερη, ανατολικογερμανική, πτέρυγα του (την επιβεβαιωμένα ακροδεξιά κατά τις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες).

Πέρυσι, αναγκάστηκε να απολύσει τον τοπ σύμβουλό της γιατί πήρε μέρος σε συνάντηση ακτιβιστών όπου συζητήθηκε η απέλαση όλων των πολιτών μη γερμανικής καταγωγής. Το κόμμα αρνήθηκε πεισματικά ότι οι «επαναπατρισμοί» είναι, ή θα γίνουν ποτέ, μέρος της πολιτικής του. Φέτος, περιλαμβάνονται στο πρόγραμμά του κι αυτή τους διαφημίζει ακομπλεξάριστα, συνεχίζοντας βέβαια να υποδύεται τη φιλελεύθερη.

Αρκετοί αναλυτές αναρωτιούνται αν παρέμεινε στο AfD από φιλοδοξία ή από πεποίθηση. Ενας αμερικανός τραπεζίτης, συνάδελφός της την εποχή που έκανε καριέρα στα χρηματοοικονομικά, έχει πει στους «Financial Times» πως η πιο ακραία θέση της τότε ήταν ο σκεπτικισμός της για το ευρώ. Σύμφωνα με τη διήγησή του, όταν της εξέφρασε την έκπληξή του για την απόφασή της να στρατευθεί στην Ακροδεξιά, του απάντησε ότι θα της «έπαιρνε 20 χρόνια» να ανελιχθεί στο CDU. Εκείνη διέψευσε την ατάκα στην εφημερίδα (αλλά εκείνη διατείνεται και πως το κόμμα είναι «συντηρητικά φιλελεύθερο»).

Οπως κάθε λαϊκιστής, που κάποια στιγμή ξεχνιέται κι αποκαλύπτει τι σκέφτεται στ’ αλήθεια, στις αρχές Φεβρουαρίου ανέφερε σε συνέντευξη στο ARD «το βρίσκω αρκετά ενοχλητικό όταν το Ολοκαύτωμα εργαλειοποιείται πολιτικά», γυρνώντας αγανακτισμένα τα μάτια της προς τα πάνω στο άκουσμα μιας ερώτησης για την κουλτούρα της μνήμης (της διαχείρισης του συλλογικού τραύματος από το ναζιστικό παρελθόν, δηλαδή).

Οι γερμανοί ακροδεξιοί ποντάρουν πολλά στον χαρακτηρισμό αυτής ως «λατρεία της ενοχής» και η αρχηγός τους αδιαφορεί απροκάλυπτα για τις νεοφασιστικές συνδηλώσεις της φράσης. Ταυτόχρονα, δεν έχει κανένα πρόβλημα να παραπληροφορεί, ισχυριζόμενη πως ο Χίτλερ υπήρξε κομμουνιστής, π.χ. Γιατί να έχει; Τα ψέματα υπηρετούν το πολιτικό της αφήγημα. Κι ακούγονται ευχάριστα στ’ αφτιά νεαρών ανδρών χαμηλού μορφωτικού επιπέδου – του σκληρού πυρήνα της κομματικής της βάσης.

Τον Ιανουάριο, που πήρε το χρίσμα της υποψήφιας καγκελαρίου, οι σύνεδροι φώναζαν ρυθμικά «Alice für Deutschland» – κάνοντας ένα προκλητικό λογοπαίγνιο με το απαγορευμένο ναζιστικό σύνθημα «Alles für Deutschland». Η Βάιντελ γνωρίζει ότι δεν θα μπει στην καγκελαρία φέτος. Εμφανίζεται πεπεισμένη ότι το 2029 θα είναι η χρονιά της, όμως. Μάλλον θα πιστεύει πως ο οπορτουνισμός ευνοεί τους τολμηρούς.