«Ράτκλιφ»

Η πλειονότητα των ανθρώπων που διαθέτουν βαθιές τσέπες έχουν ένα κοινό ιδίωμα: νομίζουν πως τα ξέρουν όλα γιατί ταυτίζουν τον πλούτο με τη γνώση. Το χρήμα αποτελεί λυδία λίθο όπου δοκιμάζεται ο χαρακτήρας όσων το κατέχουν.

Η περίπτωση του Τζιμ Ράτκλιφ, ενός εκ των πλουσιότερων Βρετανών, είναι χαρακτηριστική. Αγόρασε ένα μεγάλο ποσοστό μετοχών της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και ανέλαβε το μάνατζμεντ του κλαμπ. Θα σκέφτηκε πως από τη στιγμή που έχει δημιουργήσει έναν κολοσσό όπως είναι η INEOS, η αναγέννηση μιας ποδοσφαιρικής ομάδας θα ήταν παιχνιδάκι. Ολοι γνωρίζουμε την όζουσα ατμόσφαιρα που έχει δημιουργηθεί στο υπό κατάληψη από τρωκτικά Ολντ Τράφορντ τον τελευταίο χρόνο.

Το ποδόσφαιρο είναι γεμάτο με «Ράτκλιφ». Αυτό που τους κάνει να ξεχωρίζουν μεταξύ τους είναι το διαφορετικό χρονικό διάστημα που χρειάζεται ο καθένας τους για να προσαρμοστεί στην ποδοσφαιρική πραγματικότητα. Κάποιοι το πετυχαίνουν πολύ γρήγορα, για άλλους περνούν ακόμα και δεκαετίες και στο τέλος πετούν λευκή πετσέτα. Ολα εξαρτώνται από την οξυδέρκεια, το φιλέ εγωισμού που είναι γαρνιρισμένη η προσωπικότητά τους και η ικανότητα των πραιτωριανών που τους περιβάλλουν.

Τελευταία, στα μέρη μας «Ράτκλιφ» κινδυνεύει να εξελιχθεί ο Μάριος Ηλιόπουλος. Εχοντας παρεξηγήσει τον ρόλο του ως ιδιοκτήτη της ΑΕΚ συμπεριφέρεται ως ποδοσφαιρικός ταρταρίνος, αυτοπροβάλλεται ως ήρωας ανύπαρκτων κατορθωμάτων, ενώ ακκίζεται με μια πρωτόγονη φιλαρέσκεια. Μια αλληλουχία ανορθολογικών ενεργειών του που οδηγούν στο χάος ερμηνεύονται εκ των υστέρων ως σχέδιο.

Φυσικά δεν πρόκειται κανείς να του εκφράσει τη δυσαρέσκειά του γι’ αυτή την εξέλιξη, τουλάχιστον κατά πρόσωπο. Ισως το κάνει μέσω δηλώσεων ύστερα από ένα χαμένο ντέρμπι. Αλλά και πάλι, αυτός που θα το τολμήσει θα παίξει με τις λέξεις για να αποφύγει τη μετωπική σύγκρουση.

Ο Ματίας Αλμέιδα αποτελεί την πρώτη μεγάλη ήττα του Μάριου Ηλιόπουλου στη σύντομη θητεία του ως αφεντικό της ΑΕΚ. Με δεδομένο πως η παρόρμηση που γέννησε το νέο γήπεδο έχει προ πολλού εξατμιστεί, ο Αργεντινός ήταν ο τελευταίος πεσσός που κρατούσε ψηλά τον τρούλο των φιλοδοξιών και της ελπίδας για διάκριση της ομάδας. Οι επόμενες εβδομάδες θα μοιάζουν για την ΑΕΚ με τις κλειστές στροφές στην ανάβαση της Ριτσώνας αλλά ο δρόμος θα είναι ολισθηρός και επικίνδυνος.