Σαβίνα Γιαννάτου

Γεια σου, Ιάσονα, Δημήτρη, Αλέξη;

Πώς σε λένε σήμερα; Δεν σε λέω «Σαβίνα», γιατί ξέρω ότι δεν θα μου απαντήσεις. Το «Ιάσονας», το διάλεγες συχνά, μέχρι τα πέντε σου. Οταν ήσουν ο ιππότης με το πλαστικό ξίφος.

Υστερα από χρόνια θα παίξεις τη «Μήδεια» σ’ ένα έργο για παιδιά.

«Ποια είναι η Μήδεια;». Δεν χρειάζεται να ξέρεις ακόμα. Ο Ιάσονας αρκεί προς το παρόν. Γιατί;  Για τη διαίσθηση. Οτι η εξουσία δεν αγαπάει τους αδύναμους αλλά τους δυνατούς. Θα το μάθεις στο γυμνάσιο όταν έρθει η ώρα. «Εμένα γιατί μου το μάθανε αλλιώς αυτό;» θα αναρωτηθείς τότε. Γιατί έτσι πίστευαν ότι έπρεπε. «Κι αυτό που μου εκμυστηρεύτηκαν και μου είπανε να μην το πω, γιατί έπρεπε να το πω;»  Γιατί γι’ αυτό στο είπανε. Για να το πεις…

Αλλά πού να το καταλάβεις… Θα μπορούσες να είχες σώσει κάποιον. Αλλά όχι.

Οι σωστοί άνθρωποι δεν μεταφέρουν τα μυστικά των άλλων… Ούτε διασταυρώνουν αυτά που τους λένε. Μικροπρέπειες…

Κάθονται με τις απορίες τους και περιμένουν. Ο χρόνος άλλωστε είναι όλος δικός μας… Δεν χρειάζεται να μιλάμε. Οι άλλοι ξέρουν. Κι εμείς, ξέρουμε…

ή, νομίζουμε ότι ξέρουμε…

«Αυτός εκεί που κάθεται σιωπηλός γιατί δεν μιλάει; Μήπως είναι φιλόσοφος;»

Οχι χρυσό μου. Απλώς δεν σκέφτεται τίποτα. Υπάρχει κι αυτό το είδος. Πρέπει να μάθεις να το διακρίνεις. Θα μάθεις ποτέ;

«Οχι βέβαια».  Ετσι ακριβώς Ιάσονα. Ή μήπως Δημήτρη; Οπως και να σε λένε τώρα, να χαίρεσαι που παριστάνεις τον ιππότη με το ξίφος, που ανταλλάσσεις τα παπούτσια σου με του Νικολάκη, που θα πας μαζί του στο νηπιαγωγείο της γειτονιάς… Η διαίσθηση λοιπόν. Θυμάσαι; Τρεις φυλακές. Μια εβδομάδα πριν απ’ το πραξικόπημα. Εμάς, λέει, μας είχαν στη μεσαία… Ο εφιάλτης σου. Τους ξύπνησες όλους μεσ’ στη νύχτα.

Σε λίγα χρόνια, ο σιωπηλός νεαρός στον διάδρομο της ραδιοφωνίας, θα σου φαίνεται φιλόσοφος, ο μαοϊκός συμφοιτητής σου, δημοκράτης, ο αντιεξουσιαστής που καταπιέζει τη φιλενάδα του, απλώς αδύνατον να υπάρχει ως έννοια… «Μπαμπά γιατί δεν μπήκες στο κομμουνιστικό κόμμα ποτέ;» «Γιατί παιδί μου αυτοί κάποια ωραία μέρα αποφασίζουν ότι είσαι προδότης και σε διαγράφουν. Κι αν αυτό μου συνέβαινε εμένα, θα πήγαινα να αυτοκτονήσω». Τι απογοήτευση… «Ο μπαμπάς μου έβαλε το προσωπικό πάνω από το σύνολο». Αυτό θα καταλάβεις τότε απ’ αυτά που σου είπε. Τόσο θα σου «κόβει», λίγο πριν ενηλικιωθείς. Και θα πορεύεσαι χωρίς ξίφος.

H Σαβίνα Γιαννάτου είναι τραγουδίστρια. Ερμηνεύει τραγούδια του Νίκου Κυπουργού μαζί με τον Δώρο Δημοσθένους, σε σκηνοθεσία της Χλόης Μάντζαρη στο Αμφιθέατρο του Ιδρύματος Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή (21, 22, 28, 29, 30 Δεκεμβρίου)